Buddhism under crisis

ญี่ปุ่นคิดและปฏิบัติอย่างไรต่ออิสลาม 
(ขอขอบคุณเจ้าของบทความ) 
🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹 
 
เรื่องนี้น่าสนใจ..ญี่ปุ่นเป็นประเทศที่เด็ดเดี่ยวมากที่ปกป้องประเทศให้ห่างไกลและพ้นไปจากการเกี่ยวข้องกับมุสลิมและศาสนาอิสลามโดยเด็ดขาด...🎀🎀🎀 
 
ชาวญี่ปุ่น มุ่งรักษา วัฒนธรรม ขนบธรรมเนียมประเพณีของญี่ปุ่น💋💋💋 
 
 
ดังนั้น จึงไม่มีผู้นำจากประเทศอิสลาม อายาตุล ของอิหร่าน นายกของประเทศอิสลาม มาเยื่อนญี่ปุ่น แม้ราชา ซาอุ หรือเจ้าชายซาอุก็ไม่มาเยือน ญี่ปุ่น เนื่องจาก ญี่ปุ่น ออกกฎเข้มงวด ต่อชาวมุสลิม และต่อศาสนาอิสลาม💝💝 
 
1.ญี่ปุ่นเป็นประเทศเดียวในโลกที่ไม่ให้สัญชาติตนแก่ชาวมุสลิม👮👮👮 
 
2.ไม่ให้ การพำนักอย่างถาวร แก่มุสลิม 
 
3.ในญี่ปุ่นห้ามการเผยแผ่ อิสลาม อย่างยิ่ง strong ban🌺🌺🌺 
 
4.ไม่สอน ภาษาอิสลาม และอาราบิค ในมหาวิทยาลัยJapan🌏🌏🌏 
 
5.ไม่อนุญาตให้นำคัมภีร์อัลกุรอานเข้ามาในประเทศ🐎🐎🐎🐎 
 
6.อนุญาตให้ชาวมุสลิมที่ปฏิบัติตามกฎหมายของญี่ปุ่นอาศัยอยู่ได้ชั่วคราว เพียง2แสนคนเท่านั้นซึ่งควรต้องพูดภาษาญี่ปุ่นและทำพิธีทางศาสนาภายในบ้าน ของตนเองเท่านั้น 
 
7.ญี่ปุ่นเป็นประเทศเดียวในโลกที่มีสถานทูตในประเทศอิสลามน้อยมาก.. 
🌷🌷🌷🌷🌷🌷 
8.ชาวมุสลิมในญี่ปุ่นเป็นได้เพียงลูกจ้างของบริษัทต่างชาติ🚗🚗🚗🚗 
 
9.ไม่อนุญาตให้วีซ่าแก่มุสลิมที่เป็นแพทย์,วิศวกร หรือผู้จัดการ ที่บริษัทต่างชาติส่งมา 🍅🍅🍅🍅🍅 
 
10.บริษัทส่วนใหญ่ในญี่ปุ่นมีกฎข้อบังคับไม่รับชาวมุสลิมเข้าทำงาน...🚨🚨🚨 
 
11.รัฐบาลญี่ปุ่นมีความเห็นว่าชาวมุสลิมเป็นพวกอนุรักษ์นิยมแม้โลกจะก้าว เข้าสู่สู่ยุคโลกาภิวัตน์แล้วแต่พวกเขาก็ยังยืนยันว่าจะไม่เปลี่ยนแปลง กฎหมายศาสนาอิสลามให้เข้ากับยุคสมัยที่เปลี่ยนไป 
 
12.ชาวมุสลิมไม่สามารถเช่าบ้านในญี่ปุ่นได้ 
 
13.ถ้าชาวญี่ปุ่นรู้ว่ามีเพื่อนบ้านเป็นชาวมุสลิมแค่คนหนึ่งคนญี่ปุ่นในย่านนั้นจะตื่นตัวกันเป็นอย่างมาก🚁🚁🚁🚁 
 
14.ไม่อนุญาตให้มีสถานศึกษาของชาวมุสลิมในประเทศญี่ปุ่น🚨🚨🚨🚨 
 
15.ไม่มีการใช้กฏหมายชารีอะห์ของศาสนาอิสลามในญี่ปุ่น🍁🍁🍁🍁 
 
16.ถ้าหญิงชาวญี่ปุ่นไปแต่งงานกับคนมุสลิมจะเป็นคนที่สังคมรังเกียจและไม่ยอมรับไปตลอดชีวิต🚨🚨🚨🚨 
 
17.ตามที่ศาตราจารย์คุมิโกะ ยากิ ผู้ศึกษาเรื่องมุสลิมอาหรับ มหาวิทยาลัยโตเกียวกล่าวว่า"ในญี่ปุ่นมีความคิดว่าศาสนาอิสลามเป็นศาสนาที่ มีจิตใจที่คับแคบและเราควรอยู่ให้ห่างไกลไว้" 
 
....ญี่ปุ่นอาจจะแพ้สงครามแต่พวกเขายังรักษาและเป็นเจ้าของประเทศเอาไว้ ได้🌺🌺 
 
...ในญี่ปุนไม่มีการวางระเบิดฆ่าผู้คนในย่านธุรกิจ,.😡😡😡😡😡 
 
...ไม่มีการฆ่าเพียง เพื่อรักษาเกียรติ์ของครอบครัวรวมทั้งเด็กผู้ ไร้เดียงสาหรือใครๆก็ตาม ในญี่ปุ่นมีเหตุการณ์ความไม่สงบที่ น้อยมาก 
🐸🐸🐸🐸🐸🐸🐸🐸🐸 
...ทั้งหมดนี้มันเป็นเรื่องที่น่าคิดนะ..ว่าไหมครับ!...🐼🐼🐼 
 
🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏 
 
โดย : Thossaporn Tung Boonyarangkul

ญี่ปุ่นคิดและปฏิบัติอย่างไรต่ออิสลาม

ญี่ปุ่นคิดและปฏิบัติอย่างไรต่ออิสลาม (ขอขอบคุณเจ้าของบทความ) 🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹 เรื่องนี้น่าสนใจ..ญี่ปุ่นเป็นประเทศที่เด็ดเดี่ยวมากที่...

อ่านเพิ่มเติม »

บทที่ 8 : Been there .. Done that .. 
 
 
 
 
เขาว่าหลวงพี่เป็น...ผู้มีอิทธิพล 
โดยพระธาดา จรณธโร  
ประธานมูลนิธิธรรมชาติพิสุทธิ์ (องค์กรสาธารณประโยชน์) 
 
........................... 
 
Been there .. Done that .. 
เป็นวลีที่เพื่อนฝรั่งชอบพูด มีความหมายประมาณว่า .. ที่นั่นก็เคยไป(แล้ว) ไอ้นั่นก็เคยทำ(แล้ว) .. 
........................... 
 
 
<table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody>
<tr><td style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjf3Y37pdiY4sbtgV4F7KoMTwoPFu9kl5Nq3tE2D7Qs2FtYc951I_6g-sjXtfB8wNxFxnuoAgGftGY9MLTeDbgYciHaRrP-A96hyphenhyphenax2PAVxwf1aDCbPJTJpU3S5QiIt-_qKjy47oBGpkEEo/s1600/%25E0%25B9%2581%25E0%25B8%259C%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%2597%25E0%25B8%25B5%25E0%25B9%2588%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%258B%25E0%25B8%2595%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25B2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="233" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjf3Y37pdiY4sbtgV4F7KoMTwoPFu9kl5Nq3tE2D7Qs2FtYc951I_6g-sjXtfB8wNxFxnuoAgGftGY9MLTeDbgYciHaRrP-A96hyphenhyphenax2PAVxwf1aDCbPJTJpU3S5QiIt-_qKjy47oBGpkEEo/s400/%25E0%25B9%2581%25E0%25B8%259C%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%2597%25E0%25B8%25B5%25E0%25B9%2588%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%258B%25E0%25B8%2595%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25B2.jpg" width="400" /></a></td></tr>
<tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">แผนที่ Setagaya, JAPAN</td></tr>
</tbody></table>
<table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody>
<tr><td style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjtPEfICh9UqjXvNU4exL5WnT4v2P5benhuQ3OoQyikY7Lui6wO3xAqMuBq0lxa1IJqJ5lZRRRvSH2VSvqj-Vy8wrlAn44EeCWA_S4DIyTzhs8eIaVAyJBZeJD9lAdMSQ1dNUtbGjvn-Rog/s1600/%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%258B%25E0%25B8%2595%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25B2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="225" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjtPEfICh9UqjXvNU4exL5WnT4v2P5benhuQ3OoQyikY7Lui6wO3xAqMuBq0lxa1IJqJ5lZRRRvSH2VSvqj-Vy8wrlAn44EeCWA_S4DIyTzhs8eIaVAyJBZeJD9lAdMSQ1dNUtbGjvn-Rog/s400/%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%258B%25E0%25B8%2595%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A2%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25B2.jpg" width="400" /></a></td></tr>
<tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">ย่านช๊อปปิ้ง เซตากาย่า</td></tr>
</tbody></table>
       ตอนย้ายไปอยู่ที่ญี่ปุ่น ... 
หลวงพี่เลือกอยู่ที่อพาร์ทเม้นท์แห่งหนึ่งแถวเซตากาย่าในกรุงโตเกียวติดกับสวนสาธารณะเล็กๆ จริงๆต้องเรียกว่าสตูดิโอเพราะไม่มีการกั้นผนังเป็นห้องเล็กห้องน้อย เป็นห้องโล่งกว้าง อยู่สบาย เรียบง่ายคลาสสิค บางครั้งก็ชวนเพื่อนๆที่ทำงานมาทำอาหารทานกัน หลวงพี่โชว์ฝีมือเจียวไข่ทำต้มยำเลี้ยง เพื่อนชาวญี่ปุ่นชมกันใหญ่ว่าสุโก้ยๆ ตอนหลังอยู่นานๆเข้าจึงรู้ว่าคนญี่ปุ่นสุภาพมาก เขามักจะพยายามพูดให้เรารู้สึกดี จริงๆแล้วจึงไม่รู้ว่าเราทำอาหารอร่อยจริงๆรึว่าเขาแกล้งชมให้เราสบายใจ  
 
<table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody>
<tr><td style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhi6ermEmfflQHGInwiILMtYOLOFTvWZzCvPNi482A-vcuRu6wRJYa3Pw-bLgJQ91-QnQC8AgXMcG8fvlz3nQqK_DebY5pxJa2-itypqMp8cnfd6lQYXzKIN8_jFyl3h9iG13TaH8LfcKHf/s1600/Keisei-Skyliner-Tokyo-Subway-packet-01.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="300" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhi6ermEmfflQHGInwiILMtYOLOFTvWZzCvPNi482A-vcuRu6wRJYa3Pw-bLgJQ91-QnQC8AgXMcG8fvlz3nQqK_DebY5pxJa2-itypqMp8cnfd6lQYXzKIN8_jFyl3h9iG13TaH8LfcKHf/s400/Keisei-Skyliner-Tokyo-Subway-packet-01.JPG" width="400" /></a></td></tr>
<tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">ภายในสถานีรถไฟ ไปโตเกียว</td></tr>
</tbody></table>
<table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody>
<tr><td style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj0Pd80Wh7skK6PejLvWE_-g0ItJBop2pHW5qs05r7Mt57Oiti9lEyS4WhQ89QNCsYMU-BYFD5kxp2YtcIFfu1a1nW6fXQjxm4K1RdhXZlka8eyFWossMAlwyz_IxtGkPYlXcS1HUB3KARI/s1600/maxresdefault+%25281%2529.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="225" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj0Pd80Wh7skK6PejLvWE_-g0ItJBop2pHW5qs05r7Mt57Oiti9lEyS4WhQ89QNCsYMU-BYFD5kxp2YtcIFfu1a1nW6fXQjxm4K1RdhXZlka8eyFWossMAlwyz_IxtGkPYlXcS1HUB3KARI/s400/maxresdefault+%25281%2529.jpg" width="400" /></a></td></tr>
<tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">ป้ายสีดำ บอกสถานีต่อไป เหมือนรถไฟฟ้าบ้านเรา</td></tr>
</tbody></table>
 
       ช่วงสุดสัปดาห์นอกจากหาเดินดูซื้อข้าวของชมบ้านเมืองแล้ว  
 
กิจกรรมอย่างหนึ่งที่หลวงพี่ชอบมากก็คือ 
 นั่งรถไฟไปจนสุดสายทางทิศตะวันตกของโตเกียว  
 
แค่ชั่วโมงเดียวก็ไปถึงส่วนที่เป็นป่าเขา  
 
หลวงพี่ชอบไปเดินป่า  
 
แล้วก็นั่งริมน้ำถอดรองเท้าเอาเท้าแช่น้ำเล่น  
 
 
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj7aBxz_zbPMYrPypw9iOKxBVcisqTIZm5U1VexvgU-GRa9BXuJQhNiIYMVH2Fpbo4mQrJyj8Hu_9UemMRLdMbdO6CA_1FM_H9_T5LnpC08x4zOruWaN0OApdwXx0ui0rEnpO2lWl_fYZ8f/s1600/Yatadera+2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj7aBxz_zbPMYrPypw9iOKxBVcisqTIZm5U1VexvgU-GRa9BXuJQhNiIYMVH2Fpbo4mQrJyj8Hu_9UemMRLdMbdO6CA_1FM_H9_T5LnpC08x4zOruWaN0OApdwXx0ui0rEnpO2lWl_fYZ8f/s400/Yatadera+2.jpg" width="400" /></a></div>
 
 
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjzNKObbzaF1FRLHBMGFzXR7rAvLJTgOPO85oMH8NteMgM8gcAgDBC6Hq1Pvefuix_YkIwtIZWjguaoIdFomJYlGMGRIa0FNOvuB12Saj6ctMY94kOIqaRRCGaQBodr562-S-8SEmuH7KEW/s1600/travelpantip_fukuoka68.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="265" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjzNKObbzaF1FRLHBMGFzXR7rAvLJTgOPO85oMH8NteMgM8gcAgDBC6Hq1Pvefuix_YkIwtIZWjguaoIdFomJYlGMGRIa0FNOvuB12Saj6ctMY94kOIqaRRCGaQBodr562-S-8SEmuH7KEW/s400/travelpantip_fukuoka68.jpg" width="400" /></a></div>
 
 
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgJeoQ804xNh9ifYDBKORTcfkcdrAVPy62_V62W7-Q6Qslxut80UCVjzT7InhQQP0-CtsBTrh286HN8fXwbGG0L4vJEthhwckScWyo4A_zpq9SNxZR-dIyh-ULtLYXDeS_iMq16uQ1h6XLc/s1600/3.6.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="266" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgJeoQ804xNh9ifYDBKORTcfkcdrAVPy62_V62W7-Q6Qslxut80UCVjzT7InhQQP0-CtsBTrh286HN8fXwbGG0L4vJEthhwckScWyo4A_zpq9SNxZR-dIyh-ULtLYXDeS_iMq16uQ1h6XLc/s400/3.6.JPG" width="400" /></a></div>
 
........................... 
 
 
       ในฤดูร้อนช่วงเดือนกรกฏาคมของทุกปี ทางการเปิดให้นักท่องเที่ยวเดินขึ้นไปจนถึงยอดเขาฟูจิ  
 
 
<table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody>
<tr><td style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjX8Ll_Ids_zY8fXc4Vi-6zNj48yRDhImJhzwceTMhwDnEABrorhnaNAvWYfNbonZJUPlyOY7PU4RyTYL9h_n5eELqYq18-xZY_zv6M3s2HFyuCUm0VmnDLegbljCisxHqiknc9esbq4Oq-/s1600/Image.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="238" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjX8Ll_Ids_zY8fXc4Vi-6zNj48yRDhImJhzwceTMhwDnEABrorhnaNAvWYfNbonZJUPlyOY7PU4RyTYL9h_n5eELqYq18-xZY_zv6M3s2HFyuCUm0VmnDLegbljCisxHqiknc9esbq4Oq-/s400/Image.jpg" width="400" /></a></td></tr>
<tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">ภูเขาไฟฟูจิ หรือ ฟูจิซาน</td></tr>
</tbody></table>
       แน่นอนหลวงพี่ไม่พลาดกิจกรรมอย่างนี้อยู่แล้ว ปี 2545 หลวงพี่ชวนเพื่อนร่วมงานชาวมาเลเซียกับชาวสิงคโปร์เดินขึ้นยอดเขาฟูจิ เริ่มเดินตั้งแต่สองทุ่ม กว่าจะถึงยอดเขาต้องใช้ทั้งกำลังขาและกำลังใจเป็นอย่างมาก เพื่อนสองคนทำท่าจะถอดใจกันหลายครั้งเพราะยิ่งสูงอากาศก็ยิ่งเบาบางทำให้เหนื่อยง่าย หกโมงเช้าก็ถึงพอดี 
 
...........................
       
 
 เป็นการฉลองวันเกิด 
ครบรอบ 40 ปีของหลวงพี่ 
แบบลืมไม่ลง ..  
 
ประหนึ่งเป็นการซ้อมไว้  
อีกหลายปีต่อมา 
หลวงพี่จะได้ไปเดินขึ้นลงเขา 
อีกหลายครั้ง  
แต่ไม่ใช่ในญี่ปุ่น 
 
........................... 
 
       หลวงพี่มีรถสกู้ทเตอร์(คล้ายรถเวสป้า)คันใหญ่อยู่หนึ่งคัน บางครั้งจะใช้รถคันนี้ ขับไปทำงานที่ศูนย์วิจัยที่โยโกสุกะ ซึ่งอยู่เลย โยโกฮาม่า ไปหน่อย แต่ส่วนใหญ่จะนั่งรถไฟ บ่อยครั้งที่ต้องนั่งรถไฟหัวจรวด(ชิงกันเซ็น)ไปประชุมกับลูกค้าที่ต่างจังหวัดเช่นเซ็นได หรือโอซาก้า  
 
       มีครั้งหนึ่งตกรถชิงกันเซ็นเพราะไปถึงชานชาลาช้าไปแค่ไม่กี่วินาที พนักงานประจำชานชาลาก็เห็น พนักงานประจำประตูก็เห็นแต่เขาก็ปิดประตูออกรถไปหน้าตาเฉย ความตรงต่อเวลาของคนญี่ปุ่นนี่ต้องถือว่าสุดยอดจริงๆ  
 
 
<table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody>
<tr><td style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgn9k5fL2wgmqJ8oLlvdhE-gDfTWmSp9NHR6RqY9jlvxdaB7aMrKNO8CJIJxf5-ZiHa-I-eNVSdL2krDA4aM1KmownQilVRV9iyjMr4Rip1k_cYSbc-b5QURqPOjJy-4IN-Y09jckxBOkmp/s1600/Image+%25281%2529.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="250" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgn9k5fL2wgmqJ8oLlvdhE-gDfTWmSp9NHR6RqY9jlvxdaB7aMrKNO8CJIJxf5-ZiHa-I-eNVSdL2krDA4aM1KmownQilVRV9iyjMr4Rip1k_cYSbc-b5QURqPOjJy-4IN-Y09jckxBOkmp/s400/Image+%25281%2529.jpg" width="400" /></a></td></tr>
<tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">รถไฟ "ชินกังเซ็น"</td></tr>
</tbody></table>
 
 
<table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody>
<tr><td style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEilrdzWq3vliFJdI0I-6rLkB5zGuDLav879dXkNQGeG5SCFtyyzEkQj0sp2recEK4CVe-xPgKmZufzXP_WEO2zltDdrt-EPQpFOpNwbA4a4TGofNO9rM_x41T02opQmB5CH0ueTdgPfAqxk/s1600/37670.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="205" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEilrdzWq3vliFJdI0I-6rLkB5zGuDLav879dXkNQGeG5SCFtyyzEkQj0sp2recEK4CVe-xPgKmZufzXP_WEO2zltDdrt-EPQpFOpNwbA4a4TGofNO9rM_x41T02opQmB5CH0ueTdgPfAqxk/s400/37670.jpg" width="400" /></a></td></tr>
<tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">รถไฟ "ชินกังเซ็น" ที่ทั้งวิ่งเร็ว สะอาด แถมตรงต่อเวลา</td></tr>
</tbody></table>
 
        วันหนึ่งขณะไปทำธุระที่สถานฑูตไทย หลวงพี่ก็เห็นหนังสือของวัดพระธรรมกายโตเกียว จากนั้นจึงได้ไปปฏิบัติธรรมและทำบุญที่ศูนย์โตเกียวเป็นประจำ ตอนนี้แทนที่จะขี่สกูทเตอร์เที่ยวหลวงพี่ก็เปลี่ยนเป็นขี่มันไปใส่บาตรและไปศูนย์ปฏิบัติธรรมแทน  
 
 ครั้งหนึ่งในปี 2546   
 
        ขณะกลับมาทำบุญที่วัดพระธรรมกาย จำได้ว่าตอนเย็นมีการบูชาหลวงปู่ที่บริเวณสระน้ำหน้ามหาวิหารพระมงคลเทพมุนี เจ้าหน้าที่จัดให้หลวงพี่ได้ยืนคู่กับประธานกฐินปีก่อนหน้านั้น หลวงพี่ก็มาคิดว่าถึงเราจะทำงานต่างประเทศก็เป็นแค่มนุษย์เงินเดือน ไม่เฉียดใกล้ความเป็นเศรษฐีเลย ทำอย่างไรจะทำบุญได้มากๆเหมือนเจ้าภาพท่านนั้น พลันความคิดก็เกิดขึ้นว่า ..... 
 
 
ทรัพย์สินเงินทองเราอาจไม่มากมาย แต่มีอย่างหนึ่งที่เจ้าภาพท่านนั้นทำอย่างเราไม่ได้ นั่นคือเราเป็นผู้ชายบวชถวายชีวิตได้เลย 
 
 
<div style="text-align: center;">
..แล้ววันที่ถือว่าเป็นวันแห่งการตัดสินใจก็มาถึง.. </div>
 
 
      วันหนึ่งขณะเดินอยู่บนสภาธรรมกายสากลหลังใหม่ หลวงพี่ได้ยินเสียงเพลงๆหนึ่ง เมื่อตั้งใจฟังเนื้อร้องก็เหมือนถูกสะกด  
 
 ........................... 
 

จากเรือน  
เหมือนนกที่จากคอน  
ไม่อาวรณ์เมื่อจรจากมา  
สร้างชีวีให้มีคุณค่า  
แสวงหาแต่หนทางพระนิพพาน 
........................... 
 
 
 
<div style="text-align: center;">
 ..เพลงชีวิตสมณะ.. </div>
<div style="text-align: center;">
ที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อท่านแต่งนั้น </div>
<div style="text-align: center;">
ลึกซึ้งกินใจหลวงพี่</div>
<div style="text-align: center;">
อย่างไม่อาจบรรยายได้ </div>
<div style="text-align: center;">
 </div>
 
 
       ภาพชีวิตที่ผ่านมาในตอนนั้นของหลวงพี่สี่สิบปีเศษ จะว่านานก็นาน แต่พอนึกๆดูก็ไม่มีอะไร จากวัยเด็กเที่ยววิ่งเล่น มาสู่วัยรุ่นติดเพื่อน มาสู่วัยทำงาน ต่อสู้ฝ่าฟันชีวิตมา อะไรที่เคยอยากทำ ก็ไปทำมาจะหมดแล้ว ที่ไหนที่อยากไปก็ไปมาจนทั่ว อะไรที่อยากได้ก็ไปหาซื้อมา ใช้ชีวิตหัวหกก้นขวิดมาแทบจะทุกรูปแบบ  
 
 
<div style="text-align: center;">
แล้วเราเกิดมาทำอะไร?</div>
<div style="text-align: center;">
 </div>
<div style="text-align: center;">
 </div>
        สี่สิบปีแรกของชีวิตเราผ่านไปแล้ว ที่เหลืออยู่จะรู้ได้อย่างไรว่าจะอยู่ได้อีกกี่ปี? คุณพ่อคุณแม่ก็ไม่มี ภาระเครื่องกังวลอะไรก็ไม่มีแล้ว พลันคำพูดของพระเดชพระคุณหลวงพ่อก็ก้องขึ้นมาในใจ 
 
........................... 
 
.. เมื่อรู้แล้วว่าในโลกนี้ไม่มีความสุขที่แท้จริง ให้กลับมาหาหลวงพ่อ หลวงพ่อรออยู่ .. 
........................... 
 
 ปี 2546  
 
       พระเดชพระคุณหลวงพ่อธัมมชโยอายุ 59 ปี หลวงพี่รู้แล้วว่าในโอกาสที่ท่านอายุครบ 60 ปี หลวงพี่จะถวายอะไรบูชาธรรมท่าน .. 
 
 
<div style="text-align: right;">
 
10  ส.ค. 2559 16:49</div>
 
<div>
<div style="text-align: right;">
โดยพระธาดา จรณธโร</div>
<div style="text-align: right;">
ประธานมูลนิธิธรรมชาติพิสุทธิ์ 
(องค์กรสาธารณประโยชน์)</div>
 
 อ่านบทนำ - บทที่ 6ได้ที่  
<a href="http://buddhisthotissue.blogspot.jp/2016/08/series_1.html">http://buddhisthotissue.blogsp ot.jp/2016/08/series_1.html</a> 
 
 
<div>
อ่านบทที่ 7 : ชีวิตคือการเดินทาง ได้ที่</div>
</div>
<div>
<a href="http://buddhisthotissue.blogspot.com/2016/08/7-series.html">http://buddhisthotissue.blogspot.com/2016/08/7-series.html</a></div>
<div>
 </div>

บทที่ 8 : Been there .. Done that .. (เขาว่าหลวงพี่เป็น...ผู้มีอิทธิพล The series)

บทที่ 8 : Been there .. Done that .. เขาว่าหลวงพี่เป็น...ผู้มีอิทธิพล โดยพระธาดา จรณธโร ประธานมูลนิธิธรรมชาติพิสุทธิ์ (องค์กรสาธารณ...

อ่านเพิ่มเติม »

ญี่ปุ่นคิดและปฏิบัติอย่างไรต่ออิสลาม

บทที่ 8 : Been there .. Done that .. (เขาว่าหลวงพี่เป็น...ผู้มีอิทธิพล The series)

ฟอร์มรายชื่อติดต่อ