Buddhism under crisis

บทที่ 14 อุ้มหัวใจไป...อุ้มผาง (เขาว่าหลวงพี่เป็น...ผู้มีอิทธิพล The series)

ICHICO

Link Author

Title: บทที่ 14 อุ้มหัวใจไป...อุ้มผาง (เขาว่าหลวงพี่เป็น...ผู้มีอิทธิพล The series)
Author: ICHICO
Rating 5 of 5 Des:

บทที่ 14 : อุ้มหัวใจไป...อุ้มผาง เขาว่าหลวงพี่เป็น...ผู้มีอิทธิพล โดยพระธาดา จรณธโร ประธานมูลนิธิธรรมชาติพิสุทธิ์ (องค์กรสาธารณประโยช...

<b style="color: #0b5394; font-size: xx-large;">บทที่ 14  :  อุ้มหัวใจไป...อุ้มผาง</b><br />
<b style="color: #0b5394; font-size: xx-large;"><br /></b><b style="color: red; font-size: x-large;">เขาว่าหลวงพี่เป็น...ผู้มีอิทธิพล</b><br />
<b style="color: red; font-size: x-large;"><br /></b><span style="color: #660000; font-size: large;">โดยพระธาดา จรณธโร </span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;">ประธานมูลนิธิธรรมชาติพิสุทธิ์ </span><span style="color: #660000; font-size: large;">(องค์กรสาธารณประโยชน์)</span><br />
<span style="color: red; font-size: x-large;">......................................</span><br />
<br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;">          (หมายเหตุ คงสังเกตกันว่าหลวงพี่พยายามหลีกเลี่ยงไม่พาดพิงถึงบุคคลอื่นโดยชื่อตรงๆ เลยนับแต่เขียนบันทึกนี้ขึ้น มันเป็นความตั้งใจ และก็จะพยายามอย่างถึงที่สุดให้อยู่ในแนวทางนี้)</span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;">          ต้นเดือนเมษายนปี 2553 ก่อนเดินทางขึ้นอุ้มผาง หลวงพี่นัดพบกับผู้นำบุญ(คือคำเรียกสาธุชนผู้ที่ทุ่มเททำหน้าที่ช่วยงานวัด ทำหน้าที่กัลยาณมิตรชักนำหมู่ญาติมาสั่งสมบุญ) ซึ่งอยู่แม่สอดท่านหนึ่งที่วัดพระธรรมกาย โยมป้าท่านนี้แหละที่เป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญที่ช่วยหลวงพี่ทำงานพระศาสนาที่อุ้มผางตลอดมา จากนี้ไปหลวงพี่จะเขียนถึงท่านว่า.. <b>โยมป้าจากแม่สอด</b> ถึงวันเดินทางน้องผู้ประสานงานเช่ารถขนอุปกรณ์การอบรมไปพักที่โรงเรียนแห่งหนึ่งที่แม่สอด พอคนขับรถรู้ว่าปลายทางคืออุ้มผางเท่านั้นก็มีปัญหาทันที อิดออดสารพัดเพื่อจะหาเหตุไม่ไปส่งที่อุ้มผาง จนต้องเปลี่ยนรถ หลวงพี่ก็ไม่เข้าใจว่ามันจะอะไรขนาดนั้น ตอนอยู่แม่สอดก็ได้พบกับผู้นำบุญอีกหลายท่านนอกจากโยมป้าคนแรก หลวงพี่ก็พูดเชิญชวนผู้นำบุญเหล่านั้นว่าว่างๆ ก็ไปช่วยหลวงพี่ที่อุ้มผางบ้าง แต่ทุกคนยิ้มแปลกๆราวกับว่าอุ้มผางนั้นอยู่อีกประเทศหนึ่ง และไม่มีใครรับคำชวนของหลวงพี่เลย ...<b>หลวงพี่ชักเริ่มตงิดๆว่ามันน่าจะมีอะไรไม่ธรรมดาเกี่ยวกับเดินทางไปอุ้มผางเสียแล้ว</b></span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;">.....................</span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;">           ถ้าจำไม่ผิดหลวงพี่ขึ้นอุ้มผางครั้งแรกโดยนั่งในที่นั่งแคบๆหลังเบาะหน้าของรถกระบะสองประตู สาเหตุก็เพราะมีพระไปสองรูปนับหลวงพี่ด้วย จึงให้น้องผู้ประสานงานผู้หญิงนั่งข้างหน้า นั่นเป็นครั้งแรกที่หลวงพี่ได้พิชิตเส้นทางลอยฟ้า 1,219 โค้ง แม้จะเห็นวิวไม่ชัดนักเพราะตำแหน่งที่นั่ง แต่สองข้างทางของเส้นทางสายนี้ก็ทำให้หลวงพี่ตื่นตาตื่นใจทีเดียว ถนนสายนี้มีโค้งหักศอกมากมายเดี๋ยวขึ้นเดี๋ยวลงเดี๋ยวซ้ายเดี๋ยวขวา ถ้าคนไม่คุ้นเคยกับเส้นทางแบบนี้คงเมารถสะบักสะบอมแน่ <b>แต่นี่แหละคือแบบที่หลวงพี่ชอบ</b></span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><b><br /></b></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<br />
<table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody>
<tr><td style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjuGulmwe_EERT-S7IOuBvHmZ4BGUdY_R4W9M0ueMZ7xaDjgVTXS2L31Le6q586iFHr_XJT8lW-LHEwgJo4evA4OiJugMc21uqdWiSjf3zIVk5TTz-8ssK0TjK8NhlAP6eBjfk1WQTUOZED/s1600/1387071658-14JPG-o.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="265" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjuGulmwe_EERT-S7IOuBvHmZ4BGUdY_R4W9M0ueMZ7xaDjgVTXS2L31Le6q586iFHr_XJT8lW-LHEwgJo4evA4OiJugMc21uqdWiSjf3zIVk5TTz-8ssK0TjK8NhlAP6eBjfk1WQTUOZED/s400/1387071658-14JPG-o.jpg" width="400" /></a></td></tr>
<tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>เส้นทาง 1,219 โค้งของถนนลอยฟ้า</b></span></td></tr>
</tbody></table>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjVf4NHQ99Cm5Tx0xkFHPu9Xn143RTIGROoc4hi5BQLCJAYlqSSmzuX8nwK190sdAnUwyTafwNHvqxQRHzUcLGndLxMcUVkH_q9gzve7Up-C3OZv3AXgj29yNofW7yccURHdXdyJijew6jI/s1600/1345091305.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjVf4NHQ99Cm5Tx0xkFHPu9Xn143RTIGROoc4hi5BQLCJAYlqSSmzuX8nwK190sdAnUwyTafwNHvqxQRHzUcLGndLxMcUVkH_q9gzve7Up-C3OZv3AXgj29yNofW7yccURHdXdyJijew6jI/s400/1345091305.jpg" width="400" /></a></div>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;">         เท่าที่สอบถามสืบทราบมา เส้นทางสายนี้เริ่มเปิดใช้ประมาณปี 2526 ปีเดียวกันกับที่หลวงพี่ไปถึงวัดพระธรรมกายนั่นเอง ก่อนหน้าที่ถนนสายนี้จะเปิดใช้งาน การเดินทางไปอุ้มผางนิยมไปทางหมู่บ้านวาเล่ย์ ที่อำเภอพบพระตัดลัดเข้าไปในพม่าแล้วไปออกที่หมู่บ้านหนองหลวงของอำเภออุ้มผาง ถ้านึกถึงพื้นที่รูปใบหู เส้นทางลัดสายนี้ก็คือเส้นที่หูแปะติดกับศรีษะนั่นแหละ ส่วนถนนสายลอยฟ้าคือถนนที่คดเคี้ยวยึกยืออยู่บริเวณเส้นรอบใบหู</span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody>
<tr><td style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjmX6YGKIX3YnxDPY8HRNF1JV9ri1-4PcyfopDfMAhMGECzxMsLq7EwMLxK_R41nuCi_XHKD9yaV2bKqg6dKmWZRbEiU07qJ0IzqOaJCifPLqOX1iZDNLfO2SidJrQGepeBplmqNqnDIQmQ/s1600/400px-Northern-thailand-regions.png" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjmX6YGKIX3YnxDPY8HRNF1JV9ri1-4PcyfopDfMAhMGECzxMsLq7EwMLxK_R41nuCi_XHKD9yaV2bKqg6dKmWZRbEiU07qJ0IzqOaJCifPLqOX1iZDNLfO2SidJrQGepeBplmqNqnDIQmQ/s400/400px-Northern-thailand-regions.png" width="326" /></a></td></tr>
<tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>แผนที่ภาคเหนือ</b></span></td></tr>
</tbody></table>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span><span style="color: #660000; font-size: large;">           การยืมจมูกเพื่อนบ้านหายใจตลอดไปก็คงไม่ค่อยจะดีนัก อีกทั้งมีการรบพุ่งกันระหว่างทหารพม่ากับทหารกะเหรี่ยงเป็นระยะๆ ทางการไทยก็ต้องขนอาวุธยุทโธปกรณ์ไปปราบคอมมูนิสต์ จะขนอาวุธผ่านประเทศอื่นเพื่อไปปราบพวกเดียวกันในประเทศตัวเองมันก็คงจะแปลกๆ จึงได้สร้างเส้นทางสายนี้ขึ้น ว่ากันว่าการสร้างเส้นทางสายนี้เป็นไปด้วยความยากลำบาก นอกจากเพราะความธุรกันดารของภูมิประเทศแล้ว ยังเป็นเพราะการต่อต้านอย่างหนักของคอมมูนิสต์โดยเฉพาะจากทหารแม้วแดง (ภายหลังเรียกว่าชาวม้ง) กำลังทั้งสองฝ่ายสูญเสียชีวิตเลือดเนื้อเป็นอย่างมาก จนต้องใช้วิธีการเอาพริกจิ้มเกลือด้วยการว่าจ้างทหารจีนฮ่อมารับเหมาสร้างทาง ทหารจีนฮ่อนี้ก็คืออดีตกองพลที่ 93 ของกองทัพจีนคณะชาติที่ตอนหลังหนีเหมาเจ๋อตุงไปใต้หวันนั่นเอง (เห็นไหม เรียนประวัติศาสตร์แล้วมันสนุกอย่างนี้) จีนฮ่อเจอกับแม้วแดงก็นับว่าเป็นมวยถูกคู่</span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody>
<tr><td style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiTbXUG62TTOF4zg8QswzRaFiuzY2wQRGY6P0kwpJLTDsc2gHUZ86aSzZKvEDkNm9hfoomBKVx9oA0FhC7g5S5xKkj8FR0d9Tfh8Xh1i2cRWFGWd1TMUAjzD91ZqFNiI8NH1a4enBBEnooq/s1600/Yuana.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><b><img border="0" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiTbXUG62TTOF4zg8QswzRaFiuzY2wQRGY6P0kwpJLTDsc2gHUZ86aSzZKvEDkNm9hfoomBKVx9oA0FhC7g5S5xKkj8FR0d9Tfh8Xh1i2cRWFGWd1TMUAjzD91ZqFNiI8NH1a4enBBEnooq/s400/Yuana.jpg" width="280" /></b></a></td></tr>
<tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>ชาวจีนฮ้อ</b></span></td></tr>
</tbody></table>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;"></span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"></span><br /><span style="color: #660000; font-size: large;"></span><span style="color: #660000; font-size: large;">         ว่ากันว่าการว่าจ้างทำถนนเส้นนี้นั้นเหมากันเป็นกิโลเมตร ซึ่งหลวงพี่คิดเองว่านี่อาจจะเป็นเหตุผลว่าทำใมถนนมันถึงได้วกวนขึ้นลงไม่รู้จบ เพราะอาจจะทำให้ได้ระยะทางยาวขึ้นรึเปล่า? (อันนี้จินตนาการเองอย่าเอาไปอ้างอิงนะ) ก็เส้นวาเล่ย์-หนองหลวงนั้นระยะทางไม่กี่สิบกิโล ในหน้าแล้งเมื่อเกรดถนนลูกรังให้เรียบแล้ว วิ่งแค่ชั่วโมงเศษก็ข้ามประเทศพม่าได้ ติดนิดเดียวคือต้องวิ่งลุยข้ามแม่น้ำเมย ทำให้รถเตี้ยๆวิ่งผ่านไม่ได้ แต่พอมาขึ้นทางลอยฟ้านี้ระยะทางกลายเป็นร้อยกว่ากิโล แถมเจออีก 1,219 โค้ง ทำให้การเดินทางจากแม่สอดถึงอุ้มผางโดยเส้นทางสายนี้มีระยะทาง 163 กิโลเมตร และใช้เวลาประมาณ 4 ชั่วโมงสำหรับผู้ไม่คุ้นทาง</span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody>
<tr><td style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi_7JrHwpAI_fLvkCQ5aa2mc12-MXhk53G-ZY_2U5xWY2oG7EJEBPK02TngSTyoQQiK7E14-i5xwSgXFojaRrBzqxpFMMEKrti7G-Tb3N64ctzffPD6jyXGQ6KZz6pD6wlAaiSlVvBxWZEh/s1600/06.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="270" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi_7JrHwpAI_fLvkCQ5aa2mc12-MXhk53G-ZY_2U5xWY2oG7EJEBPK02TngSTyoQQiK7E14-i5xwSgXFojaRrBzqxpFMMEKrti7G-Tb3N64ctzffPD6jyXGQ6KZz6pD6wlAaiSlVvBxWZEh/s400/06.jpg" width="400" /></a></td></tr>
<tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>อุ้มผาง อ้อมกอดแห่งผืนป่า บรรยากาศหมู่บ้านชาวเขา</b></span></td></tr>
</tbody></table>
<span style="color: #660000; font-size: large;">         </span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;">          ตอนนี้เองที่หลวงพี่เข้าใจว่าเมื่อสิบกว่าปีที่แล้ว เมื่อออกจากแม่สอดตอนบ่ายจะไปเที่ยวน้ำตกทีลอซู เมื่อจอดถามใครเขาก็ตอบเหมือนกันหมดว่าไปไม่ทัน และก็เข้าใจผู้นำบุญที่แม่สอดว่าทำใมไม่มีใครรับปากมาช่วยหลวงพี่ที่อุ้มผางเลย 4 ชั่วโมงนี่ปกติขับรถวิ่งข้ามได้หลายจังหวัดทีเดียว </span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span><span style="color: #660000; font-size: large;">           ก็ลองคำนวณดูถ้าออกจากกรุงเทพขับสบายๆ ประมาณห้าชั่วโมงจะถึงจังหวัดตากตรงทางเลี้ยวไปแม่สอด จากนั้นก็ใช้เวลาอีกเกือบสองชั่วโมงกว่าจะถึงแม่สอด แม้ระยะทางช่วงนี้จะประมาณแค่แปดสิบกิโลเมตรก็ตาม เพราะเป็นทางบนเขาค่อนข้างคดเคี้ยว บางช่วงต้องชลอตัวรอแซงรถบันทุกซึ่งคืบคลานขึ้นดอยอยู่ รวมเป็นหกชั่วโมงเศษ บวกอีกสี่ชั่วโมงจึงจะถึงอุ้มผาง เมื่อบวกกับเวลาพักทานอาหารเข้าห้องน้ำรายทางอีกก็ประมาณสิบเอ็ดสิบสองชั่วโมงทีเดียว! จึงเป็นอย่างที่หลวงพี่เกริ่นไว้ในบทนำ ...<b>จากตากลงกรุงเทพฯใช้เวลาแค่สี่ห้าชั่วโมง แต่จากตากไปอุ้มผางนั้นเกินห้าชั่วโมงแน่นอน ทั้งๆที่อยู่ในจังหวัดเดียวกัน...</b></span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;">          ตลอดเวลาหกปีที่หลวงพี่อยู่ที่อุ้มผางมีผู้ไปเยี่ยมเยียนหลวงพี่มากหน้าหลายตาด้วยกัน </span><b style="color: #660000; font-size: x-large;">แต่ส่วนใหญ่จะไปครั้งเดียว</b><span style="color: #660000; font-size: large;"> จนกระทั่งหลวงพี่ชอบพูดกึ่งหยอกเล่นว่า </span><b style="color: #660000; font-size: x-large;">จะดูว่าใครรักหลวงพี่จริงต้องดูว่าคนนั้นไปเยี่ยมหลวงพี่ถึงอุ้มผางครบสามครั้งหรือยัง</b><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><b><br /></b></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><b><br /></b></span>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEixg2GBj-226CT3Cu2y-Rz6dGGAuvEQ6mfVwKJ1SUZIiEsOlgLj2BVNTkfDUXQkTNJY97jzz2daAqAJeI6ynVAGO9qH6igIn3WXuhF7c7yDqQjtRyZEMbTTO91618O2hnnMy75Z1Q18CDxn/s1600/%25E0%25B8%2599%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2587%25E0%25B9%2581%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%2594%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%258A%25E0%25B8%25B5%25E0%25B9%2589%25E0%25B9%2581%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%2587%25E0%25B8%2582%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A7+%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B8%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25A1%25E0%25B8%259C%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25876.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="273" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEixg2GBj-226CT3Cu2y-Rz6dGGAuvEQ6mfVwKJ1SUZIiEsOlgLj2BVNTkfDUXQkTNJY97jzz2daAqAJeI6ynVAGO9qH6igIn3WXuhF7c7yDqQjtRyZEMbTTO91618O2hnnMy75Z1Q18CDxn/s400/%25E0%25B8%2599%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2587%25E0%25B9%2581%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%2594%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%258A%25E0%25B8%25B5%25E0%25B9%2589%25E0%25B9%2581%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%2587%25E0%25B8%2582%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A7+%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B8%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25A1%25E0%25B8%259C%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25876.jpg" width="400" /></a></div>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span><span style="color: #660000; font-size: large;">          </span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;">           ในอดีตทางการไทยมีโครงการตัดถนนยุทธศาสตร์อีกเส้นหนึ่งหมายเลข 1117 จากอำเภอคลองลานจังหวัดกำแพงเพชรตัดข้ามภูเขามาลงที่อุ้มผางเลยเพื่อไปปราบผกค.  ถนนสายนี้วิ่งขึ้นไปถึงจุดท่องเที่ยวที่เรียกว่าช่องเย็นและเลยลงมาอีกหน่อยนึง ปัจจุบันเส้นทางสายนี้ก็ยังใช้การได้ดี อีกแค่ไม่กี่กิโลเมตรก็จะถึงหมู่บ้านอุ้มผางคีแล้ว ปรากฏว่าคอมมูนิสต์ยอมแพ้เสียก่อน ทางการจึงยกเลิกการสร้างเส้นทางสายนี้ด้วยเหตุที่ว่าเกรงจะเป็นการทำลายธรรมชาติป่าเขาและรบกวนวิถีชีวิตของสัตว์ป่า</span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody>
<tr><td style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiirLtfvTzutWd19O6cvalRYS5Ub4ONU3SQBSn6hW58HH-I6cHienvoSNcwZJZDrtWQzVdGo-bk-14fMooRGsdkPhDAu-0bA2_qTnw2PORiVNhUNR4erVRBw_e63SaWkvxBrZGEqoiilWht/s1600/%25C3%2587%25C3%2592%25C2%25B4%25C3%25A1%25C2%25BC%25C2%25B9%25C2%25B7%25C3%2595%25C3%25A8-%25C3%2582%25C3%25A8%25C3%258D.png" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiirLtfvTzutWd19O6cvalRYS5Ub4ONU3SQBSn6hW58HH-I6cHienvoSNcwZJZDrtWQzVdGo-bk-14fMooRGsdkPhDAu-0bA2_qTnw2PORiVNhUNR4erVRBw_e63SaWkvxBrZGEqoiilWht/s400/%25C3%2587%25C3%2592%25C2%25B4%25C3%25A1%25C2%25BC%25C2%25B9%25C2%25B7%25C3%2595%25C3%25A8-%25C3%2582%25C3%25A8%25C3%258D.png" width="286" /></a></td></tr>
<tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><b><span style="font-size: small;">แผนที่ท่องเที่ยวจ.ตาก</span></b></td></tr>
</tbody></table>
<br />
<span style="color: #660000; font-size: large;">          ข้อนี้หลวงพี่มีความเห็นต่าง ป่าเขามากมายไม่มีถนนตัดผ่านมันก็ถูกทำลาย ในขณะที่อย่างในประเทศญี่ปุ่น ทุกหนทุกแห่งในป่าในเขามีแต่ถนนโยงใยกันเป็นใยแมงมุมแต่ญี่ปุ่นก็สามารถรักษาธรรมชาติป่าเขาต้นไม้สายน้ำได้เป็นอย่างดี </span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span><span style="color: #660000; font-size: large;">          ส่วนเรื่องของสัตว์ป่าตรงไหนเป็นเส้นทางที่สัตว์ป่าใช้สัญจรก็อาจจะยกถนนขึ้นสูง หรือขุดอุโมงค์หลบไปเลย อย่างนี้ธรรมชาติและความเจริญ มนุษย์และสัตว์ป่าก็สามารถอยู่ร่วมกันได้ ถ้ามองในด้านเศรษฐกิจการท่องเที่ยว ปัจจุบันต้องบอกว่าอุ้มผางเป็นซอยตัน เข้าทางไหนก็ต้องออกทางนั้น (ชาวแม่สอดอาจบอกว่าก็ดีไง ผ่านบ้านฉันทั้งไปและกลับ) แต่ถ้ามองอีกแง่หนึ่งนี่คือเหตุที่คนไปเที่ยวอุ้มผาง(และผ่านแม่สอด)น้อยกว่าที่ควรจะเป็น เพราะการเดินทางมันยากลำบากเกินควร ถ้าใช้ถนนเส้น 1117 นี้เดินทางได้ ไม่แน่ว่าคนจะเดินทางไปอุ้มผางและผ่านแม่สอดมากขึ้น เพราะสามารถเดินทางเป็นวงกลมได้ จากนครสวรรค์เบี่ยงซ้ายเที่ยวอุทยานแม่วง อีกหน่อยเดียวก็ถึงช่องเย็น แล้วแวะไปอุ้มผาง จากนั้นก็พิชิตเส้น 1,219 โค้งไปแม่สอด ออกตากกลับกรุงเทพฯผ่านทางกำแพงเพชร </span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody>
<tr><td style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiX2oTezVeaIm9AmS5NFvHTY7BBbLooflFfMbUqyEolI2LLpLA7vBCbZGCYDjAH26OUorQHxGfoOp8EdHiecovn1T2cvEQ3_quku8F-bbZrcBxyAAxfv6A_xgeWZxwqgGadKbYJqiTXvlzk/s1600/01.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="253" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiX2oTezVeaIm9AmS5NFvHTY7BBbLooflFfMbUqyEolI2LLpLA7vBCbZGCYDjAH26OUorQHxGfoOp8EdHiecovn1T2cvEQ3_quku8F-bbZrcBxyAAxfv6A_xgeWZxwqgGadKbYJqiTXvlzk/s400/01.jpg" width="400" /></a></td></tr>
<tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>อุ้มผาง อ้อมกอดแห่งขุนเขา</b></span></td></tr>
</tbody></table>
<br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span><span style="color: #660000; font-size: large;">          อีกเรื่องที่ไม่ควรมองข้ามก็คือ ไม่ทราบว่ามีใครเก็บสถิติไว้บ้างไหมว่ามีผู้ป่วยหนักได้รับความทรมาณหรือเสียชีวิตบนทางลอยฟ้าไปเท่าไหร่แล้ว? อุ้มผางมีโรงพยาบาลก็จริงแต่มีขีดความสามารถจำกัด ผู้ป่วยหนักต้องส่งไปโรงพยาบาลแม่สอดผ่านทางลอยฟ้า 1,219 โค้งเท่านั้น ..</span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span><span style="color: #660000; font-size: large;">         อีกอย่างหนึ่งก็คือเรื่องการปกครอง จังหวัดตากเป็นจังหวัดที่ยาวที่สุด ด้านบนติดกับแม่ฮ่องสอนส่วนด้านใต้ติดกับกาญจนบุรี หลวงพี่อยู่อุ้มผางหกปี จำได้ว่ามีผู้ว่าราชการจังหวัดไปเยี่ยมคนอุ้มผางไม่กี่ครั้งเพราะความธุรกันดารห่างไกล ถ้ามีถนนสาย 1117 สงสัยว่าอุ้มผางคงต้องย้ายไปขึ้นกับจังหวัดกำแพงเพชร ก็คงไม่มีอำเภอไหนหรอกที่ต้องวิ่งผ่านจังหวัดอื่นเพื่อไปที่ว่าการจังหวัดตัวเอง <b>(โอ..หรือนี่เป็นอีกสาเหตุหนึ่งที่ทำให้มีผู้คัดค้านการสร้างเส้นทางสายนี้กันเยอะนัก?)</b> ซึ่งน่าจะทำให้การประสานงานของหน่วยงานราชการเป็นไปได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น ผู้ได้รับผลประโยชน์ก็ประชาชนคนอุ้มผางและนักท่องเที่ยวทั้งหลายนั่นแหละ</span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span><span style="color: #660000; font-size: large;">           ที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งก็คือจะทำให้เกษตรกรชาวอุ้มผางลืมตาอ้าปากได้บ้าง เพราะค่าขนส่งพืชผลจะได้ลดลงพอแข่งขันกับชาวอำเภออื่นๆได้ ปัจจุบันเห็นทำแต่ไร่ข้าวโพดกันเป็นส่วนใหญ่ เพราะอะไร? สักวันหลวงพี่จะพูดถึงเรื่องข้าวโพดนี่แหละ ว่ามันเหมือนมะเร็งร้ายที่กัดกินทำลายป่ามรดกโลกอย่างไร</span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span><span style="color: #660000; font-size: large;"><span style="color: #660000;">   </span><span style="background-color: red; color: white;">    </span><b><span style="background-color: red; color: white;"> ส่งท้าย ..   </span></b></span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><b><span style="color: #3d85c6;"><br /></span></b></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><b><span style="color: #3d85c6;">          ผู้ที่เคยไปเส้นทางช่วง</span><span style="color: red;">หมู่บ้านอุ้มผางคีถึงช่องเย็น  </span><span style="color: #3d85c6;">รายงานมาว่า ป่าที่ว่าอุดมสมบูรณ์ที่จะรักษาไว้จนไม่อยากตัดถนนผ่านน่ะ มันกลายเป็นไร่ข้าวโพดและป่าหญ้าไปเกือบหมดแล้ว เหลือส่วนที่เป็นป่าสมบูรณ์จริงๆอยู่หน่อยเดียว</span></b></span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><b><span style="color: red;"><br /></span></b></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><b><span style="color: #3d85c6;"></span><span style="color: red;">ฝากผู้มีหน้าที่รับผิดชอบไปสอบสวนดูหน่อยว่ามีผู้มีอิทธิพลคนไหนอยู่เบื้องหลังการบุกรุกทำลายป่าอุ้มผางคีนี้ไหม?</span></b></span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><b><span style="color: red;"><br /></span></b></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><b><span style="color: red;"><br /></span></b></span>
<table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody>
<tr><td style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjaM2EAY7NpMgmG8YK5i9kpdjPNqwLZ7VxwSwSXi3fIhyphenhyphenABCryKJi6qQqgnh93b7v_iv5pPe_d8T1dkxe8qGLdqNOTr4a-XdpHBSzp6mod763z4_aeg2DyBTUmq647mFVGKiBujvSiM9Bln/s1600/pic_nan10_l.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="266" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjaM2EAY7NpMgmG8YK5i9kpdjPNqwLZ7VxwSwSXi3fIhyphenhyphenABCryKJi6qQqgnh93b7v_iv5pPe_d8T1dkxe8qGLdqNOTr4a-XdpHBSzp6mod763z4_aeg2DyBTUmq647mFVGKiBujvSiM9Bln/s400/pic_nan10_l.jpg" width="400" /></a></td></tr>
<tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span style="font-size: small; font-weight: bold;">จากป่าที่อุดมสมบูรณ์กลายเป็นไร่ข้าวโพดหมดแล้ว</span><br style="font-size: medium; font-weight: bold;" /><span style="font-size: small; font-weight: bold;">ฝากผู้รับผิดชอบสอบสวนดูหน่อยว่าใครคือผู้มีอิทธิพลที่ทำได้เช่นนี้<br /></span></td></tr>
</tbody></table>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><b><span style="color: #3d85c6;"><br /></span></b></span>
<table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody>
<tr><td style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi-QjrnOuCHYg3Nd2gLwOUGKQWgVf1MSc04FXsB64SpLOhFyJHGOa0hEn8NvpWVAExiGGXEsKWy-DE3pzPrLrMUE7CnBIkwdI_c0bTiOfwOfo8YvX6PyOBolqD8_F1tCnhOo9wnAHd8ZXia/s1600/%25E0%25B8%2599%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2587%25E0%25B9%2581%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%2594%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%258A%25E0%25B8%25B5%25E0%25B9%2589%25E0%25B9%2581%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%2587%25E0%25B8%2582%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A7+%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B8%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25A1%25E0%25B8%259C%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25877.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="300" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi-QjrnOuCHYg3Nd2gLwOUGKQWgVf1MSc04FXsB64SpLOhFyJHGOa0hEn8NvpWVAExiGGXEsKWy-DE3pzPrLrMUE7CnBIkwdI_c0bTiOfwOfo8YvX6PyOBolqD8_F1tCnhOo9wnAHd8ZXia/s400/%25E0%25B8%2599%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2587%25E0%25B9%2581%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%2594%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%258A%25E0%25B8%25B5%25E0%25B9%2589%25E0%25B9%2581%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%2587%25E0%25B8%2582%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A7+%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B8%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25A1%25E0%25B8%259C%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25877.jpg" width="400" /></a></td></tr>
<tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>จากป่าที่อุดมสมบูรณ์กลายเป็นไร่ข้าวโพดหมดแล้ว<br />ฝากผู้รับผิดชอบสอบสวนดูหน่อยว่าใครคือผู้มีอิทธิพลที่ทำได้เช่นนี้</b></span></td></tr>
</tbody></table>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><b><span style="color: #3d85c6;"><br /></span></b></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><b><span style="color: #3d85c6;"><br /></span></b></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><b><span style="color: #3d85c6;"><br /></span></b></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><b><span style="color: #3d85c6;">         อ้อไม่ใช่เฉพาะที่อุ้มผางคี แม่กระทั่งกลางป่าดงดิบติดทุ่งใหญ่นเรศวรอย่างที่หมู่บ้านแม่ละม้งคี ก็กลายเป็นไร่ข้าวโพดสุดลูกหูลูกตา และอีกมากมายหลายพื้นที่จนนับไม่ถ้วน จริงๆข้อมูลพวกนี้มันหาได้ไม่ยากหรอก ถ้าห่วงใยทรัพยากรธรรมชาติป่าไม้กันจริงๆ ..</span></b></span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<div style="text-align: right;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">30  ส.ค. 2559 13:58</span></div>
<br />
<div>
<br />
<div>
<div style="text-align: right;">
<b style="background-color: white; font-size: x-large;"><span style="color: #0b5394;">โดยพระธาดา จรณธโร</span></b><br />
<b style="background-color: white; font-size: x-large;"><span style="color: #0b5394;"><br /></span></b></div>
<div style="text-align: right;">
<span style="background-color: white; color: #0b5394; font-size: large;">ประธานมูลนิธิธรรมชาติพิสุทธิ์</span><br />
<span style="background-color: white; color: #0b5394; font-size: large;">(องค์กรสาธารณประโยชน์)</span></div>
<br />
<span style="font-size: large;"><b><span style="color: #3d85c6;"><br /></span></b></span><span style="font-size: large;"><b><span style="color: #3d85c6;"><br /></span></b></span><span style="font-size: large;"><b><span style="color: #3d85c6;"><br /></span></b></span><span style="font-size: large;"><b><span style="color: #3d85c6;">อ่านบทนำ - บทที่ 6ได้ที่</span><span style="color: #660000;"> </span></b></span><br />
<span style="font-size: large;"><a href="http://buddhisthotissue.blogspot.jp/2016/08/series_1.html">http://buddhisthotissue.blogsp ot.jp/2016/08/series_1.html</a></span><br />
<span style="font-size: large;"><br /></span>
<div>
<b style="font-size: x-large;"><span style="color: #3d85c6; font-size: large;">อ่านบทที่ 7 : ชีวิตคือการเดินทาง ได้ที่</span></b></div>
</div>
<div>
<span style="color: #3d85c6; font-size: large;"><a href="http://buddhisthotissue.blogspot.com/2016/08/7-series.html">http://buddhisthotissue.blogspot.com/2016/08/7-series.html</a></span></div>
<div>
<span style="color: #3d85c6; font-size: large;"><br /></span></div>
<div>
<b style="font-size: x-large;"><span style="color: #3d85c6; font-size: large;">อ่านบทที่ 8 : </span></b><span style="font-size: x-large;"><span style="color: #3d85c6;">Been there .. Done that ..</span></span></div>
<div>
<span style="color: #3d85c6; font-size: large;"><a href="http://buddhisthotissue.blogspot.sg/2016/08/8-been-there-done-that-series.html">http://buddhisthotissue.blogspot.sg/2016/08/8-been-there-done-that-series.html</a></span><br />
<span style="color: #3d85c6; font-size: large;"><br /></span><span style="color: #3d85c6; font-size: large;"><b style="color: black;"><span style="color: #3d85c6; font-size: large;">อ่านบทที่ 9 : </span></b><span style="color: black; font-size: x-large;"><span style="color: #3d85c6;">My way</span></span></span><br />
<span style="color: #3d85c6; font-size: large;"><a href="http://buddhisthotissue.blogspot.jp/2016/08/9-my-way-series.html">http://buddhisthotissue.blogspot.jp/2016/08/9-my-way-series.html</a></span><br />
<br />
<b style="font-size: x-large;"><span style="color: #3d85c6; font-size: large;">อ่านบทที่ 10 : ซาโยนาระ</span></b><br />
<span style="font-size: large;"><a href="http://buddhisthotissue.blogspot.jp/2016/08/10-series.html">http://buddhisthotissue.blogspot.jp/2016/08/10-series.html</a></span><br />
<br />
<b style="font-size: x-large;"><span style="color: #3d85c6; font-size: large;">อ่านบทที่ 11 : ชีวิตใหม่...ในเพศสมณะ</span></b><br />
<span style="color: #3d85c6; font-size: large;"><a href="http://buddhisthotissue.blogspot.jp/2016/09/11-series.html">http://buddhisthotissue.blogspot.jp/2016/09/11-series.html</a></span><br />
<br />
<b style="font-size: x-large;"><span style="color: #3d85c6; font-size: large;">อ่านบทที่ 12 : หนีเสือปะจระเข้</span></b><br />
<span style="font-size: large;"><a href="http://buddhisthotissue.blogspot.jp/2016/09/12-series.html">http://buddhisthotissue.blogspot.jp/2016/09/12-series.html</a></span><br />
<br />
<b style="font-size: x-large;"><span style="color: #3d85c6; font-size: large;">อ่านบทที่ 13 : เทือกเขาถนนธงชัยถึงสมุทรสงคราม</span></b><br />
<span style="font-size: large;"><span style="color: #3d85c6; font-size: large;"><a href="http://buddhisthotissue.blogspot.jp/2016/09/13-series.html">http://buddhisthotissue.blogspot.jp/2016/09/13-series.html</a></span></span><br />
<span style="font-size: large;"><br /></span></div>
</div>

บทที่ 14 อุ้มหัวใจไป...อุ้มผาง (เขาว่าหลวงพี่เป็น...ผู้มีอิทธิพล The series)

อ่านเพิ่มเติม »

บทที่ 13 : เทือกเขาถนนธงชัยสู่สมุทรสงคราม (เขาว่าหลวงพี่เป็น...ผู้มีอิทธิพล The series)

ICHICO

Link Author

Title: บทที่ 13 : เทือกเขาถนนธงชัยสู่สมุทรสงคราม (เขาว่าหลวงพี่เป็น...ผู้มีอิทธิพล The series)
Author: ICHICO
Rating 5 of 5 Des:

บทที่ 13 : เทือกเขาถนนธงชัยสู่สมุทรสงคราม เขาว่าหลวงพี่เป็น...ผู้มีอิทธิพล โดยพระธาดา จรณธโร ประธานมูลนิธิธรรมชาติพิสุทธิ์ (องค์กรสา...

<br />
<b style="color: #0b5394; font-size: xx-large;">บทที่ 13  :  เทือกเขาถนนธงชัยสู่สมุทรสงคราม</b><br />
<b style="color: #0b5394; font-size: xx-large;"><br /></b><b style="color: red; font-size: x-large;">เขาว่าหลวงพี่เป็น...ผู้มีอิทธิพล</b><br />
<b style="color: red; font-size: x-large;"><br /></b><span style="color: #660000; font-size: large;">โดยพระธาดา จรณธโร </span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;">ประธานมูลนิธิธรรมชาติพิสุทธิ์ </span><span style="color: #660000; font-size: large;">(องค์กรสาธารณประโยชน์)</span><br />
<span style="color: red; font-size: x-large;">......................................</span><br />
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
</div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgQxFEoAg6v3boXGEg8ljVQbjEBk_X17zza5grWKojF3ZxMlOJWOgnWdNnQwlhZ44DpjYfIPEhVkFt5ejlQ7a6zdRhNpp38Q2I7bE84RZyORe23-OyFucLCxQsERgCqZX22QzBFUWHpjsT2/s1600/Classic-Wall-Art-Prints-Painting-World-Map-Canvas-Art-Home-font-b-Decoration-b-font-font.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgQxFEoAg6v3boXGEg8ljVQbjEBk_X17zza5grWKojF3ZxMlOJWOgnWdNnQwlhZ44DpjYfIPEhVkFt5ejlQ7a6zdRhNpp38Q2I7bE84RZyORe23-OyFucLCxQsERgCqZX22QzBFUWHpjsT2/s400/Classic-Wall-Art-Prints-Painting-World-Map-Canvas-Art-Home-font-b-Decoration-b-font-font.jpg" width="400" /></a></div>
<br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;">         หลวงพี่ชอบดูแผนที่มาตั้งแต่จำความได้ สะสมแผนที่ไว้ทั้งที่เป็นแผ่นพับและที่เป็นหนังสือหลายเล่มแต่กระจัดกระจายหายไปหมดแล้ว จนกระทั่งมีสมาร์ทโฟนและอินเตอร์เน็ต หนึ่งในแอ็ปที่หลวงพี่ใช้บ่อยที่สุดคือแอ็ปแผนที่ จำได้ว่าตอนเด็กๆเคยเรียนฉลุไม้ ครั้งหนึ่งหลวงพี่เอาแผนที่ประเทศไทยแปะบนแผ่นไม้ทากาวแล้วเลื่อยฉลุประเทศไทยออกมา แต่น่าเสียดายที่ประเทศไทยของหลวงพี่หักเป็นสองท่อนอย่างง่ายดายตรงแถวๆประจวบคีรีขันธ์ ทำใมตรงนั้นประเทศเรามันจึงได้เอวบางคอดกิ่วจังเลย?</span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhEf57PwZEiC7blE_PauCyiN1Dvu_kgC2aHu-f_lYeWzQ83kMBMr0AQzQcY3_FERNmpus3WpEH0Yfx2VCqBPKt-nKy-1m_XgRv4KfIBoYZa59p_0QcGBOHd_qJuew-wywdxhljuhuWRdb5v/s1600/karta_tajlanda.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhEf57PwZEiC7blE_PauCyiN1Dvu_kgC2aHu-f_lYeWzQ83kMBMr0AQzQcY3_FERNmpus3WpEH0Yfx2VCqBPKt-nKy-1m_XgRv4KfIBoYZa59p_0QcGBOHd_qJuew-wywdxhljuhuWRdb5v/s400/karta_tajlanda.jpg" width="316" /></a></div>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
</div>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<br />
<span style="color: #660000; font-size: large;">            นั่นก็นำมาซึ่งการชอบอีกวิชาหนึ่งคือวิชาประวัติศาสตร์ อย่างน้อยประวัติศาสตร์ก็บอกเราได้ว่าทำใมเส้นแบ่งประเทศจึงอยู่ตรงที่มันอยู่ และจริงๆแล้วประวัติศาสตร์มีผลโดยตรงกับภูมิศาสตร์ -  อย่างไรหรือ? ลองคิดดูว่าถ้าฝรั่งเศสไม่เฉือนเอาดินแดนแถวแม่น้ำโขงไปจากเมืองไทย บัดนี้ภูมิประเทศแถวนั้นจะเป็นอย่างไรเมื่อนึกถึงความสามารถในการดูแลรักษาป่าไม้ของคนไทย? เช่นเดียวกับทางตะวันตกที่อังกฤษเฉือนเอามะริดและทวายไป ถ้าจะบอกว่าอังกฤษเอาดินแดนไปจากไทย แล้วแถวนั้นแต่ดั้งเดิมมันเป็นของใคร? สืบไปสาวมาก็พบว่ามันเป็นของกลาง ใครมีอำนาจขึ้นมาก็เข้าครอบครอง พม่าบ้างมอญบ้างไทยบ้าง ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันไป </span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<br />
<table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody>
<tr><td style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjAF7-xJQuLrN-fv2mbPEaCO3vw7wbT7O9qt3hPyb8eX4hNZTYtecfC7r91Kg6yspx9COmsTe4g62sNdK3gQ752bGQ3EdeuY_rvyrzXHyaCMBQL2N7mYQPlw7MGAHul29nmqhtEnGuWz2Zh/s1600/vintage-world-map-daniel-stoopendaal.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="275" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjAF7-xJQuLrN-fv2mbPEaCO3vw7wbT7O9qt3hPyb8eX4hNZTYtecfC7r91Kg6yspx9COmsTe4g62sNdK3gQ752bGQ3EdeuY_rvyrzXHyaCMBQL2N7mYQPlw7MGAHul29nmqhtEnGuWz2Zh/s400/vintage-world-map-daniel-stoopendaal.jpg" width="400" /></a></td></tr>
<tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>หลวงพี่ชอบวิชาประวัติศาสตร์ <br />อย่างน้อยก็บอกเราว่าทำไมเส้นแบ่งประเทศจึงอยู่ตรงที่มันอยู่</b></span></td></tr>
</tbody></table>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;">         สมัยเด็กๆหลวงพี่ถูกบังคับให้ท่องจำว่าชนชาติไทยอพยพมาจากเทือกเขาอัลไต แต่มาสมัยนี้เห็นมีคนบอกว่าเราอยู่แถวที่เราอยู่ที่เรียกว่าสุวรรณภูมินี่แหละมาแต่ดั้งเดิม <b>ไทยเริ่มมีบันทึกทางประวัติศาสตร์ชัดเจนขึ้นก็ยุคสุโขทัย พึ่งจะเจ็ดแปดร้อยปีมานี่เอง</b> </span><span style="color: red; font-size: large;">(ลองเทียบดูกับจีน อินเดีย หรืออียิปต์ซึ่งเขามีประวัติศาสตร์ชัดเจนต่อเนื่องกันมาหลายพันปี)</span><span style="color: #660000; font-size: large;"> ซึ่งตอนนั้นมหาอำนาจในแถบนี้คือขอม (ก็เขมรนั่นแหละ) ทางด้านตะวันตกก็พม่า ดูๆไปไม่แน่ว่ากงล้อประวัติศาสตร์อาจจะหมุนทับรอยเดิม สักวันลูกหลานไทยอาจต้องไปหางานทำในเขมรหรือพม่าบ้างก็ได้ (ย้อนหลังไปหลายร้อยปีก่อนถ้าเราไปบอกคนพม่าว่า อีกหน่อยลูกหลานของพวกเขาจะไปรับจ้างทำงานในประเทศไทยเป็นแสนเป็นล้านคน คิดว่าเขาจะเชื่อไหม?) </span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<br />
<table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody>
<tr><td style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgw1M_3CtOImTy5w6sVakFd-NnO1zpaB1g-EjVL3AOZJqGqkFAPwRwJ_lm7srwebSpeuA9T_IF9wqHX2eMMkiV9ioP3kXoGxr_2eAZABCx8VD6_lilK7SxfDHi-QQHdhXJvJYP2tzAv21qw/s1600/praek06.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="300" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgw1M_3CtOImTy5w6sVakFd-NnO1zpaB1g-EjVL3AOZJqGqkFAPwRwJ_lm7srwebSpeuA9T_IF9wqHX2eMMkiV9ioP3kXoGxr_2eAZABCx8VD6_lilK7SxfDHi-QQHdhXJvJYP2tzAv21qw/s400/praek06.jpg" width="400" /></a></td></tr>
<tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>จีน อินเดีย อียิปต์มีการบันทึกประวัติศาสตร์หลายพันปี<br />ไทย เริ่มมีการบันทึกในยุคสุโขทัย ประมาณ 700 ปี</b></span></td></tr>
</tbody></table>
<table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody>
<tr><td style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiBuyLA7y6OL4WU_T25XD-Bdpl-cw7gCNs-ZqaA5EuTOK6AMQ8POU7COhRWgYCA82y_ixGRxzlcvPHdnhN7lXgHe6ASZj0C43zFEXqYVnS52oLVhNAkQ0E8SOMhVV0t9i6nmlOc6eqO5_ri/s1600/CamboE10.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="231" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiBuyLA7y6OL4WU_T25XD-Bdpl-cw7gCNs-ZqaA5EuTOK6AMQ8POU7COhRWgYCA82y_ixGRxzlcvPHdnhN7lXgHe6ASZj0C43zFEXqYVnS52oLVhNAkQ0E8SOMhVV0t9i6nmlOc6eqO5_ri/s400/CamboE10.jpg" width="400" /></a></td></tr>
<tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>ขอม มีอำนาจในแถบนี้มาก่อนประเทศไทย </b></span></td></tr>
</tbody></table>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><span style="color: #660000;">         </span><b><span style="color: red;"> แต่การศึกษาประวัติศาสตร์ก็ต้องระวัง เพราะมันแล้วแต่ว่าใครเขียน</span></b><span style="color: #660000;"> ถ้าเป็นไปได้ต้องหาอ่านจากหลายๆแหล่ง แล้วสังเคราะห์ออกมาเป็นเวอร์ชั่นของเราเอง อย่างสากก๊ก หลวงพี่อ่านของยาขอบบ้าง ของเจ้าพระยาพระคลัง(หน) บ้าง ฉบับวนิพกบ้าง แต่ที่ชอบที่สุดคือฉบับของ ม.ร.ว. คึกฤทธิ์ ปราโมทย์ ซึ่งจากมุมมองของท่านโจโฉคือพระเอก เล่าปี่และขงเบ้งต่างหากคือผู้ร้าย ก็เป็นมุมมองที่แปลกดี มาอ่านสามก๊กจบครบบริบูรณ์ก็ตอนมาบวชนี่เอง </span></span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;">        สมัยอบรมบุคลากรใหม่ หลวงพี่ยืมหนังสือประวัติศาสตร์โลกเล่มหนาเท่าหมอนจากห้องสมุดของวัดมาอ่านจนจบ ก็พบว่าฝรั่งไม่ให้ความสำคัญกับมองโกลเท่าไหร่นัก ทั้งที่จริงๆแล้วเมื่อเทียบกัน เจงกิสข่านยิ่งใหญ่กว่าอเล็กซานเดอร์มหาราชหรือนโปเลียนมหาราชอย่างเทียบกันไม่ติด เมื่อครั้งที่อเล็กซานเดอร์มหาราชพิชิตส่วนหนึ่งของอินเดียได้ ถ้าจำไม่ผิดคือแถบลุ่มน้ำสินธุด้านที่ติดกับเอเชียกลาง อเล็กซานเดอร์ทอดถอนใจว่าดินแดนที่จะให้พิชิตนั้นไม่มีอีกแล้ว .. ตลกมาก เพราะแผ่นดินอินเดียยังเหลืออีกกว้างขวาง ยังไม่นับอาณาจักรจีนอีก แต่มองโกลครอบครองแทบทั้งทวีปเอเชีย โลกอาหรับ และยุโรปเกือบหมดทวีป ที่ไม่ได้ไปยึดยุโรปตะวันตกก็เพราะไม่มีทุ่งหญ้าเป็นอาหารให้ม้ากินแค่นั้นเอง ผู้เขียนหนังสือประวัติศาสตร์โลกเล่มนั้นคงอยากจะลืมว่าครั้งหนึ่งพวกคอเคเซี่ยนผิวขาวต้องตกอยู่ภายใต้การปกครองของคนผิวเหลืองอยู่นับร้อยปี เจงกิสข่านและลูกหลานครอบครองดินแดนได้มากที่สุดเท่าที่ประวัติศาสตร์เคยจารึกไว้ แต่ทั้งๆที่มองโกลเคยบุกมาถึงเวียตนาม เคยพยายามไปยึดญี่ปุ่นและเกาะชวา แต่ทำใมมองโกลไม่บุกมาถึงลุ่มน้ำเจ้าพระยา? .. หลวงพี่มีทฤษฎี .. อ่านต่อไปนะ</span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;">         เช่นเดียวกัน ภูมิศาสตร์ก็มีผลกับประวัติศาสตร์เป็นอย่างมาก พวกเราคงเคยได้ยินเมืองพุกามในประเทศพม่าที่ซึ่งมีเจดีย์อยู่มากมายเป็นร้อยเป็นพันองค์ แล้วพวกเราทราบไหมว่าใครเป็นคนบุกทำลายอาณาจักรแห่งนี้? ถ้าหนังสือที่หลวงพี่อ่านมาเขียนไว้ไม่ผิด คำตอบคือกองทัพมองโกลลูกหลานของเจงกิสข่านนั่นเอง ถ้าไม่มีป่าเขาสลับซับซ้อนขวางกั้นไว้ กองทัพมองโกลคงตลุยมาถึงสุวรรณภูมิแล้ว (อาจผ่านดอนเมืองก่อนด้วย) ไม่แน่ว่าหน่วยลาดตระเวณมองโกลอาจมาถึงแถวอุ้มผาง แล้วกลับไปรายงานท่านข่านว่า ดินแดนที่บุกรุกได้ง่ายกว่านี้ยังมีอยู่อีกมาก ไปจัดการที่อื่นก่อนดีกว่า ..</span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg7dp1HedLjgaCHS40VTv1acMg4kLDxyIp57kIu0EGQt3Wy2fvjgVlJMa830KvXFLLa7WT7q91DxoZMtV7EpvKyXi3-XNAxE1uIKcugOuoqp_IFkkcLCpJmcWfyCBKTF3ErRygOTsLm3-IG/s1600/400px-Northern-thailand-regions.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg7dp1HedLjgaCHS40VTv1acMg4kLDxyIp57kIu0EGQt3Wy2fvjgVlJMa830KvXFLLa7WT7q91DxoZMtV7EpvKyXi3-XNAxE1uIKcugOuoqp_IFkkcLCpJmcWfyCBKTF3ErRygOTsLm3-IG/s400/400px-Northern-thailand-regions.png" width="326" /></a></div>
<br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;">        จากการชอบดูแผนที่นี่เอง ตั้งแต่ชั้นประถมแล้วหลวงพี่สังเกตุเห็นว่าชายแดนไทยกับพม่ามีอยู่จุดหนึ่งแถวๆแม่ฮ่องสอน มีพื้นที่ของประเทศไทยลักษณะคล้ายใบหูยื่นเข้าไปในประเทศพม่า และต่ำลงมาอีกจุดหนึ่งที่จังหวัดตากมีพื้นที่ของประเทศพม่าลักษณะและขนาดประมาณเท่าๆกันยื่นเข้ามาในประเทศไทย หลวงพี่คิดตามประสาเด็กๆว่าทำใมสองประเทศไม่แลกพื้นที่สองจุดนี้กัน เส้นแบ่งประเทศมันจะได้ดูเรียบร้อยสบายตา เวลาเลื่อยฉลุประเทศไทยก็จะได้ง่ายขึ้นด้วย</span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;"></span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"></span>

<span style="color: #660000; font-size: large;">         มาถึงตอนนี้หลวงพี่รู้แล้วทำใมเส้นแบ่งประเทศที่จังหวัดตากถึงเป็นอย่างนั้น เพราะเอาแม่น้ำเมยเป็นหลักนั่นเอง ปกติแม่น้ำไม่ไหลเป็นเส้นตรง มีแต่คลองที่คนขุดเท่านั้นที่ตรงเป๊ะ แม่น้ำเมยก็เช่นกันมันก็ไหลคดโค้งไปตามธรรมชาติ มันมีต้นกำเนิดมาจากเทือกเขาสูงแถวๆรอยต่อของอำเภอพบพระและอำเภออุ้มผางที่เรียกกันว่าอุ้มเปี้ยม แล้วไหล ขึ้นไปทางเหนือ ใช้เป็นเส้นเขตแดนให้ไทยและพม่าไปจนถึงแถวๆแม่ฮ่องสอนทีเดียว</span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<br />
<table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody>
<tr><td style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiVt6VfBaafcRFZa2WAEgzM3dQLEYVbCcLA0tE3rNSagF4C85EK42A8wM7Y2W7mzpdBuQvZaojZmK6N1yNYLA3aNVmDYCRyO8XCkLdRws5cOZOsPDtWKwX7Y2hk4AQqyHy7sBQvaTvTqRTv/s1600/takmap2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiVt6VfBaafcRFZa2WAEgzM3dQLEYVbCcLA0tE3rNSagF4C85EK42A8wM7Y2W7mzpdBuQvZaojZmK6N1yNYLA3aNVmDYCRyO8XCkLdRws5cOZOsPDtWKwX7Y2hk4AQqyHy7sBQvaTvTqRTv/s400/takmap2.jpg" width="250" /></a></td></tr>
<tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>แผนที่จ.ตาก</b></span></td></tr>
</tbody></table>
<span style="color: #660000; font-size: large;"></span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"></span><span style="color: #660000; font-size: large;">         อำเภออุ้มผางอยู่ด้านใต้ของพื้นที่รูปใบหูที่แผ่นดินพม่ายื่นเข้ามาในประเทศไทยนี่เอง เนื่องจากกิตติศัพท์เรื่องความหนาวเย็นของอุ้มผาง เดิมทีหลวงพี่คิดว่ามันคงอยู่ทางเหนือของอำเภอแม่สอดขึ้นไปทางเชียงใหม่หรือแม่ฮ่องสอน แต่เอาเข้าจริงๆ กลับกลายเป็นว่าอุ้มผางอยู่ลงไปทางใต้ของแม่สอดและมีพื้นที่ติดกับจังหวัดกาญจนบุรี แปลกจริงๆ เพราะเมืองกาญจน์นั้นมีอากาศร้อนเหมือนตัวเมืองจังหวัดตาก แต่อุ้มผางกลับเย็นสบาย (แต่หลังๆนี้ก็เริ่มมีร้อนบ้างแล้ว)</span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"></span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"></span><span style="color: #660000; font-size: large;">        เลยอุ้มเปี้ยมมานิดเดียวก็เข้าเขตอำเภออุ้มผาง เจอหมู่บ้านแรกชื่อแม่กลองน้อย เมื่อนั่งรถผ่านช่วงนี้คืออุ้มเปี้ยมแม่กลองน้อยและแม่กลองใหญ่นั้น เราจะได้ชื่นชมกับฝีมือการเกษตรของพี่น้องม้งที่เปลี่ยนภูเขาหลายต่อหลายลูกให้กลายเป็นแปลงกะหล่ำได้อย่างน่าทึ่ง ไม่ว่าภูเขาจะสูงชันเพียงใด ถ้าเจ้าหน้าที่ไม่จำกัดเขตไว้รับรองว่าพี่น้องม้งใช้ทำประโยชน์ได้หมด </span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjygQPtcvs60WTx7em9nzaFWELR_IZdJDQeI9smcXu_Ktn0DhWjnXClvAe7Or0p6ix_ugsve2a0AU5X3VwC92SvY_5lA6YKiU1deahv8Jb-LezG-BGi4cQuw_8nVU6pWYP2_9y68E9hLUsS/s1600/images+%25285%2529.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="223" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjygQPtcvs60WTx7em9nzaFWELR_IZdJDQeI9smcXu_Ktn0DhWjnXClvAe7Or0p6ix_ugsve2a0AU5X3VwC92SvY_5lA6YKiU1deahv8Jb-LezG-BGi4cQuw_8nVU6pWYP2_9y68E9hLUsS/s400/images+%25285%2529.jpg" width="400" /></a></div>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span><span style="color: #660000; font-size: large;">          ที่อุ้มเปี้ยมมีศูนย์ผู้อพยพภัยสงครามจากพม่าตั้งอยู่ นักท่องเที่ยวชอบแวะถ่ายรูปกัน ถ้าเข้าไปในศูนย์ฯ(ต้องขออนุญาตก่อน) จะเหมือนกับได้ไปเที่ยวต่างประเทศเลย เพราะผู้อพยพมีหลายเชื้อชาติศาสนา ในค่ายนี้มีครบทั้งวัดพุทธ โบสถ์คริสต์และมัสยิด</span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
</div>
<br />
<table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody>
<tr><td style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhiNPoJaXvizj27voqKfDsOR-ksIXwSAZCcTqOqw4pNRWLi-ejA37xAZtlF7NCH9H4OJZWqNIw-cI-LiaTCntKGeN1i5AMxBdKt8zu3g0YoztmdUw_FYMGuUICZK7TqI-LJrGPkyUGm6fok/s1600/KAREN-7.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="300" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhiNPoJaXvizj27voqKfDsOR-ksIXwSAZCcTqOqw4pNRWLi-ejA37xAZtlF7NCH9H4OJZWqNIw-cI-LiaTCntKGeN1i5AMxBdKt8zu3g0YoztmdUw_FYMGuUICZK7TqI-LJrGPkyUGm6fok/s400/KAREN-7.jpg" width="400" /></a></td></tr>
<tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>ชาวเขาเผ่าปกากะญอ หมู่บ้านแม่กลองคี </b></span></td></tr>
</tbody></table>
<br />
<span style="color: #660000; font-size: large;">        แม่กลองน้อยและแม่กลองใหญ่เป็นหมู่บ้านชาวม้ง ถนนช่วงระหว่างแม่กลองใหญ่และหมู่บ้านต่อไปชื่อแม่กลองคีซึ่งเป็นหมู่บ้านชาวปกากะญอนั้นตัดผ่านป่าดึกดำบรรพ์ที่มีความอุดมสมบูรณ์มาก มีเฟิร์นยักษ์ขนาดน้องๆต้นหมาก ซึ่งหลวงพี่เคยเห็นครั้งแรกที่ประเทศนิวซีแลนด์ ที่นั่นเรียก Tree fern และในเมืองไทยเคยเห็นที่ดอยอินทนนท์(อาจมีที่อื่นอีกแต่หลวงพี่ไม่เคยเจอ) ได้ยินมาว่าที่เรียกป่าดึกดำบรรพ์นั้นเป็นเพราะว่า ไม่เคยมีมนุษย์เข้าไปแผ้วทางอยู่อาศัยเลย (แต่แถวๆแม่สะเรียงจังหวัดแม่ฮ่องสอน ก็มีป้ายบอกเป็นป่าดึกดำบรรพ์เหมือนกัน แต่ปรากฎว่าโดนถางเป็นไร่ไปเยอะแล้ว) ภายหลังเปลี่ยนป้ายจากคำว่าป่าดึกดำบรรพ์เป็นป่ามหัศดำ ซึ่งคือชื่ออย่างเป็นทางการของเจ้าเฟิร์นยักษ์นั่นเอง (แต่ชาวบ้านเรียกว่าผักกูดยักษ์ ผักกูดใช้ทำแกงส้มอร่อยมาก)</span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
</div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiFWOclCIAfpmt9AocDScHOsf9ERr-jQpJYwajrs41viLHYi795BCX-MNPQAv9KE6-oXz_j12nJF-yAKfnjVXp0Y2n84-GCE6o6CxPAzs0hkUGkD29bogsJWUED6yiV-1JjdlWSBY4spSvn/s1600/treefernlarge.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiFWOclCIAfpmt9AocDScHOsf9ERr-jQpJYwajrs41viLHYi795BCX-MNPQAv9KE6-oXz_j12nJF-yAKfnjVXp0Y2n84-GCE6o6CxPAzs0hkUGkD29bogsJWUED6yiV-1JjdlWSBY4spSvn/s400/treefernlarge.jpg" width="400" /></a></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<br /></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<br /></div>
<table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody>
<tr><td style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjUv_QWR3IjEbesKMPeRaFHHtGJcS3S0cX6-pscuMYpJzZFzTNVzcHk40a9pf5l9dfpvAZdsuzSSv0UsaDYFJeHeedd4ppB7n2ucUfWby3O-OnRkbGZizd-9O9ogd7IizCGMjHnsPFEWK82/s1600/D12082585-10.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="300" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjUv_QWR3IjEbesKMPeRaFHHtGJcS3S0cX6-pscuMYpJzZFzTNVzcHk40a9pf5l9dfpvAZdsuzSSv0UsaDYFJeHeedd4ppB7n2ucUfWby3O-OnRkbGZizd-9O9ogd7IizCGMjHnsPFEWK82/s400/D12082585-10.jpg" width="400" /></a></td></tr>
<tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>ผักกูด เป็นผักปลอดสารพิษ นิยมนำมาประกอบอาหารหลายชนิด </b></span></td></tr>
</tbody></table>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span><span style="color: #660000; font-size: large;">           ถนนช่วงสุดท้ายก่อนลงไปถึงหมู่บ้านแม่กลองคีนั้นเรียกว่าถนนลอยฟ้า สาเหตุเพราะความสูงชัน มีจุดจอดรถชมวิวด้วย <b>ถ้าขับรถไม่เป็น ลงเขาช่วงนี้เป็นได้ผ้าเบรคไหม้กันทีเดียว</b> คนขับมือใหม่หรือพวกขาซิ่งต่างถิ่นมาขับลงเหวแถวนี้กันหลายคันแล้ว หลวงพี่ชอบเส้นทางช่วงผ่านป่าดึกดำบรรพ์นี้มาก ผ่านไปผ่านมานับร้อยเที่ยวก็ไม่เบื่อ </span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<br />
<table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody>
<tr><td style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgHpDzF6g89zKrtuwCr1fIx0A_7m7bG-KHAg3cskbMY15nB6z6-xmupQwmrxyq3UHs_wm2ZW1KDJMtN2-NmMS9Y5HyWHWWS3iNgh4sB3_PVGU7HixX3oZE9o-6smmMtv3i5diwrI29yathr/s1600/telo17.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgHpDzF6g89zKrtuwCr1fIx0A_7m7bG-KHAg3cskbMY15nB6z6-xmupQwmrxyq3UHs_wm2ZW1KDJMtN2-NmMS9Y5HyWHWWS3iNgh4sB3_PVGU7HixX3oZE9o-6smmMtv3i5diwrI29yathr/s400/telo17.jpg" width="302" /></a></td></tr>
<tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>สาเหตุที่เรียกถนนลอยฟ้า เพราะมีความสูงชัย<br />ระหว่างทางจะมีจุดชมวิวด้วย</b></span></td></tr>
</tbody></table>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span><span style="color: #660000; font-size: large;">        มาถึงตอนนี้พวกเราได้ยินชื่อหมู่บ้านสามแห่งแล้วที่มีคำว่าแม่กลองอยู่ด้วย จริงๆยังมีอีกสองหมู่บ้านคือแม่กลองเก่าและแม่กลองใหม่ซึ่งอยู่ติดๆกับตัวเมืองอุ้มผาง ถ้าเราไม่รู้ที่มาที่ไปก็คงคิดว่าเป็นเรื่องบังเอิญที่ชื่อนี้ไปพ้องเข้ากับแม่น้ำแม่กลองที่เมืองกาญจน์ แต่จริงๆแล้วมันมีความสัมพันธ์กันเป็นอย่างมาก</span><br />
<table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody>
<tr><td style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhvcmtf1oFZw78JiI_nNubL4uqoPkY6MrR1oMjZR6Pkz7MTTcgdkOdbItrZgqq7dhCuo9PHjEuI5RVDxooumtn-tBmjOWMWlBo06Oab2DJP2EQgiSwuR0-d9joCyHZobgcPZY2_q69PvtBI/s1600/picture%25255C171255021361.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="266" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhvcmtf1oFZw78JiI_nNubL4uqoPkY6MrR1oMjZR6Pkz7MTTcgdkOdbItrZgqq7dhCuo9PHjEuI5RVDxooumtn-tBmjOWMWlBo06Oab2DJP2EQgiSwuR0-d9joCyHZobgcPZY2_q69PvtBI/s400/picture%25255C171255021361.jpg" width="400" /></a></td></tr>
<tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>เทือกเขาถนนธงชัย ปัจจุบันยังมีความสมบูรณ์อยู่มาก</b></span></td></tr>
</tbody></table>
<br />
<span style="color: #660000; font-size: large;">        ก่อนหมู่บ้านแม่กลองน้อย มีห้วยชื่อเดียวกันไหลลงมาจากภูเขาที่แบ่งเขตจังหวัดตากและกำแพงเพชร (ภูเขาทั้งหมดในบริเวณนี้คือส่วนหนึ่งของเทือกเขาถนนธงชัยอันยิ่งใหญ่นั่นเอง <b>จอมพราน รพินทร์ แงซาย และดาริน แห่งเพชรพระอุมาอันลือลั่นของพนมเทียนก็บุกป่าของเทือกเขานี้แหละเข้าไปในพม่า</b> สมัยปิดเทอมตอนเรียนช่างกล หลวงพี่เช่าหนังสือเพชรพระอุมาหมดทุกเล่มทุกตอนมานั่งอ่านนอนอ่านจนจบ นี่คงเป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่ทำให้ยิ่งชอบป่าเขาและการผจญภัยมาก) ห้วยแม่กลองน้อยใหลมารวมกับห้วยแม่กลองใหญ่กลายเป็นห้วยแม่กลอง แล้วไหลผ่านป่าดงดิบไปโผล่ที่หมู่บ้านแม่กลองคี จากนั้นก็ไหลผ่านหมู่บ้านอีกหลายแห่ง (ถ้าจะพูดให้ถูกต้องบอกว่า มีคนไปสร้างหมู่บ้านอีกหลายแห่งริมห้วยแม่กลอง) ก่อนถึงหมู่บ้านแม่กลองเก่าและแม่กลองใหม่ </span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhFcHHS8EvQQNjoRVh-lYMPRSV0s3fuN9vzZMSOWKF59HJ2LEarx-2n9n44wJxt4vm66uzQfA3BL2YFogG2_uNlpNyJfacHCqffGkxJLOlTu5dHmTD9t_Xa1QMJK9gLsy8eyxW-WlTvVK1w/s1600/7.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhFcHHS8EvQQNjoRVh-lYMPRSV0s3fuN9vzZMSOWKF59HJ2LEarx-2n9n44wJxt4vm66uzQfA3BL2YFogG2_uNlpNyJfacHCqffGkxJLOlTu5dHmTD9t_Xa1QMJK9gLsy8eyxW-WlTvVK1w/s400/7.jpg" width="386" /></a></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<br /></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<br /></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiLFTIABr-AqOgvz4d-x8BKA_8dgEzXawLLdCn7hFQlLMsF1IXZfaYLYTuJFH9R5iI-du0dfGUdxeaAwoiSdGsNsnxomd2yaE9K8s3hKSb7TRLTagqqmD_4-Optp54qUrkJD26sGHuOLz6R/s1600/IMG_5784.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="266" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiLFTIABr-AqOgvz4d-x8BKA_8dgEzXawLLdCn7hFQlLMsF1IXZfaYLYTuJFH9R5iI-du0dfGUdxeaAwoiSdGsNsnxomd2yaE9K8s3hKSb7TRLTagqqmD_4-Optp54qUrkJD26sGHuOLz6R/s400/IMG_5784.jpg" width="400" /></a></div>
<span style="color: #660000; font-size: large;">       </span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<br />
<table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody>
<tr><td style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhKwcsWzmLupYFD4P4F17rFkTbG2_-J_2NGBBA-Mgr4qrjcSqDx9G8_yOIBjdgcC71wMe905jjv_lV4jUAIJ0CDbClF1JC5kbNMxvFARF2EjkJakTkUXJR7-8-n_n50jcxYETZDt86_FhMO/s1600/%25E0%25B8%2599%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B3%25E0%25B8%2595%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%2597%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%258B%25E0%25B8%25B9.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="265" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhKwcsWzmLupYFD4P4F17rFkTbG2_-J_2NGBBA-Mgr4qrjcSqDx9G8_yOIBjdgcC71wMe905jjv_lV4jUAIJ0CDbClF1JC5kbNMxvFARF2EjkJakTkUXJR7-8-n_n50jcxYETZDt86_FhMO/s400/%25E0%25B8%2599%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B3%25E0%25B8%2595%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%2597%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%258B%25E0%25B8%25B9.jpg" width="400" /></a></td></tr>
<tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>น้ำตกทีลอซู</b></span></td></tr>
</tbody></table>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><span style="color: #660000;">        ยังมีห้วยสำคัญอีกห้วยหนึ่ง (และอีกหลายๆห้วย .. ฮ่วย .. อันหลังนี่เป็นคำอุทาน) ชื่อห้วยอุ้มผางไหลผ่านหมู่บ้านอุ้มผางคีลงมาที่ตัวเมืองอุ้มผางแล้วมาเจอกับห้วยแม่กลอง ณ จุดนี้ห้วยแม่กลองก็มีขนาดใหญ่มากแล้ว มีผู้ประกอบกิจการแพยางล่องแก่งแม่กลองพาท่องเที่ยวชมป่าชมเขาน่าเพลิดเพลินมากทีเดียว น้ำตกทีลอซูเองก็ไหลลงมาที่ห้วยแม่กลองนี่แหละ </span><b><span style="color: purple;">(แล้วหลวงพี่จะเล่าให้ฟังว่าน้ำตกทีลอซูมันมาจากไหน หลวงพี่ไปทำพิธีบวชต้นน้ำของน้ำตกทีลอซูมาแล้ว บวชแหลก ทั้งบวชอุบาสิกา บวชพระ บวชเณร บวชป่า บวชแม้กระทั่งต้นน้ำ บวชจนได้ดีกลายเป็นผู้มีอิทธิพล)</span></b></span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><b><span style="color: purple;"><br /></span></b></span>
<br />
<table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody>
<tr><td style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj9o_n15bX5TAKBYX9rbFoHSfPSJtY_B7C4sR6abjIg0ZG7PvMycx7enkQL-rJssAMjdLvmbZlvEcoiw9Uxe26Fz51gYVVuOZuYH7l6G4OwcfxaQ2Qxmz3JwTfghbVPUdBkF52AiynY4gsA/s1600/%25E0%25B8%2599%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2587%25E0%25B9%2581%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%2594%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%258A%25E0%25B8%25B5%25E0%25B9%2589%25E0%25B9%2581%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%2587%25E0%25B8%2582%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A7+%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B8%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25A1%25E0%25B8%259C%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25879.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="266" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj9o_n15bX5TAKBYX9rbFoHSfPSJtY_B7C4sR6abjIg0ZG7PvMycx7enkQL-rJssAMjdLvmbZlvEcoiw9Uxe26Fz51gYVVuOZuYH7l6G4OwcfxaQ2Qxmz3JwTfghbVPUdBkF52AiynY4gsA/s400/%25E0%25B8%2599%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2587%25E0%25B9%2581%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%2594%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%258A%25E0%25B8%25B5%25E0%25B9%2589%25E0%25B9%2581%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%2587%25E0%25B8%2582%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A7+%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B8%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25A1%25E0%25B8%259C%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25879.jpg" width="400" /></a></td></tr>
<tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>หลวงพี่ธาดา จรณธโร ขณะทำพิธีบวชต้นไม้</b></span></td></tr>
</tbody></table>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><b><span style="color: purple;"></span></b></span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><b><span style="color: purple;"></span></b></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;">         หลังจากรับน้ำจากน้ำตกทีลอซูแล้วห้วยแม่กลองก็ไหลผ่านป่าทึบมาเรื่อยๆ มีคนเล่าให้ฟังว่ามันไหลผ่านถ้ำแห่งหนึ่งชื่อถ้ำลอดซึ่งธรรมชาติสร้างไว้ประหนึ่งเพื่อรักษาป่าสักของอุ้มผางไว้ เพราะมีผู้พยายามขนซุงไม้สักออกไป แต่ทางรถก็ลำบากเกิน จะล่องซุงลงมาทางห้วยแม่กลองก็ติดถ้ำที่ว่านี้อีก ทุกวันนี้เวลาล่องแก่งแม่กลองหรือเดินทางเข้าน้ำตกทีลอซูในช่วงเดือนสิงหาคมถึงกันยายนซี่งเป็นช่วงที่ต้นสักออกดอก เราจะพบว่าอุ้มผางมีต้นสักอยู่จำนวนมหาศาล เพราะถ้าไม่ใช่เพราะดอกสักมองไกลๆเราจะไม่รู้ว่ามันเป็นต้นอะไร สักหลายต้นใหญ่ขนาดคนโอบไม่รอบ จากนั้นห้วยแม่กลองก็มารวมกับห้วยแม่จัน แถวๆหมู่บ้านพอกะทะ ตำบลแม่จัน (เอาไว้วันหลังถ้ามีโอกาสจะเล่าให้ฟังถึงห้วยแม่จันนี้) แล้วไหลผ่านอีกสองสามหมู่บ้านจึงออกจากอุ้มผางเข้าสู่จังหวัดกาญจนบุรีที่อำเภอสังขละบุรีเป็นที่รู้จักกันในนามว่า “แม่น้ำแควใหญ่” .. อ๋อ (เหมือนจะได้ยินบางคนอุทาน)</span><br />
<table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody>
<tr><td style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi9n_scFlnPdaAL4zU-ZsoOau_x6pwrf8kLbfqdKVWhGoo7dxQ2-h1Vurd4Bv4VQyiQV9twpBSMLfJ4JI8iF50ShqmoCqktpO_UMH_I3NVyrGpETkegP1gLM0p76FENVLlZ0wRdnn0nGbib/s1600/43100739_0_20130128-204522.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi9n_scFlnPdaAL4zU-ZsoOau_x6pwrf8kLbfqdKVWhGoo7dxQ2-h1Vurd4Bv4VQyiQV9twpBSMLfJ4JI8iF50ShqmoCqktpO_UMH_I3NVyrGpETkegP1gLM0p76FENVLlZ0wRdnn0nGbib/s400/43100739_0_20130128-204522.jpg" width="300" /></a></td></tr>
<tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>ต้นสัก บางต้นขนาดใหญ่ๆ หลายคนโอบ<br />จะมีอายุกว่า 1000 ปี</b></span></td></tr>
</tbody></table>
<table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody>
<tr><td style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjaec1w8jfigwV-n8ld-wsVecVxBGKysY02T1pYJBAoBFyHl5DG7VyiXRU4T1Z6DVwdAId6kerralLpQUwj5ZnRV0RgC68S9uVlcox0Y68mJS6KJUyWcoxQTgX1hg8KQvGofSuQN3nfFpYO/s1600/4445634508_28dfd1f22e.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="265" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjaec1w8jfigwV-n8ld-wsVecVxBGKysY02T1pYJBAoBFyHl5DG7VyiXRU4T1Z6DVwdAId6kerralLpQUwj5ZnRV0RgC68S9uVlcox0Y68mJS6KJUyWcoxQTgX1hg8KQvGofSuQN3nfFpYO/s400/4445634508_28dfd1f22e.jpg" width="400" /></a></td></tr>
<tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>ดอกสัก</b></span></td></tr>
</tbody></table>
<br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span><span style="color: #660000; font-size: large;">        <b>ตอนนี้พวกเรารู้รึยังว่าหมู่บ้านสารพัดแม่กลองของอุ้มผางมีความสัมพันธ์กับแม่กลองที่ริมอ่าวไทยอย่างไร? หลวงพี่ปล่อยให้พวกเรานั่งประติดประต่อเรื่องราวกันดูนะ ..</b></span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span><br />
<div style="text-align: right;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">29 สิงหาคม 2559 12:25</span></div>
<div style="text-align: right;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div>
<div>
<div style="text-align: right;">
<b style="background-color: white; font-size: x-large;"><span style="color: #0b5394;">โดยพระธาดา จรณธโร</span></b><br />
<b style="background-color: white; font-size: x-large;"><span style="color: #0b5394;"><br /></span></b></div>
<div style="text-align: right;">
<span style="background-color: white; color: #0b5394; font-size: large;">ประธานมูลนิธิธรรมชาติพิสุทธิ์</span><br />
<span style="background-color: white; color: #0b5394; font-size: large;">(องค์กรสาธารณประโยชน์)</span></div>
<br />
<span style="font-size: large;"><b><span style="color: #3d85c6;"><br /></span></b></span><span style="font-size: large;"><b><span style="color: #3d85c6;"><br /></span></b></span><span style="font-size: large;"><b><span style="color: #3d85c6;"><br /></span></b></span><span style="font-size: large;"><b><span style="color: #3d85c6;">อ่านบทนำ - บทที่ 6ได้ที่</span><span style="color: #660000;"> </span></b></span><br />
<span style="font-size: large;"><a href="http://buddhisthotissue.blogspot.jp/2016/08/series_1.html">http://buddhisthotissue.blogsp ot.jp/2016/08/series_1.html</a></span><br />
<span style="font-size: large;"><br /></span>
<br />
<div>
<b style="font-size: x-large;"><span style="color: #3d85c6; font-size: large;">อ่านบทที่ 7 : ชีวิตคือการเดินทาง ได้ที่</span></b></div>
</div>
<div>
<span style="color: #3d85c6; font-size: large;"><a href="http://buddhisthotissue.blogspot.com/2016/08/7-series.html">http://buddhisthotissue.blogspot.com/2016/08/7-series.html</a></span></div>
<div>
<span style="color: #3d85c6; font-size: large;"><br /></span></div>
<div>
<b style="font-size: x-large;"><span style="color: #3d85c6; font-size: large;">อ่านบทที่ 8 : </span></b><span style="font-size: x-large;"><span style="color: #3d85c6;">Been there .. Done that ..</span></span></div>
<div>
<span style="color: #3d85c6; font-size: large;"><a href="http://buddhisthotissue.blogspot.sg/2016/08/8-been-there-done-that-series.html">http://buddhisthotissue.blogspot.sg/2016/08/8-been-there-done-that-series.html</a></span><br />
<span style="color: #3d85c6; font-size: large;"><br /></span><span style="color: #3d85c6; font-size: large;"><b style="color: black;"><span style="color: #3d85c6; font-size: large;">อ่านบทที่ 9 : </span></b><span style="color: black; font-size: x-large;"><span style="color: #3d85c6;">My way</span></span></span><br />
<span style="color: #3d85c6; font-size: large;"><a href="http://buddhisthotissue.blogspot.jp/2016/08/9-my-way-series.html">http://buddhisthotissue.blogspot.jp/2016/08/9-my-way-series.html</a></span><br />
<br />
<b style="font-size: x-large;"><span style="color: #3d85c6; font-size: large;">อ่านบทที่ 10 : ซาโยนาระ</span></b><br />
<span style="font-size: large;"><a href="http://buddhisthotissue.blogspot.jp/2016/08/10-series.html">http://buddhisthotissue.blogspot.jp/2016/08/10-series.html</a></span><br />
<br />
<b style="font-size: x-large;"><span style="color: #3d85c6; font-size: large;">อ่านบทที่ 11 : ชีวิตใหม่...ในเพศสมณะ</span></b><br />
<span style="color: #3d85c6; font-size: large;"><a href="http://buddhisthotissue.blogspot.jp/2016/09/11-series.html">http://buddhisthotissue.blogspot.jp/2016/09/11-series.html</a></span><br />
<br />
<b style="font-size: x-large;"><span style="color: #3d85c6; font-size: large;">อ่านบทที่ 12 : หนีเสือปะจระเข้</span></b><br />
<span style="font-size: large;"><a href="http://buddhisthotissue.blogspot.jp/2016/09/12-series.html">http://buddhisthotissue.blogspot.jp/2016/09/12-series.html</a></span></div>
</div>

บทที่ 13 : เทือกเขาถนนธงชัยสู่สมุทรสงคราม (เขาว่าหลวงพี่เป็น...ผู้มีอิทธิพล The series)

อ่านเพิ่มเติม »

ฟังความจริง!!! จากปากพระอาจารย์หัวหน้าศูนย์ รุกป่าอุ้มผาง

ICHICO

Link Author

Title: ฟังความจริง!!! จากปากพระอาจารย์หัวหน้าศูนย์ รุกป่าอุ้มผาง
Author: ICHICO
Rating 5 of 5 Des:

15 ก.ค. 2559 เหยื่อผู้บริสุทธิ์ ถูกตามล่า โดยกองกำลัง 150 นาย ความจริงวันนี้ !!! ความจริงจากเหยื่อผู้บริสุทธ์ ผู้ถู...

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<span style="background-color: yellow;"><b><span style="color: #38761d; font-size: large;">15 ก.ค. 2559 เหยื่อผู้บริสุทธิ์ ถูกตามล่า</span></b></span></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<span style="background-color: yellow;"><b><span style="color: #38761d; font-size: large;">โดยกองกำลัง 150 นาย</span></b></span></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<br /></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<br /></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<span style="color: white; font-size: x-large;"><b style="background-color: red;">  ความจริงวันนี้ !!!  </b></span></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: right;">
<b style="color: #660000; font-size: x-large; text-align: start;"><br /></b></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: left;">
<b style="color: #660000; font-size: x-large; text-align: start;">       </b><span style="font-size: large;"><b><span style="color: #660000;">ความจริงจากเหยื่อผู้บริสุทธ์ ผู้ถูกกล่าวหาว่าบุกรุกป่าสงวน </span><span style="color: #f1c232;">พระธาดา จรณธโร</span><span style="color: #660000;"> พระอาจารย์ศูนย์ฝึกอบรมเยาวชนอ.อุ้มผาง จ.ตากและประธานมูลนิธิธรรมชาติพิสุทธิ์ (องค์กรสาธารณประ โยชน์) </span></b></span><b style="color: #660000; font-size: x-large; text-align: start;"> </b></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<br /></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<iframe allowfullscreen="" class="YOUTUBE-iframe-video" data-thumbnail-src="https://i.ytimg.com/vi/F-zTyDatYbI/0.jpg" frameborder="0" height="266" src="https://www.youtube.com/embed/F-zTyDatYbI?feature=player_embedded" width="320"></iframe></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<br /></div>
<br />
<div style="text-align: center;">
<b><span style="color: #660000; font-size: large;">พระพุทธศาสนาจะอยู่อย่างไร ?</span><span style="color: #660000; font-size: x-large;"> </span></b></div>
<div style="text-align: center;">
<span style="color: red; font-size: x-large;"><b>เมื่อกฏหมายอยุติธรรม</b></span></div>
<div style="text-align: center;">
<span style="color: #660000; font-size: x-large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: center;">
<span style="font-size: large;"><b><span style="color: red;"> หลบภัย </span><span style="color: #660000;">หรือ หลบหนี </span></b></span></div>
<div style="text-align: center;">
<span style="font-size: large;"><b><span style="color: #660000;">ยุติธรรม หรือ </span><span style="color: red;">รังแก </span></b></span></div>
<div style="text-align: center;">
<span style="font-size: x-large;"><span style="color: red;"><br /></span></span></div>
<div style="text-align: center;">
<span style="font-size: x-large;"><span style="color: red;"><br /></span></span></div>
<span style="color: #660000; font-size: large;">  " อยากถามคุณตำรวจ มาผิดที่มั้ย มาจัดการอะไรกับพระ</span><span style="color: #660000; font-size: x-large;"> <b>หรือว่าหลวงพี่บวชที่วัดพระธรรมกาย "</b></span><br />
<span style="color: red; font-size: x-large;"><br /></span>
<br />
<div style="text-align: center;">
<span style="font-size: x-large;"><b><span style="color: #660000;"><br /></span></b></span></div>
<div style="text-align: center;">
<span style="font-size: x-large;"><b><span style="color: #660000;"><br /></span></b></span></div>
<div style="text-align: center;">
<span style="font-size: x-large;"><b><span style="color: #660000;">ความดีเป็นสิ่ง</span><span style="color: red;">ไม่ตาย </span></b></span><br />
<span style="font-size: x-large;"><b><span style="color: red;"><br /></span></b></span></div>
<div style="text-align: center;">
<span style="font-size: x-large;"><b><span style="color: red;">แต่</span><span style="color: #660000;">คนดี</span><span style="color: red;">กำลังจะ</span><span style="color: #660000;">ตาย </span></b></span><br />
<span style="font-size: x-large;"><b><span style="color: #660000;"><br /></span></b></span></div>
<div style="text-align: center;">
<span style="font-size: x-large;"><b><span style="color: red;">และ</span><span style="color: #660000;">พระดีๆ</span><span style="color: red;"> </span><span style="color: #660000;">กำลัง</span><span style="color: red;">จะตาย</span></b></span></div>
<br />

ฟังความจริง!!! จากปากพระอาจารย์หัวหน้าศูนย์ รุกป่าอุ้มผาง

อ่านเพิ่มเติม »

เขาว่าหลวงพี่เป็นผู้มีอิทธิพล The series

ICHICO

Link Author

Title: เขาว่าหลวงพี่เป็นผู้มีอิทธิพล The series
Author: ICHICO
Rating 5 of 5 Des:

เขาว่าหลวงพี่เป็น...ผู้มีอิทธิพล โดยพระธาดา จรณธโร ประธานมูลนิธิธรรมชาติพิสุทธิ์ (องค์กรสาธารณประโยชน์) **กดที่บทที่ต้องการ (บทที่ 1-6...

<span style="color: red; font-size: x-large;"><b><span style="color: #741b47; font-size: large;"><a href="https://www.blogger.com/null" id="top1"></a></span>เขาว่าหลวงพี่เป็น...ผู้มีอิทธิพล</b></span><br />
<b><span style="color: #741b47; font-size: large;"><br /></span></b>
<span style="color: #38761d; font-size: large;"><b>โดยพระธาดา จรณธโร </b></span><br />
<span style="color: #38761d; font-size: large;">ประธานมูลนิธิธรรมชาติพิสุทธิ์ (องค์กรสาธารณประโยชน์) </span><br />
<b><span style="color: #741b47; font-size: large;"><br /></span></b><b><span style="color: #741b47; font-size: large;">**กดที่บทที่ต้องการ (บทที่ 1-6) เพื่ออ่าน </span></b><br />
<b><span style="color: #741b47; font-size: large;">กด "กลับขึ้นด้านบน" เพื่อกลับมาสารบัญบทนำ**</span></b><br />
<b><span style="color: #741b47; font-size: large;"> </span></b><span style="font-size: large;">บทนำ</span><br />
<span style="font-size: large;"><a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=5494026868053235029#z1">บทที่ 1</a></span><br />
<span style="font-size: large;"><a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=5494026868053235029#z2">บทที่ 2</a></span><br />
<span style="font-size: large;"><a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=5494026868053235029#z3">บทที่ 3</a></span><br />
<span style="font-size: large;"><a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=5494026868053235029#z4">บทที่ 4</a></span><br />
<span style="font-size: large;"><a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=5494026868053235029#z5">บทที่ 5</a></span><br />
<span style="font-size: large;"><a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=5494026868053235029#z6">บทที่ 6</a></span><br />
<br />
<br />
<span style="font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: white; font-size: large;"><b style="background-color: #660000;">  บทนำ  </b></span><br />
<span style="font-size: large;"><span style="color: #660000;"><br /></span></span>
<span style="font-size: large;"><span style="color: #660000;">      ขอใช้คำแทนตัวเองว่าหลวงพี่นะ.. มันคุ้น

เหตุเกิดวันที่ ๑๕ กรกฎาคม ๒๕๕๙ .. ตอนนี้ถูกมอบหมายตำแหน่งผู้มีอิทธิพลให้ พร้อมคดีอาญา ก็เลยต้องออกมาเล่าเรื่องราวข้อแท้จริงให้ฟัง </span></span><br />
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh1FdiEOtGjouTqM6QeSTsumHprtW_XGrddZBxC7dgcA-K2bvdCHnvOM-Tc8FSdWr5trWBm5vaCklQP4Bi_xl9OrKozLoYn6D03spwc2vzz98SgCvYfa2NljeFll75jTQiHO0HvkFYOj-FK/s1600/maxresdefault.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="225" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh1FdiEOtGjouTqM6QeSTsumHprtW_XGrddZBxC7dgcA-K2bvdCHnvOM-Tc8FSdWr5trWBm5vaCklQP4Bi_xl9OrKozLoYn6D03spwc2vzz98SgCvYfa2NljeFll75jTQiHO0HvkFYOj-FK/s400/maxresdefault.jpg" width="400" /></a></div>
<span style="font-size: large;"><span style="color: #660000;"><br /></span></span>
<span style="font-size: large;"><span style="color: #660000;"></span></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;">      ขออำนาจแห่งสัจจะวาจาที่จะแถลงผ่านตัวหนังสือดังต่อไปนี้ ขอธรรมะจงชนะอธรรม และขอพระพุทธศาสนาจงเจริญรุ่งเรืองสืบต่อไป เพื่อเป็นที่พึ่งแก่สรรพสัตว์ทั้งหลายตลอดกาลนาน </span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;">      เรื่องราวที่หลวงพี่จะเล่าต่อไปนี้คงจะเขียนไปเป็นซีรี่ส์ ไม่มีสคริปท์ อาจจะมีการกระโดดไปมาในกาลเวลาบ้าง ก็ตามแต่ความเชื่อมโยงของเหตุการณ์จะพาไป จะเขียนให้อ่านกันเพลินๆ <b><u>เพราะถูกอำนาจจากมือที่มองไม่เห็นทำให้ดังในทางลบเสียแล้ว ก็ต้องเอาข้อมูลแท้จริงมาเล่าสู่กันฟัง .. </u></b></span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><b><u><br /></u></b></span>
<span style="font-size: large;"><span style="color: #660000;">       </span><b> <span style="color: red;">ทำใมหลวงพี่จึงไปอยู่อุ้มผางที่ขึ้นชื่อว่ากันดารและห่างไกลที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศนี้</span></b><span style="color: red;"> </span><b><span style="color: red;">?? </span><span style="color: #660000;"> </span></b></span><br />
<span style="font-size: large;"><b><span style="color: #660000;"><br /></span></b></span>
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgyx2lNOtWM_5Qs4LYjDWQVUTjmFdcn6BnCLl9PQno_W20iouxqlvnBEYXbWl7m99GwMbpTJeJGnNPUZDBhADQWmwwpfmkowrNUB_ADiV8SU9yZaDAdlUacEIlUPRGa7xFnKP3IvbypE1Sr/s1600/IMG_4211.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="266" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgyx2lNOtWM_5Qs4LYjDWQVUTjmFdcn6BnCLl9PQno_W20iouxqlvnBEYXbWl7m99GwMbpTJeJGnNPUZDBhADQWmwwpfmkowrNUB_ADiV8SU9yZaDAdlUacEIlUPRGa7xFnKP3IvbypE1Sr/s400/IMG_4211.jpg" width="400" /></a></div>
<span style="font-size: large;"><span style="color: #660000;"><br /></span></span>
<span style="font-size: large;"><span style="color: #660000;">        <b>การไปรษณีย์แห่งประเทศไทยจัดอันดับอุ้มผางเป็นหนึ่งในสามสถานที่ที่เข้าถึงได้ยากที่สุด </b></span></span><span style="color: #660000; font-size: large;">(อีกสองแห่งคือสังขละบุรีจังหวัดกาญจนบุรีและเกาะแก่งต่างๆ)

หลวงพี่ไปอยู่อุ้มผาง 6 ปี ได้เจอนายอำเภอแล้ว 6 คน ก็มีบางท่านที่มีจิตวิญญาณและความรักอยากจะอยู่พัฒนาอุ้มผางนานๆ แต่ส่วนใหญ่เมื่อมีช่องทางก็จะย้ายออกไปที่อื่น ก็จะอยู่ทำใมล่ะ? อุ้มผางมีทางสัญจรโดยรถยนต์ทางเดียว (ยกเว้นทางป่าที่ต้องใช้รถขับเคลื่อนสี่ล้อวิ่งผ่านป่าเขาธุรกันดาร และเส้นทางที่ตัดผ่านประเทศพม่า ซึ่งไม่มีใครสามารถรับประกันความปลอดภัยได้ 100%) อำเภอที่อยู่ติดกันคือพบพระก็ห่างไปถึงสองสามชั่วโมงแถมยังมีเส้นทางลอยฟ้า 1,219 โค้งขวางกั้น </span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjEk2jsi31SA1ISVnYlwX_OE7zyN1d-WVDDOhteebw9HhYGWxt2kRw3WE9p5HfTEgbBTB0u57qAYRDQp-dTQaavQaE-Sda7J5NZR7gNGnOoTGaEY543UfHUPrWbpqENfhByRuXOT0BvztL4/s1600/telo17.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjEk2jsi31SA1ISVnYlwX_OE7zyN1d-WVDDOhteebw9HhYGWxt2kRw3WE9p5HfTEgbBTB0u57qAYRDQp-dTQaavQaE-Sda7J5NZR7gNGnOoTGaEY543UfHUPrWbpqENfhByRuXOT0BvztL4/s400/telo17.jpg" width="302" /></a></div>
<span style="font-size: large;"><span style="color: #660000;"><br /></span></span>
<span style="font-size: large;"><span style="color: #660000;">       อุ้มผางเป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดตากก็จริง แต่ถ้ารถสองคันออกจากศาลากลางจังหวัดพร้อมๆกัน คันที่ไปกรุงเทพฯจะถึงก่อนคันที่ไปอุ้มผาง! </span></span><br />
<span style="font-size: large;"><span style="color: #660000;"><br /></span></span>
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJJn-8fAPuykHsT4IhFVTnhyphenhyphenkr2bhGMBwOJvmGTjo73P3HoDKTq8g4sIoKEF4FWDvrPrIgDGMIf-Xi_f1XWBlNP2LnTfY9_9GvniP-gJ2xvDBLL-r-JjGN1LrSHLoappAJ8F3ip6c_F3nN/s1600/E12541157-3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="265" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJJn-8fAPuykHsT4IhFVTnhyphenhyphenkr2bhGMBwOJvmGTjo73P3HoDKTq8g4sIoKEF4FWDvrPrIgDGMIf-Xi_f1XWBlNP2LnTfY9_9GvniP-gJ2xvDBLL-r-JjGN1LrSHLoappAJ8F3ip6c_F3nN/s400/E12541157-3.jpg" width="400" /></a></div>
<br />
<span style="color: red; font-size: large;"><b>แล้วหลวงพี่ไปอยู่อุ้มผางทำใม? </b></span><br />
<span style="color: red; font-size: large;"><b><br /></b></span>
<span style="color: red; font-size: large;"><b>โดนบังคับไปรึ? </b></span><br />
<br />
<span style="color: red; font-size: large;"><b>ไม่มีที่อื่นจะไปแล้วอย่างนั้นรึ? </b></span><br />
<span style="color: red; font-size: large;"><b><br /></b></span>
<span style="color: red; font-size: large;"><b>ไม่มีอะไรดีกว่านี้ทำแล้วรึ? </b></span><br />
<span style="color: red; font-size: large;"><b><br /></b></span>
<span style="color: red; font-size: large;"><b>จะไปหักร้างถางพง....ครอบครองที่ดินเป็นผู้มีอิทธิพลรึ ?</b></span><br />
<span style="font-size: large;"><span style="color: #660000;"></span></span>
<span style="font-size: small;"><span style="color: #660000; font-size: large;"><span style="color: #660000;">      </span></span></span><b><span style="color: red;"><span style="font-size: large;">  </span></span></b><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;">       ทำใจให้เป็นกลาง ปล่อยวางอคติ ค่อยๆอ่านไปนะ แล้วจะได้คำตอบ.. </span><br />
<div style="text-align: right;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: right;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"> 29 ก.ค. 2559 23:05</span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: right;">
<i style="background-color: orange;"><span style="color: #660000; font-size: large;"><a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=5494026868053235029#top1" style="background-color: orange;">กลับขึ้นข้างบน</a></span></i></div>
<span style="color: white; font-size: large;"><b style="background-color: #660000;"><br /></b></span><b><span style="color: white; font-size: large;"><b style="background-color: #660000;"><a href="https://www.blogger.com/null" id="z1"></a> บทที่ 1</b></span></b><br />
<br />
<span style="color: #660000; font-size: large;">จะเริ่มต้นตรงไหนกันดีละนี่</span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;">       ถ้าจะตอบคำถามที่ทิ้งท้ายไว้ในบทนำได้ก็ต้องขอย้อนหลังไปแค่.. 43 ปีพอนะ</span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;">       หลวงพี่เติบโตขึ้นมาแถบฝั่งธนบุรีแถวบางพลัด เที่ยววิ่งเล่นอยู่ตามร่องสวน ทางรถไฟ กระโดดน้ำเล่นในคลอง จำได้ว่าตั้งแต่เล็กๆแล้ว ที่ท้องแขนด้านขวามีจุดดำๆที่เขาเรียกว่าขี้แมลงวัน อยู่สามสี่จุด คนอื่นเห็นเป็นจุดดำแต่หลวงพี่เห็นเป็นกลุ่มดาว คืนไหนเห็นดาวเยอะๆ หลวงพี่ก็พยายามมองหาบนท้องฟ้าว่ากลุ่มดาวไหนมันตรงกับที่แขนหลวงพี่ ก็คิดเอาเองแบบเด็กๆว่า เราคงมาจากหมู่ดาวนั้นแหละ .................................</span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;">        เมื่อปี 2516 เมื่อจะขึ้นเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ครอบครัวหลวงพี่ก็ย้ายไปอยู่กันที่ อ.แม่แตง จ.เชียงใหม่ เพราะคุณพ่อซึ่งทำงานอยู่การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย ได้ไปทำงานสำรวจสถานที่สร้างเขื่อนที่กึ้ดช้างกลางป่าริมลำน้ำแม่แตง ช่วงปิดเทอม ครอบครัวเราจะย้ายจากตัวอำเภอเข้าไปอยู่ที่แค้มป์กลางป่ากันเลย </span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhlKOMk0xq6uOyhyy3iGV5f0XiR_5CKcoKc1PNbmuMUnFLNmUAN4H6TgAK08skiOVsOLzw8hyRGT6nL_pRpxIchuzWRjkxnn-aK-0ljgggBltRb2XKhF_hlV9fHAFt0tZFhPoq6E1r7GG8L/s1600/1526401_10200353533080291_2049984337_n+%25281%2529.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="162" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhlKOMk0xq6uOyhyy3iGV5f0XiR_5CKcoKc1PNbmuMUnFLNmUAN4H6TgAK08skiOVsOLzw8hyRGT6nL_pRpxIchuzWRjkxnn-aK-0ljgggBltRb2XKhF_hlV9fHAFt0tZFhPoq6E1r7GG8L/s400/1526401_10200353533080291_2049984337_n+%25281%2529.jpg" width="400" /></a></div>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;">      จำได้ถึงความสุขที่ได้อยู่กลางหุบเขา หน้าหนาวกลางคืนเดือนมืดมีดาวเต็มท้องฟ้า อากาศหนาวเย็น มีหมอกปกคลุม บ้านพักของเราอยู่ติดริมห้วย น้ำใสกว่าตาตั๊กแตน เย็นเจี๊ยบเหมือนน้ำแข็งตลอดทั้งปีทั้งชาติ ไม่ว่าหน้าฝนหน้าหนาวหน้าแล้งน้ำก็ไม่เคยแห้งเหือด เดินจากแค้มป์ไปนิดเดียวก็เจอแม่น้ำแม่แตง ซึ่งเต็มไปด้วยโขดหิน น้ำใสไหลเชี่ยวมีปลาแหวกว่ายไปมาตามหลืบหิน </span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;">       หลวงพี่อยู่กับธรรมชาติป่าเขาจังหวัดเชียงใหม่อยู่ 2 ปีจนจบชั้น ป.7 (ไม่ได้พูดเล่น ตอนนั้นมีป.7 จริงๆ) คุณพ่อเสร็จภารกิจการสำรวจที่แม่แตง (ตกลงไม่ได้สร้างเขื่อนตรงนั้น ด้วยสาเหตุอะไรหลวงพี่ก็ไม่ทราบ) แล้วคุณพ่อก็ย้ายไปทองผาภูมิ จังหวัดกาญจนบุรี ซึ่งต่อมาได้ก่อสร้างเขื่อนเขาแหลม หรือเขื่อนวชิราลงกรณ์ขึ้น</span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgi8li2PpZ8jlmqtKi3Nq4hvthmz1oy-70gFfhMugLCtMSXTQDTbiCKh8zCEqgbz6ZqxApbNiCtvFe1E72vZugBQcWNh4lQzEHIIE-l76L9te5njSWIxknu4oVC9SHeOLZsos5K-bVa0jQG/s1600/dam4.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="305" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgi8li2PpZ8jlmqtKi3Nq4hvthmz1oy-70gFfhMugLCtMSXTQDTbiCKh8zCEqgbz6ZqxApbNiCtvFe1E72vZugBQcWNh4lQzEHIIE-l76L9te5njSWIxknu4oVC9SHeOLZsos5K-bVa0jQG/s400/dam4.jpg" width="400" /></a></div>
<br />
<span style="color: #660000; font-size: large;">      ที่ทองผาภูมินี้ก็เช่นกัน แม้จะไม่ได้ย้ายไปเรียนหนังสือที่เมืองกาญจน์ แต่ช่วงปิดเทอมหลวงพี่ก็จะไปอยู่ที่แค้มป์กลางป่ากับครอบครัว จำได้ว่าสมัยนั้นการเดินทางไปทองผาภูมิต้องนั่งเรือหางยาวจากตัวเมือง ทวนกระแสน้ำแควน้อยขึ้นไปหลายชั่วโมง ตลอดเส้นทางมีแต่ป่าเขา มีห้วยเล็กห้วยน้อยไหลลงมาเติมน้ำให้กับแม่น้ำเป็นระยะๆ บางช่วงก็มีบ้านคน มีชาวบ้านลงมาอาบน้ำซักผ้าที่หาดทรายริมแม่น้ำ ในวัยเด็กหลวงพี่ก็คิดสงสัยว่า ทำใมคนถึงมาอยู่กลางป่า เขาทำมาหากินกันอย่างไร แล้วน้ำในห้วยก็ตามในแม่น้ำก็ตามมันมาจากไหน? </span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;">        นับจากนั้นมาความรักในขุนเขา แมกไม้ สายน้ำ และดวงดาวนับไม่ถ้วนในคืนเดือนมืดก็ฝังลึกอยู่ในก้นบึ้งของจิตใจหลวงพี่มาโดยตลอด แม้เรียนจบทำงานแล้วตอนยังไม่ได้บวช ช่วงสุดสัปดาห์เสาร์อาทิตย์หลวงพี่มักจะหาโอกาสขับรถไปเที่ยวชนบทป่าเขา ไปกางเต็นท์นอนตามอุทยานอยู่เสมอ บ่อยครั้งผ่านไปเห็นเขาหัวโล้น ป่าเสื่อมโทรม หลวงพี่ก็จะเปรยด้วยความเสียดายเป็นประจำ จนคนที่เดินทางด้วยกันบ่อยๆมักจะบอกว่าสงสัยหลวงพี่คงเคยเกิดเป็นฤาษีในป่ามาก่อน ถึงได้มีความรักและหวงแหนป่าเขาเสียขนาดนั้น .. </span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;">ต่อมาหลวงพี่ก็รู้ว่าที่จังหวัดกาญจนบุรีนั้นมีเขื่อนสำคัญอีกแห่งหนึ่งคือเขื่อนศรีนครินทร์หรือเขื่อนเจ้าเณรซึ่งสร้างขึ้นขวางลำน้ำแควใหญ่ สร้างเสร็จก่อนเขื่อนเขาแหลมประมาณสองสามปี แม่น้ำแควน้อยและแม่น้ำแควใหญ่ไหลมารวมกันที่จังหวัดกาญจนบุรีกลายเป็นแม่น้ำแม่กลองไหลลงอ่าวไทย</span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;">      </span><br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEin0aCd6xjBavdIAKR5ctyBZOn1_t2g5gPBb9MwF4WD30fFaX3q1gRq9OT0Wqe2dTjxavwHfXufbwEBftMzxXFARlp9qaitx5wnBwdq74q9nvP-QU-j0RyoiY7zFt3Gawbr1PCXi2B3a8Zv/s1600/10002_5046c16f071c5_big+%25281%2529.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="265" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEin0aCd6xjBavdIAKR5ctyBZOn1_t2g5gPBb9MwF4WD30fFaX3q1gRq9OT0Wqe2dTjxavwHfXufbwEBftMzxXFARlp9qaitx5wnBwdq74q9nvP-QU-j0RyoiY7zFt3Gawbr1PCXi2B3a8Zv/s400/10002_5046c16f071c5_big+%25281%2529.jpg" width="400" /></a></div>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;">        ตอนนั้นหลวงพี่ก็ไม่รู้หรอกว่าอีกหลายสิบปีให้หลังหลวงพี่จะได้ไปใช้ชีวิตอยู่ที่ป่าต้นน้ำของแม่น้ำแควใหญ่ ณ ดินแดนแผ่นดินดอยลอยฟ้าที่ชื่อว่า .... อุ้มผาง</span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><span style="background-color: #660000;"></span></span><br />
<div style="text-align: right;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">30  ก.ค. 2559 13:46</span></div>
<div style="text-align: right;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: right;">
<i style="background-color: orange;"><span style="color: #660000; font-size: large;"><a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=5494026868053235029#top1" style="background-color: orange;">กลับขึ้นข้างบน</a></span></i><br />
<i style="background-color: orange;"><br /></i></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: white; font-size: large;"><b style="background-color: #660000;"><a href="https://www.blogger.com/null" id="z2"></a>  บทที่ 2  </b></span></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<br /></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiXjhoydIV3WKqAmf1DNCo_hL2n7eH5vbJDGqqg6mhZ9jUX3JgbpEkmmJObI8gwUo2HTztzqbmxXSCuBYua3x4SZ3j0lkRjPc2cuHylhjYlzirG9nahXuS1-i9kZi21ZPtk_AmPpu3cGSHN/s1600/6019-0-ba4af4fc1082c1c00b3cadf4f6cd7cd3+%25281%2529.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="225" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiXjhoydIV3WKqAmf1DNCo_hL2n7eH5vbJDGqqg6mhZ9jUX3JgbpEkmmJObI8gwUo2HTztzqbmxXSCuBYua3x4SZ3j0lkRjPc2cuHylhjYlzirG9nahXuS1-i9kZi21ZPtk_AmPpu3cGSHN/s400/6019-0-ba4af4fc1082c1c00b3cadf4f6cd7cd3+%25281%2529.jpg" width="400" /></a></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<br /></div>
<span style="background-color: white;"><span style="color: white; font-size: large;"><span style="background-color: #660000;"><span style="font-weight: normal;">
<span style="background-color: white; color: #660000; font-size: large;"> </span><span style="background-color: white; color: #660000; font-size: large;">      หลังจากชีวิตในป่าที่แม่แตงและทองผาภูมิแล้ว จากนั้นหลวงพี่ก็ใช้ชีวิตในเมืองมาโดยตลอด เมื่อตอนเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่2 (โรงเรียนวัดบวรมงคล บางคนร้องอ๋อ.. โรงเรียนวัดบวรนิเวศน์ ไม่ใช่ อันนั้นหรูไป วัดบวรมงคลมีอีกชื่อหนึ่งคือวัดลิงขบ อยู่แถวๆ โรงเรียนอนุบาลทิวไผ่งาม) </span></span><span style="background-color: white;"></span></span></span><span style="color: #660000; font-size: large;">หลวงพี่ได้อ่านหนังสือเล่มหนึ่งชื่อ <b>กามนิต-วาสิฏฐี </b>โดยเสถียรโกเศศ</span></span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjfdbySuTcML9TayXMCUXu4z7Ea03Bg1qK9sVvQce8Z657gMvYn7ihUVGLiXEV5zIHuXQwQd4MhE-g6n0KOVg93Ml9RKC3wQHbdz9ncVzno4rs4IiUW-ukgqIHz0vxZ5RHY8EAmadGuH4LE/s1600/6019-2-ba4af4fc1082c1c00b3cadf4f6cd7cd3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="225" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjfdbySuTcML9TayXMCUXu4z7Ea03Bg1qK9sVvQce8Z657gMvYn7ihUVGLiXEV5zIHuXQwQd4MhE-g6n0KOVg93Ml9RKC3wQHbdz9ncVzno4rs4IiUW-ukgqIHz0vxZ5RHY8EAmadGuH4LE/s400/6019-2-ba4af4fc1082c1c00b3cadf4f6cd7cd3.jpg" width="400" /></a></div>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;">        ตามหลักสูตรเขามีให้อ่านเฉพาะภาคพื้นดิน แต่หลวงพี่อ่านแล้วมันค้างคาใจ ไปตามหาภาคสวรรค์ตั้งนานสองนาน (เสียดายจังที่สมัยโน้นไม่มีอินเตอร์เนต ไม่มี eBook) ไปเดินหาที่ร้านขายหนังสือแถววังบูรพาทุกร้านก็ไม่มีขาย จนกระทั่งไปเจอที่หอสมุดแห่งชาติท่าวาสุกรี หนังสือเล่มนี้เองที่ทำให้หลวงพี่รู้จักความหมายของคำว่านิพพาน .. ในที่สุดแล้วชีวิตที่สมบูรณ์คือการเข้าสู่พระนิพพาน .. ตอนนั้นอายุ 14 ปี</span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;">ตอนเรียนชั้น ม.ศ.2 นี้เองหลวงพี่ไปสอบเทียบได้ ม.ศ.3 คุณพ่อขอให้ไปเรียนช่างกลปทุมวัน สถาบันซึ่งท่านจบมา..ก็ตามใจท่าน เข้าช่างกลเรียนแผนกช่างไฟฟ้าตั้งแต่อายุยังไม่ครบ 15 ปีดี  จบจากช่างกลปทุมวันก็ไปต่อชั้นปวส.ที่วิทยาลัยเทคนิคกรุงเทพจนจบเมื่อปี 2525 ตอนเรียนที่เทคนิคกรุงเทพนี่เองหลวงพี่เจอหนังสือที่ทรงอิทธิพลต่อชีวิตของหลวงพี่อีกเล่มหนึ่งชื่อโอวาทสี่ของท่านเหลี่ยวฝาน หลวงพี่อ่านหนังสือเล่มนี้ อ่านแล้วก็อ่านอีกนับครั้งไม่ถ้วน </span><br />
<span style="color: white; font-size: large;"><span style="background-color: #660000;"><span style="background-color: white;"><span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></span></span></span>
<span style="color: white; font-size: large;"><span style="background-color: #660000;"><span style="background-color: white;"><span style="color: #660000; font-size: large;">       จากนั้นก็มา</span><span style="font-size: large;"><span style="color: #660000; font-size: large;">เรียนต่อที่สถาบันเทคโนโลยี่พระจอมเกล้าพระนครเหนือ ที่ภาควิชาเทคโนโลยี่ไฟฟ้าอุตสาหกรรม คณะวิศวกรรมศาสตร์ </span></span><span style="color: #660000; font-size: large;">อีกสองปี </span></span></span></span><br />
<span style="color: white; font-size: large;"><span style="background-color: #660000;"><span style="background-color: white;"><span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></span></span></span>
<br />
<div>
<br /></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
</div>
<div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiNzJ6IVsgQGT5ECMgckXU2nwKVXa5NAvJd7B6MHSGzfu6TKpibSpJ9xpnTl6s5akUabF6qZOqT1Lm9qOKtCcgpYwXLEyEVZZPJIURfaUoorO0dbvvLT0fJQMlcPm6Pn8itpmOK4QA-3cRm/s1600/rule7-4.jpg" imageanchor="1" style="background-color: white; margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiNzJ6IVsgQGT5ECMgckXU2nwKVXa5NAvJd7B6MHSGzfu6TKpibSpJ9xpnTl6s5akUabF6qZOqT1Lm9qOKtCcgpYwXLEyEVZZPJIURfaUoorO0dbvvLT0fJQMlcPm6Pn8itpmOK4QA-3cRm/s320/rule7-4.jpg" width="320" /></a></div>
<span style="background-color: white;"><br /></span>
<span style="background-color: white;"><br /></span></div>
<div>
<span style="color: white; font-size: large;"><span style="background-color: #660000;"><span style="background-color: white;"><span style="color: #660000; font-size: large;"><b><span style="background-color: white;">       </span><span style="background-color: white;">ที่นี่นี่เองที่หลวงพี่ได้รู้จักกับวัด</span></b></span><b style="color: white;"><span style="color: #660000;"><a href="http://www.xn--12c9b1afca1i.com/" style="font-size: x-large;">พระธรรมกาย</a><span style="font-size: large;"> </span>(คลิ๊ก) </span><span style="color: #660000; font-size: large;">ก่อนเรียนจบไม่กี่เดือน (ขอขอบคุณชมรมพุทธฯ ที่หลวงพี่ไม่เคยเข้า มา ณ โอกาสนี้ ที่จัดนิทรรศการทางก้าวหน้า มงคลชีวิต 38 ประการ เมื่อเดือนตุลาคมปี 2526 ที่ใต้ตึกคณะครุศาสตร์) ได้เริ่มศึกษาพระพุทธศาสนาอย่างจริงจัง ได้เข้าวัดปฏิบัติธรรมฝึกสมาธิตั้งแต่นั้นมา
 </span></b><br />
<span style="background-color: white; color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="background-color: white; color: #660000; font-size: large;">       </span><span style="background-color: white; color: #660000; font-size: large;">แม้จะเข้าวัดพระธรรมกาย แต่ความที่หลวงพี่ชอบอ่านหนังสือ</span><span style="background-color: white; color: #660000; font-size: large;">และชอบเดินทาง ก็จะแวะไปวัดต่างๆเสมอ</span><span style="background-color: white; color: red; font-size: large;">ไม่ได้จำกัดว่าเป็นนิกายไหน สายไหน ศึกษาธรรมะของครูบาอาจารย์ต่างๆโดยไม่จำกัดขีดวงให้ตัวเอง </span><span style="background-color: white; color: #660000;"><span style="color: #660000; font-size: large;">เคยได้หนังสือของหลวงปู่ดูลย์ อตุโล (ลูกศิษย์รุ่นแรกๆของหลวงปู่มั่น ภูริทัตโต) มาเล่มหนึ่ง ชอบมาก อ่านกลับไปกลับมาหลายเที่ยว  </span></span></span></span></span><br />
<div>
<span style="color: white; font-size: large;"><span style="background-color: #660000;"><span style="background-color: white;"><span style="background-color: white; color: #660000; font-size: large;"><br /></span></span></span></span></div>
<div>
<span style="color: white; font-size: large;"><span style="background-color: #660000;"><span style="background-color: white;"><span style="color: #660000; font-size: large;">       เคยไปช่วยเพื่อนเทปูนสร้างเจดีย์ที่วัดเกตุมฯที่สมุทรสาคร </span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;">       </span></span></span></span></div>
<div>
<span style="color: white; font-size: large;"><span style="background-color: #660000;"><span style="background-color: white;"><span style="background-color: white; color: #660000; font-size: large;">       เคยไปกราบหลวงพ่อพุทธทาสถึงสวนโมกข์</span></span></span></span><br />
<span style="color: white; font-size: large;"><span style="background-color: #660000;"><span style="background-color: white;"><span style="color: #660000; font-size: large;"> </span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;">       เคยไปนอนกลดถือศีลแปดที่วัดสังฆทาน </span></span></span></span><br />
<span style="background-color: white;"><span style="color: white; font-size: large;"><span style="background-color: #660000;"><span style="background-color: white;"><span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></span></span></span>
</span><span style="color: white; font-size: large;"><span style="background-color: #660000;"><span style="background-color: white;"><span style="background-color: white;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">       เมื่อทำงานแล้วบางครั้งขับรถไปในป่าเจอที่พักสงฆ์เล็กๆ ก็แวะเข้าไปกราบพระท่าน บางครั้งขับรถตอนเช้าเห็นพระเดินบิณฑบาต เกิดจิตเป็นกุศลขึ้นหลวงพี่ก็จอดรถหาซื้ออาหารของแห้งใส่บาตรกันตรงนั้นเลย ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพระท่านบวชอยู่วัดไหน
 </span></span><br /><span style="background-color: white; color: #660000; font-size: large;">............................................</span></span></span></span><br />
<span style="color: white; font-size: large;"><span style="background-color: #660000;"><span style="background-color: white;"><span style="background-color: white; color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="background-color: white;"><span style="color: #660000; font-size: large;">      </span><span style="color: #660000; font-size: large;"><span style="color: #351c75;"> เนื่องจากชอบ</span><b style="color: #351c75;">ภาษาอังกฤษ</b><span style="color: #351c75;">มาแต่เล็กแม้จะเรียนโรงเรียนวัดหรือโรงเรียนประชาบาลมาโดยตลอด แถมมาต่อสายอาชีพตามความประสงค์ของคุณพ่อ</span><span style="color: #38761d;"> <b>แต่อาศัยอิทธิบาท 4</b></span></span><span style="color: #660000; font-size: large;"><b><span style="color: #38761d;"> หลวงพี่ชอบอ่านหนังสือเป็นชีวิตจิตใจซึ่งรวมถึงที่เกี่ยวกับพระพุทธศาสนาในภาษาอังกฤษด้วย</span> </b><span style="color: #351c75;">ไม่เคยเบื่อหน่ายในการเปิดดิคท์หาความหมายของคำศัพท์ คำบางคำจำได้ว่าเปิดดิคท์เป็นหลายสิบครั้งกว่าจะรู้ความหมายของคำๆนั้นในบริบทต่างๆครบถ้วน

เมื่อเรียนจบหลวงพี่จึงเลือกมาทำงานที่สถาบันเทคโนโลยี่แห่งเอเซีย (AIT) </span></span></span><span style="background-color: white; color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<br />
</span></span></span><br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<span style="color: white; font-size: large;"><span style="background-color: #660000;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjgRWQrTDWDvf2EHbbb2M60dfFfQNLS_9sUBggLOSMYLAwsIf8CwhJvNpJWrS8r8B-tciE4UR0lf_BRueKmja35ZVXrgJcVGuBgMLIqnru1xTfzq02lXiJLNKuX4O2Jky5PxQwHi9qDf95n/s1600/6019-4-4a96968d8436241d5c9bdf8dddb08196.jpg" imageanchor="1" style="background-color: white; margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="265" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjgRWQrTDWDvf2EHbbb2M60dfFfQNLS_9sUBggLOSMYLAwsIf8CwhJvNpJWrS8r8B-tciE4UR0lf_BRueKmja35ZVXrgJcVGuBgMLIqnru1xTfzq02lXiJLNKuX4O2Jky5PxQwHi9qDf95n/s400/6019-4-4a96968d8436241d5c9bdf8dddb08196.jpg" width="400" /></a></span></span></div>
<span style="color: white; font-size: large;"><span style="background-color: #660000;">
<span style="background-color: white;"><span style="background-color: white; color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="background-color: white;"><span style="color: #660000; font-size: large;">      เพราะใกล้วัดพระธรรมกาย จะได้มีโอกาสมาทำบุญเข้าวัดได้สะดวก และ</span><span style="color: #660000;"><span style="font-size: large;">ที่นี่เองที่หลวงพี่ได้มีโอกาสฝึกฝนภาษาอังกฤษได้</span></span><span style="color: #660000; font-size: large;">ร่วมงานกับคนต่างชาติ</span><span style="color: #660000; font-size: large;"> </span><span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;">       เคยไหว้วานให้อาจารย์ชาวต่างประเทศอ่านหนังสือธรรมะภาษาอังกฤษออกเสียงแล้วอัดเทปไว้ จากนั้นหลวงพี่ก็เอามาเปิดฟังพร้อมอ่านหนังสือไปด้วยจะได้รู้ว่าคำไหนออกเสียงอย่างไร (เสียดายอีกแล้วตอนนั้นไม่มี Talking Dict. อย่าว่าแต่ Talking Dict. เลย ตอนนั้นนักวิจัยที่ AIT คุยกันว่าจะนำเสนอให้ทางการเอาพวกสระอุสระอูและวรรณยุกต์ทั้งหมดมาไว้ในบรรทัดเดียวกันเหมือนภาษาอังกฤษ เพราะการแสดงผลภาษาไทยบนจอคอมพิวเตอร์มันยากเหลือเกิน) แม้ไม่ได้วางแผนไว้ แต่ทั้งหมดนี้เป็นการปูพื้นฐานให้หลวงพี่ได้เข้าทำงานกับบริษัทระดับนานาชาติในภายหลัง .. </span></span><br />
</span></span></span><br />
<div style="text-align: right;">
<span style="color: white; font-size: large;"><span style="background-color: #660000;"><span style="background-color: white;"><span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></span></span></span></div>
<div style="text-align: right;">
<span style="color: white; font-size: large;"><span style="background-color: #660000;"><span style="background-color: white;"><span style="background-color: white; color: #660000; font-size: large;">30 ก.ค. 2559 15:23</span></span></span></span><br />
<br /></div>
<div style="text-align: right;">
<i style="background-color: orange;"><span style="color: #660000; font-size: large;"><a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=5494026868053235029#top1" style="background-color: orange;">กลับขึ้นข้างบน</a></span></i></div>
<div style="text-align: right;">
<br />
<br />
<div style="text-align: left;">
<span style="background-color: #660000; color: white; font-size: large;"><b style="background-color: #660000;"><a href="https://www.blogger.com/null" id="z3"></a>  บทที่ 3  </b></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><b>       ช่วงวัยทำงาน </b>หลวงพี่เดินทางได้ไม่เบื่อไม่หน่าย ที่แปลกก็คือชอบทางชนบทที่คดเคี้ยว ยิ่งเป็นทางป่าเขาขึ้นลงดอยยิ่งชอบมาก จากกรุงเทพฯไปเชียงใหม่ใครๆเขาก็วิ่งตามทางสายเอเซียกัน แต่ถ้าเลือกได้และมีเวลาหลวงพี่จะชอบไปทางพิษณุโลก สวรรคโลก ทุ่งเสลี่ยม ออกเถิน ซึ่งเป็นถนนที่วิ่งผ่านป่า </span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">      <b> <u>ครั้งหนึ่งแถวๆทุ่งเสลี่ยม จังหวัดสุโขทัย หลวงพี่เห็นวัดๆหนึ่ง มีโบสถ์เล็กๆอยู่ข้างทาง ก็เกิดความรู้สึกขึ้นมาว่า.. </u></b></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><u><b><br /></b></u></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="font-size: large;"><b><span style="color: #660000;">       </span><span style="background-color: #660000; color: white;">"สักวันหนึ่งในอนาคต อยากจะบวชแล้วก็มาอยู่ในวัดเล็กๆในป่าที่สงบๆอย่างนี้แหละ "</span></b></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">       มีครั้งหนึ่งประมาณก่อนปี 2540 ช่วงวันหยุดยาวหลวงพี่ได้มีโอกาสไปแม่สอดเป็นครั้งแรก เมื่อออกจากจังหวัดตากไปทางกำแพงเพชร เลี้ยวขวามุ่งหน้าแม่สอดแค่ประมาณสิบกว่านาทีก็เริ่มขึ้นเขา หนทางเริ่มคดเคี้ยวคล้ายถนนช่วงเชียงดาว-ฝางที่เชียงใหม่ </span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">       ประมาณชั่วโมงเศษเมื่อถึงแม่สอดแล้วก็เห็นป้ายชี้ไปอุ้มผางและน้ำตกทีลอซู ป้ายบอกว่าระยะทาง 163 กิโลเมตร ตอนนั้นพึ่งจะบ่ายต้นๆ หลวงพี่ก็คำนวณคร่าวๆว่าระยะทางแค่นี้และถ้าถนนเป็นเหมือนช่วงตากมาแม่สอด ขับเร็วนิดไม่เกินสองชั่วโมงก็น่าจะถึง ได้แวะไปเที่ยวน้ำตกที่ได้ชื่อว่าสวยที่สุดในประเทศไทยด้วย</span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody>
<tr><td style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgWHI8yfJGRlR8Sp8YTz9kmUCPTFaWl3k7qk8z1WLVhEdNxAj_0Q34ZVryRfA2yU3vBpf19pq2AW-WdkrMfdMUel7iPwqeNYoyqi9MgksmSJNigT7sBIGSwkp71XHgKi2hcPF8TV4GdQMbw/s1600/%25E0%25B8%2599%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B3%25E0%25B8%2595%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%2597%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%258B%25E0%25B8%25B9.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="265" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgWHI8yfJGRlR8Sp8YTz9kmUCPTFaWl3k7qk8z1WLVhEdNxAj_0Q34ZVryRfA2yU3vBpf19pq2AW-WdkrMfdMUel7iPwqeNYoyqi9MgksmSJNigT7sBIGSwkp71XHgKi2hcPF8TV4GdQMbw/s400/%25E0%25B8%2599%25E0%25B9%2589%25E0%25B8%25B3%25E0%25B8%2595%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%2597%25E0%25B8%25B5%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%258B%25E0%25B8%25B9.jpg" width="400" /></a></td></tr>
<tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">น้ำตกทีลอซู</td></tr>
</tbody></table>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">       หลวงพี่(อย่าลืมนะตอนนั้นยังไม่ได้บวช)เริ่มขับรถไปทางอำเภอพบพระ เพื่อความไม่ประมาทจึงแวะถามชาวบ้านว่าไปอุ้มผางจะไปน้ำตกทีลอซูนานมั้ยกว่าจะถึง ถามกี่คนๆชาวบ้านเขามองหน้าหลวงพี่และมองรถเก๋งที่หลวงพี่ใช้เขาก็บอกตรงกันว่า วันนี้ไปไม่ทันและไปไม่ถึงน้ำตกหรอก .. วันนั้นจึงยอมล้มเลิกความตั้งใจ .. </span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">       <b>อีกสิบกว่าปีให้หลังหลวงพี่จึงเข้าใจและนึกขอบคุณชาวบ้าน .. ไปอุ้มผางมันไม่ง่ายอย่างที่คิด .. ยังไม่ต้องพูดถึงการไปน้ำตกทีลอซูโดยรถเก๋ง .. จะบอกให้ ถ้าคนขับไม่ชำนาญทางแม้ใช้รถขับเคลื่อนสี่ล้อ ถ้าฝนตกขึ้นมาและใช้ยางสำหรับทางเรียบ โฟร์วีลก็โฟร์วีลเถอะ ได้ติดหล่มกินข้าวลิงอยู่กลางป่านั่นแหละ ..</b></span></div>
<div style="text-align: right;">
<span style="color: #660000;"><span style="font-size: large;">30 ก.ค. 2559 19:12</span></span><br />
<span style="color: #660000;"><span class="Apple-tab-span" style="white-space: pre;"> </span></span></div>
<div style="text-align: right;">
<i style="background-color: orange;"><span style="color: #660000; font-size: large;"><a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=5494026868053235029#top1" style="background-color: orange;">กลับขึ้นข้างบน</a></span></i></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: white; font-size: large;"><b style="background-color: #660000;"><br /></b></span><b><span style="color: white; font-size: large;"><b style="background-color: #660000;"><a href="https://www.blogger.com/null" id="z4"></a>  บทที่ 4  </b></span></b><br />
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #38761d; font-size: large;"><b>กุสลาธัมมา อกุสลาธัมมา อัพยากตาธัมมา ..</b></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #38761d; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #274e13; font-size: large;">เวลาไปงานศพ เมื่อพระเริ่มสวดบทอภิธรรม ผู้ไปร่วมงานส่วนหนึ่งจะเริ่มคุยกันเหมือนฆ่าเวลารอข้าวต้มมาเสิร์ฟ </span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">       แต่ก็แปลกหลวงพี่จะตั้งใจฟังพระท่านสวดเสมอ และส่งใจไปตามเสียงพระสวดมนต์แม้ไม่เข้าใจความหมายอะไรเลย เมื่ออายุมากขึ้นๆในภายหลัง </span><span style="color: red; font-size: large;"><b>ถ้าให้เลือกได้ว่าจะให้ไปงานศพหรืองานแต่ง หลวงพี่จะเลือกไปงานศพ .. เหตุผล?</b></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">         <b>  ไปงานศพคือไปดูตอนจบ </b></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><b>           ไปงานแต่งเหมือนไปดูหนังต้นเรื่อง </b></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">       นอกจากชอบอ่านหนังสือแล้ว สมัยเด็กๆหลวงพี่เป็นนักดูหนังตัวยง เพราะช่วงเรียนมัธยมนั้น ครอบครัวเขาไปอยู่ทองผาภูมิกันหมด ทิ้งหลวงพี่ไว้คนเดียวที่บ้านเช่าท้ายซอยแถวๆวงศ์สว่าง เลิกเรียนบ่ายสองโมงก็ไม่รู้จะทำอะไรดี อาศัยตัวเล็กหน้าเด็กยังไม่เสียค่าโดยสาร ก็นั่งรถเมล์ชมเมืองไปเรื่อยๆ ลงสายนี้ไปขึ้นสายโน้น รถเมล์ขาว รถเมล์เขียว ฯลฯ นั่งกันสุดสาย สมัยโน้นรังสิต บางนา มีนบุรีนี่ถือว่าไกลสุดๆ เป็นชนบทจริงๆ เบื่อนั่งรถเมล์ก็เข้าโรงหนัง ค่าตั๋วแค่ 10 บาทแถมฉายสองเรื่องควบ ดูวนไปเรื่อยๆ ถ้าไม่รีบไปไหนก็นั่งหลับๆตื่นๆอยู่ในโรงหนังนั่นแหละ ถ้าเป็นหนังแนวโรแมนติค เห็นกี่เรื่องๆมักมาจบตอนพระเอกนางเอกได้แต่งงานกัน .. หลอกกันชัดๆ มันจะจบตรงนั้นได้ยังไง มันพึ่งเริ่มต้น จบจริงๆมันต้องแบบกามนิตกับวาสิฏฐีภาคสวรรค์โน่น (อ่านไปเพลินๆนะ อย่าไปซีเรียส)</span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;">       ถึงตอนนี้ต้องขอถอยกลับไปลงรายละเอียดสักนิด ไม่อย่างนั้นแล้วชีวิตหลวงพี่มันจะดูเรียบร้อยดีงามเกินไป แล้วเราจะต่อไม่ติดว่าทำใมหลวงพี่จึงคิดบวช แล้วทำใมจึงบวชที่วัดพระธรรมกาย</span><span style="color: red; font-size: x-large;"> (ถ้าหลวงพี่ไม่ใช่พระวัดพระธรรมกายแล้ว จะมีตำรวจ ทหาร เจ้าหน้าที่ 150 คน ไปเยี่ยมถึงอุ้มผางมั้ย?</span><span style="color: #660000; font-size: large;"> .. คิดถึงค่าใช้จ่ายในปฏิบัติการนี้ ทั้งค่ารถ ค่าน้ำมัน ค่าเบี้ยเลี้ยง และค่าฮ.ของท่านรองผบ.ตร.แล้ว เฮ้อ... เสียดายจัง)</span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;">       เมื่อตอนเข้าเรียนช่างกลปทุมวันนั้นหลวงพี่ก็ทำผิดหลักมงคลชีวิตตั้งแต่ข้อที่ 1 เลย พระพุทธเจ้าท่านสอนไว้ว่าอย่าคบคนพาล เพื่อนดีๆที่เขาตั้งใจเรียนก็พอมีอยู่ แต่คบเจ้าพวกนี้แล้วชีวิตมันไม่ตื่นเต้น มันไม่เท่ ก็เลยไปคบกับพวกที่เราเรียกกันว่านักเรียนนักเลงนั่นแหละ </span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;">       ในเวลาไม่นานหลวงพี่ก็เริ่มสูบบุหรี่ ดื่มเหล้า เล่นการพนันและอบายมุขครบถ้วน (ดีอยู่อย่าง ภาษาโบราณเขาเรียกทำความเลวไม่ขึ้น ไม่เหมือนเพื่อนบางคน ในห้องเรียนมันไม่เคยเข้าใจอะไรเลย แต่พอเข้าวงไพ่เท่านั้นมันจำได้หมด ปกติหลวงพี่นับว่ามีความจำและหัวคำนวณในระดับใช้ได้ทีเดียว แต่พอเข้าวงไพ่แล้วมันจำไม่ได้ ใครเขาเก็บไพ่ใบไหนไว้ ทิ้งใบไหนลงมา หลวงพี่จึงไม่ได้ติดการพนัน) </span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;">       นับเป็นช่วงมืดของชีวิตอย่างแท้จริง ไปถึงโรงเรียนเพียงเพื่อให้ได้เจอเพื่อนแล้วก็พากันเที่ยว เพื่อนบางคนถูกอริต่างสถาบันทำร้าย บาดเจ็บก็มี เสียชีวิตก็มี เพื่อนบางคนติดคุกเพราะไปยิงเขา แต่หลวงพี่ก็แค่ระดับเฮไหนเฮกัน ไม่ถึงขั้นเป็นหัวโจกหรอกนะ แม้จะเกเรหนีเรียนเป็นประจำแต่ถ้าถึงวิชาไหนที่ชอบ หลวงพี่ก็จะค้นแหลกเหมือนกัน  ค้นคว้าต่อยอดไปเรื่อยๆ ไม่จำกัดกะเก็งเฉพาะตรงที่จะออกข้อสอบ ตำราภาษาอังกฤษในห้องสมุด นอกจากหลวงพี่แล้ว ก็แทบไม่เคยเห็นใครไปหยิบอ่านเลย หลวงพี่เรียนจบปวช.มาด้วยเกรดเฉลี่ย 1.71 เดชะบุญไปสอบเรียนต่อระดับปวส.ได้</span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;">       ที่เทคนิคกรุงเทพก็มีอยู่หลายชมรมด้วยกันที่ให้นักศึกษาได้เลือกทำกิจกรรม ในตอนนั้นหลวงพี่เห็นเด็กชมรมพุทธฯแล้วก็คิดว่าพวกคุณจะเรียบร้อยอะไรกันจะขนาดนั้น ไม่มีทางหรอกที่หลวงพี่จะไปเข้าชมรมเดียวกับคนเชยๆพวกนี้ .. ตอนนั้นมันคิดอย่างนั้นจริงๆ ขอโทษทุกท่านที่ชมรมพุทธฯด้วยนะ</span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;">       สาเหตุที่หลวงพี่จั่วหัวตอนนี้ไว้ด้วยบทสวดพระอภิธรรมก็เพราะ ใจของเราโดยปกติจะมีอยู่ทั้งสามสิ่งวนเวียนสลับกันไปมาตามความคุ้น การฝึกจิตและสิ่งแวดล้อมของแต่ละคน กุสลาธัมมา สิ่งที่เป็นกุศล อกุสลาธัมมา สิ่งที่เป็นอกุศล และอัพยากตาธัมมา สิ่งที่เป็นกลางๆ</span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;">       หลังจากปล่อยให้อกุสลาธัมมาครอบครองจิตใจมาหลายปี แล้วก็มาถึงวันที่กุสลาธัมมาจะได้เข้ามาเยือนจิตใจบ้าง เพื่อนคนหนึ่งเอาหนังสือเล่มเล็กๆชื่อโอวาทสี่ของท่านเหลี่ยวฝานมาให้ มันก็แปลก เวลาเราเปิดรับคุณธรรมความดีให้เข้ามาในใจ ความดีนั้นก็จะไปพาเพื่อนๆความดีอีกมากมายเข้ามาด้วย (ก็เหมือนคบคนพาล สารพัดความชั่วจะเรียงหน้ากันเข้ามาหา ต้อนรับกันไม่ทันทีเดียว) อ่านหนังสือเล่มนี้ไปหลายๆเที่ยวแล้วมานึกย้อนถึงความประพฤติของตัวเองนับแต่เป็นวัยรุ่นมา ก็บอกตัวเองว่ามันไม่ใช่ บุหรี่มันดีไหม? ไม่ดี ใครก็รู้ว่ามันไม่ดี หลวงพี่ก็เริ่มพยายามที่จะเลิกบุหรี่ </span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;">       ขอบอกพวกเราว่าบุหรื่เลิกไม่ยาก บางวันเลิกได้ตั้งสองสามครั้ง ตอนเช้าสูบแล้วก็บอกตัวเองว่าขอเป็นมวนสุดท้ายนะ ตกเย็นอดไม่ไหวก็สูบอีก แล้วก็สัญญากับตัวเองว่ามวนสุดท้ายแล้ว ตกค่ำก็สูบอีก ก็ต่อสู้กับมันมา แต่จนแล้วจนรอดก็เลิกขาดไม่ได้ ทั้งเหล้าและบุหรี่ มารู้ทีหลังว่านอกจากไม่คบคนพาลแล้ว เราต้องคบบัณฑิตด้วย การที่หลวงพี่ยังคงคบเพื่อนกลุ่มเดิมๆอยู่ แล้วหวังว่าจะเลิกความประพฤติไม่ดีนั้น เป็นเรื่องที่เป็นไปแทบไม่ได้เลย</span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;">       เรียนจบเทคนิคกรุงเทพได้เกรดเฉลี่ยแค่สองเศษๆ ก็ยังอุตส่าห์สอบเรียนต่อเข้าที่พระนครเหนือได้ ถึงตอนนี้คงจะเริ่มเป็นผู้ใหญ่ขึ้นบ้าง เริ่มตั้งใจเรียน แต่ก็ยังคบเพื่อนแบบเดิมๆ </span><br />
<div style="text-align: center;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><b><br /></b></span></div>
<div style="text-align: center;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><b>แล้ววันที่ชีวิตของหลวงพี่จะเปลี่ยนไป</b></span></div>
<div style="text-align: center;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><b>แบบไม่เหลือเค้าเดิมก็มาถึง ..</b></span></div>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;">วันนั้นหลังทานข้าวกลางวันกับเพื่อนๆที่โรงอาหารแล้ว ทั้งก๊วนของพวกเราเป็นสิบคนเดินออกมาทางใต้ตึกครุศาสตร์ ที่ซึ่งชมรมพุทธฯจัดนิทรรศการทางก้าวหน้าเรื่องมงคลชีวิต 38 ประการขึ้น เพื่อนๆของหลวงพี่ทุกคนดูนิทรรศการแบบผ่านๆแล้วก็หายไปอย่างรวดเร็ว แต่หลวงพี่สิเหมือนถูกสะกด หลวงพี่อ่านตัวหนังสือทุกตัวบนกระดาษโปสเตอร์ทุกแผ่น เริ่มจากมงคลที่ 1 ถึงมงคลที่ 38 อ่านไปก็ตรองตามไป เห็นเหตุและผลเกิดความรู้สึกว่านี่คือสิ่งที่มีคุณค่ามากจริงๆ แล้วโปสเตอร์แผ่นสุดท้ายก็มีการเชิญชวนให้มาวัดพระธรรมกาย โดยให้ไปขึ้นรถฟรีที่อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ และขอให้อย่างน้อยใส่เสื้อขาวไป </span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<br />
<div style="text-align: center;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><b>ชีวิตของหลวงพี่กำลังจะเปลี่ยนไป</b></span></div>
<div style="text-align: center;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><b>แบบใครๆก็คิดไม่ถึง ..</b></span></div>
<div style="text-align: center;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<span style="color: #660000; font-size: large;">       คนแรกที่ต้องประหลาดใจก็คือโยมแม่ของหลวงพี่เอง ปกติวันเสาร์อาทิตย์ถ้าหลวงพี่อยู่บ้าน ไม่ไปค้างบ้านเพื่อนก็จะนอนตื่นสายสุดๆ คุณพ่อท่านมีศัพท์เฉพาะว่านอนกินบ้านกินเมือง แต่เช้าวันอาทิตย์นั้น หลวงพี่ตื่นแต่เช้าแถมใส่เสื้อขาวด้วย คุณแม่ก็ถามว่าลูกจะไปไหน พอบอกท่านว่าจะไปวัด คุณแม่ทำท่าเหมือนไม่เชื่อในสิ่งที่ท่านได้ยิน .. และวันอาทิตย์นั้นเอง หลวงพี่ได้มาถึงวัดพระธรรมกายเป็นครั้งแรก .. มันอยู่ในเดือนตุลาคมปี 2526 แค่ห้าหกเดือนก่อนหลวงพี่เรียนจบ (แต่จนแล้วจนรอดหลวงพี่ก็ไม่เคยเข้าชมรมพุทธฯอยู่ดี และเพราะเป็นปีที่เรียนจบ จึงไม่เคยเข้าอบรมธรรมทายาท เพราะเรียนจบก็ไปหางานทำ)</span><br />
<div>
<br /></div>
</div>
<div style="text-align: left;">
<br /></div>
<div style="text-align: right;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">3 สิงหาคม 2559 21:40</span></div>
</div>
<br /></div>
<div style="text-align: right;">
<i style="background-color: orange;"><span style="color: #660000; font-size: large;"><a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=5494026868053235029#top1" style="background-color: orange;"> กลับขึ้นข้างบน  </a></span></i></div>
</div>
</div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: white; font-size: large;"><b style="background-color: #660000;"><br /></b></span>
<span style="color: white; font-size: large;"><b style="background-color: #660000;"><br /></b></span><b><span style="color: white; font-size: large;"><b style="background-color: #660000;"><a href="https://www.blogger.com/null" id="z5"></a>  บทที่ 5  </b></span></b><br />
<div style="text-align: left;">
<span style="color: white; font-size: large;"><b style="background-color: #660000;"><br /></b></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><b>อานุภาพของความสะอาดและความเป็นระเบียบ..</b></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">       ไม่ใช่ว่าหลวงพี่ไม่เคยไปวัด ตอนเล็กๆตั้งแต่จำความได้อยู่บ้านตายายหลังวัดบางพลัดนอก(วัดอาวุธวิกสิตาราม) ไปวิ่งเล่นที่วัดเป็นประจำ </span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjEArnNNvLN9gkKYfoxQeOjoDMES4uhZNdkWp_xSiGCHpsDat4PWqX1Ef8roZQ8fKzh8hlc_lo3WIqpCDpnb_tbIlVf9WdqlN2belH7JpMf72WJAvF9h2uzFKva3H7FwVNA8V3iBip0S_ZO/s1600/%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%2594%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%25B8%25E0%25B8%2598%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%25B4%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%25B4%25E0%25B8%2595%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="327" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjEArnNNvLN9gkKYfoxQeOjoDMES4uhZNdkWp_xSiGCHpsDat4PWqX1Ef8roZQ8fKzh8hlc_lo3WIqpCDpnb_tbIlVf9WdqlN2belH7JpMf72WJAvF9h2uzFKva3H7FwVNA8V3iBip0S_ZO/s400/%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%2594%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%25B8%25E0%25B8%2598%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%25B4%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%25B4%25E0%25B8%2595%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A1.jpg" width="400" /></a></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<br /></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">       เมื่อโตพอเข้าโรงเรียนได้ก็ข้ามถนนจรัลสนิทวงศ์ไปเรียนที่โรงเรียนวัดบางพลัดใน ความสุขสมัยเด็กๆ ไม่มีอะไรเกินเที่ยวงานวัด ดูหนังกลางแปลง นอกจากนั้นวันที่ชอบวัดอีกวันหนึ่งคือวันพระ เพราะมีอาหารและขนมอร่อยๆเยอะดี ตอนหลวงพี่ตัวเล็กกะเปี๊ยกคุณแม่มักจะพาหลวงพี่ไปวัดด้วย ท่านไปวัดนอกจากทำบุญแล้วก็ชอบให้พระครูดูดวงให้ </span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgFmcThh0WpkQFL49kPb3CFat-In0hSYjIq4S1S3Lo0Xc8FwqQsITg2QYk70zhHtqqy3qnJO0aCZ8nw4NBNk8P_t97UZv2p4Vez0-qANtxTwdfjuSOHh2UWk3XkllnaFq8C1bTKOQrU2VjR/s1600/chaichana1%25281%2529.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="265" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgFmcThh0WpkQFL49kPb3CFat-In0hSYjIq4S1S3Lo0Xc8FwqQsITg2QYk70zhHtqqy3qnJO0aCZ8nw4NBNk8P_t97UZv2p4Vez0-qANtxTwdfjuSOHh2UWk3XkllnaFq8C1bTKOQrU2VjR/s400/chaichana1%25281%2529.gif" width="400" /></a></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjvKvviKdTw6YpWpyjpwbxycelCBVGD5iZ10QtoSPyWYNt46Eg-3BnL-N2F7ITp63Ln6oTyoNaZAFYww0YaUUeOE5W7IhPzq6qAxxHE6rSQrxNh4dFrv_HvdBejKzPWpYLPk2gljMfsaBTR/s1600/%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A8%25E0%25B8%2587%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%2594.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="265" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjvKvviKdTw6YpWpyjpwbxycelCBVGD5iZ10QtoSPyWYNt46Eg-3BnL-N2F7ITp63Ln6oTyoNaZAFYww0YaUUeOE5W7IhPzq6qAxxHE6rSQrxNh4dFrv_HvdBejKzPWpYLPk2gljMfsaBTR/s400/%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25A2%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A8%25E0%25B8%2587%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%2594.jpg" width="400" /></a></div>
<div style="text-align: left;">
<b style="color: #660000; font-size: x-large;"><br /></b>
<br />
<div style="text-align: center;">
<span style="color: #660000; font-size: x-large;">..แต่วัดพระธรรมกายไม่เหมือนวัดใดเลย</span></div>
</div>
<div style="text-align: left;">
<div style="text-align: center;">
<span style="color: #660000; font-size: x-large;">ที่หลวงพี่เคยไปมาในชีวิต.. </span></div>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;">       ปลายปี 2526 ถนนบางขันธ์ยังเป็นลูกรังสองเลนแค่พอสวนไปมาได้ ตอนนั้นไม่แน่ใจว่าวัดขยายออกมาที่ 130 ไร่หรือยัง แต่สภาธรรมกายสากลหลังคาจากยังไม่ได้สร้างและที่สองพันไร่นั้นยังไม่ได้ซื้อแน่นอน ทางเข้าออกหลักคือประตู 1 หน้าโบสถ์ </span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhRqSujPZfBVHZJvILjQHo-_9cPq8ndL5QmPH_QQ5nCCFy385I48mFceazP8cZtXbWonaoXV45PWTbMqW9eZSOMRN8rSklQbj4nVGBUvQlEljFvlQTHtfDczFoB2V1whwpaZez19QS8ye5X/s1600/12734220_1561496917497360_8173324202867381797_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="265" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhRqSujPZfBVHZJvILjQHo-_9cPq8ndL5QmPH_QQ5nCCFy385I48mFceazP8cZtXbWonaoXV45PWTbMqW9eZSOMRN8rSklQbj4nVGBUvQlEljFvlQTHtfDczFoB2V1whwpaZez19QS8ye5X/s400/12734220_1561496917497360_8173324202867381797_n.jpg" width="400" /></a></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhnu96gn2_6CNfEC7wOkt_KPKPlI27mJgD7L6JcdK-AkyTXC_SpYZY9kjn5VxsJL5EgnoRuFMjfdiWQTageJ4oHFvJg60ABySvKpX-ATDiVr0WEPHaPsngqqdhVGLY0oBffrT07PEnV9zbT/s1600/12741970_1561496954164023_1848480887490504131_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="264" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhnu96gn2_6CNfEC7wOkt_KPKPlI27mJgD7L6JcdK-AkyTXC_SpYZY9kjn5VxsJL5EgnoRuFMjfdiWQTageJ4oHFvJg60ABySvKpX-ATDiVr0WEPHaPsngqqdhVGLY0oBffrT07PEnV9zbT/s400/12741970_1561496954164023_1848480887490504131_n.jpg" width="400" /></a></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">       พอรถบัสที่รับสาธุชน(และมีหลวงพี่อยู่บนรถด้วย)มาถึง ก็มีเด็กวัดที่ดูยังไงก็ไม่เหมือนเด็กวัด(แบบที่หลวงพี่คุ้น) ใส่ชุดขาวมายืนเป็นแถวคอยไหว้ต้อนรับทักทาย มีหนังสือสวดมนต์ให้บริการด้วย </span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi4h0sH5bjdXHnJ1eXGsGDwGVgzhvk04m6VvJkfR6XmKGk1hgF1UD1anLfInTYluzgW13slv2icbaTNIEmt9DrodYSzCq_jpB0qtOQNDvHWCCiZPp0fV_9hB4H5dORgQyOp4KbmrDxuw3Co/s1600/history-02.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="263" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi4h0sH5bjdXHnJ1eXGsGDwGVgzhvk04m6VvJkfR6XmKGk1hgF1UD1anLfInTYluzgW13slv2icbaTNIEmt9DrodYSzCq_jpB0qtOQNDvHWCCiZPp0fV_9hB4H5dORgQyOp4KbmrDxuw3Co/s400/history-02.jpg" width="400" /></a></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgK6BwK3G4LLeOTp-f5z_VK1INsFLAp3HetHvVmR66F_mRjL_3KhfiZi0cA49MlO60TE7YG0RwzR3-VTr5imvvdW6LV2JqQC4HLdUZlgBD7ZlZMd8zo7H8CnLMytpHokhkPrAD2b79D0784/s1600/b20.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="266" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgK6BwK3G4LLeOTp-f5z_VK1INsFLAp3HetHvVmR66F_mRjL_3KhfiZi0cA49MlO60TE7YG0RwzR3-VTr5imvvdW6LV2JqQC4HLdUZlgBD7ZlZMd8zo7H8CnLMytpHokhkPrAD2b79D0784/s400/b20.jpg" width="400" /></a></div>
<div style="text-align: left;">
<br /></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">       เมื่อเดินเข้ามาตามถนนคอนกรีตสายหลักมีต้นยางที่ยังไม่สูงใหญ่สักเท่าไหร่ขนาบซ้ายขวา มีโบสถ์สง่างามแต่ไม่มีช่อฟ้าใบระกาเหมือนวัดอื่น สถานที่ดูสะอาดสุดๆ ไม่มีเศษกระดาษหรือสิ่งปฏิกูลใดๆให้เห็นแม้แต่น้อย และอีกอย่างหนึ่งที่ต่างจากวัดทั่วไปคือไม่มีสุนัข หรือพูดให้ชัดๆคือไม่มีหมาวัดให้เห็นสักตัว </span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgxtE4yrOc59BFyiQEYROsN4m40bu-F6bV6CC6bqMYW5JBECKbG6YUUbDEn1AYoRumqQyXeqiPp403xmwhfJaTDgLfVG3stTtaHoUHz7qMv6YaQM2vs9yHSXkhk0JHzBajzAm8B0WBzl5I7/s1600/image_587.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="424" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgxtE4yrOc59BFyiQEYROsN4m40bu-F6bV6CC6bqMYW5JBECKbG6YUUbDEn1AYoRumqQyXeqiPp403xmwhfJaTDgLfVG3stTtaHoUHz7qMv6YaQM2vs9yHSXkhk0JHzBajzAm8B0WBzl5I7/s640/image_587.jpeg" width="640" /></a></div>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
</div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
</div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">       ตอนนั้นมันจะกี่โมงก็จำไม่ได้แล้ว ขณะกำลังเดินชมวัดไปเรื่อยๆ ผ่านศาลาจาตุมฯไปจนถึงศาลาดุสิต ก็เห็นสาธุชนกำลังนั่งเข้าแถวคลานเข่าเข้าไปรับอะไรบางอย่างจากพระรูปหนึ่ง</span><span style="color: #660000; font-size: large;">  พอหลวงพี่มองไปที่พระรูปนั้นซึ่งหลวงพี่ก็ไม่รู้ว่าคือใคร (ถึงตอนนั้นก็ยังไม่รู้จักใครสักคนหรอก เพราะผู้ที่ชวนหลวงพี่มาวัดคือกระดาษโปสเตอร์) หลวงพี่ต้องใช้คำว่าตะลึง ..</span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">       หลวงพี่คิดในใจว่าหลวงพี่รูปนี้ (ไม่รู้หรอกว่าคนทั้งวัดเรียกท่านว่าหลวงพ่อ และสิ่งที่สาธุชนเข้าไปรับจากท่านนั้นคือดวงแก้วมณีโชติรสสำหรับผู้เป็นเจ้าภาพกองผ้าป่า) ทำใมท่านถึงได้สว่างไสวผ่องใสขนาดนี้ ดูไม่เหมือนคนธรรมดา ความสว่างที่ออกจากตัวท่านนั้นประหนึ่งว่าทำให้ศาลาดุสิตทั้งหลังสว่างไสวไปด้วย แล้วก็มีความคิดนี้ผุดขึ้นมาในใจว่า </span><span style="color: #660000; font-size: x-large;"><b>“นี่แหละครูของเรา” ..</b></span></div>
<div style="text-align: left;">
<br /></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
</div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<br /></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj4VX3O8Hj627Q6WQqADlhnQzZigVLrkY9cAGfiR5CLNjwXyhA3g_f1WSDfelc5MelraFrgNYs8beChyphenhyphenWFGoXAymEm_Jwm0vvani6AgAiTh_b3kNVm6Aq_U6FGtNyJY11M_Qx2EQXJ8qqtD/s1600/101.jpg" imageanchor="1"><img border="0" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj4VX3O8Hj627Q6WQqADlhnQzZigVLrkY9cAGfiR5CLNjwXyhA3g_f1WSDfelc5MelraFrgNYs8beChyphenhyphenWFGoXAymEm_Jwm0vvani6AgAiTh_b3kNVm6Aq_U6FGtNyJY11M_Qx2EQXJ8qqtD/s400/101.jpg" width="277" /></a></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<br /></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<br /></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<br /></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<br /></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">       เมื่อหลวงพี่มาถึงวัดใหม่ๆนั้นวันอาทิตย์ธรรมดาคนยังนั่งฟังธรรมกันบนศาลาจาตุมหาราชิกาได้แทบทั้งหมด </span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"></span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"></span></div>
<table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody>
<tr><td style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjRtxYI6PB1pLCj5UsYs-6hCigFUkOtJIdYPlQ3Jjq30_6BmJl8yPB3A5Xy0SYfnhHwet5OLEWuXH8pscOQpTvGdmJbgOL251R66cnOl212ebD5xNItqrgrZX9ZdRzHQMZYnt9MGG-0srlO/s1600/Temple6.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="266" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjRtxYI6PB1pLCj5UsYs-6hCigFUkOtJIdYPlQ3Jjq30_6BmJl8yPB3A5Xy0SYfnhHwet5OLEWuXH8pscOQpTvGdmJbgOL251R66cnOl212ebD5xNItqrgrZX9ZdRzHQMZYnt9MGG-0srlO/s400/Temple6.jpg" width="400" /></a></td></tr>
<tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">ปฏิบัติธรรมที่ศาลา จาตุมฯ</span></td></tr>
</tbody></table>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">       ต่อมาภายหลังคนก็มากันมากขึ้นๆจนล้นลงไปอยู่บนสนามหญ้าใต้ต้นไม้ กระจายไปทั่ว ในภายหลังจึงรู้ว่าพระรูปนั้นคือพระเดชพระคุณหลวงพ่อธัมมชโย ซึ่งท่านจะนำนั่งสมาธิในรอบสาย อีกสิ่งหนึ่งที่พิเศษสุดๆของท่านก็คือน้ำเสียงที่ทุ้มนุ่มนวล แค่ได้ยินเสียงของท่านก็สบายใจอย่างบอกไม่ถูกแล้ว ตกบ่ายเป็นการแสดงธรรมโดยพระเดชพระคุณหลวงพ่อทัตตะชีโว สมัยที่หลวงพี่ไปในช่วงนั้นถ้าจำไม่ผิดท่านกำลังเทศน์เรื่องมงคลชีวิต 38 ประการอยู่(ไม่รู้ว่าเป็นรอบที่เท่าไหร่แล้ว) จากนั้นก็เป็นหมวดธรรมอื่นๆเช่น ฆราวาสธรรม 4 อุปกิเลส 16 สัปปุริสธรรม 7 ประการ เป็นต้น บทฆราวาสธรรมนั้นหลวงพี่ใช้เป็นแม่บทในการฝึกตัวมาตั้งแต่นั้นเลยทีเดียว</span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhnlVXwnnY9gYahIMh3pjhbT209N9gZaYc1eypA43AgqCIQLZmMkFxhcD8rCUDHpMCLng8gv5JfryPDvOjALWl0zkJvcYNiCeAcr7I83dzv42mlKz3-ARNqdDpYhMNotC4hin5k-3IcRtr6/s1600/%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%2587%25E0%25B8%259E%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2597%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%2595%25E0%25B8%2595%25E0%25B8%25B0.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhnlVXwnnY9gYahIMh3pjhbT209N9gZaYc1eypA43AgqCIQLZmMkFxhcD8rCUDHpMCLng8gv5JfryPDvOjALWl0zkJvcYNiCeAcr7I83dzv42mlKz3-ARNqdDpYhMNotC4hin5k-3IcRtr6/s400/%25E0%25B8%25AB%25E0%25B8%25A5%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%2587%25E0%25B8%259E%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25AD%25E0%25B8%2597%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%2595%25E0%25B8%2595%25E0%25B8%25B0.jpg" width="320" /></a></div>
<br /></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
</div>
<div style="text-align: left;">
<br /></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">      </span><span style="color: #660000; font-size: x-large;"> ต้องยอมรับว่าลีลาการเทศน์สอนของพระเดชพระคุณหลวงพ่อทัตตะชีโวนั้น มีลูกล่อ ลูกชน ลูกเล่นแพรวพราว ไม่มีเบื่อเลย</span><span style="color: #660000; font-size: x-large;">ก็แล้วกัน</span><span style="color: #660000; font-size: large;"> </span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">       ตัวอย่างที่ท่านยกขึ้นประกอบนั้นก็สมบูรณ์ด้วยเหตุและผล แม้กระทั่งนิทานชาดกที่เคยฟังมาซึ่งเดิมหลวงพี่เคยคิดว่าคงเป็นเรื่องแต่งขึ้นเพื่อให้คนทำความดี แต่หลวงพ่อท่านยกขึ้นเทศน์จนเรามั่นใจเลยว่าเป็นเรื่องจริง โดนใจนักศึกษาที่ใกล้เรียนจบอย่างหลวงพี่ยิ่งนัก </span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">        เมื่อเสร็จการเทศน์สอนยามบ่าย ก็เกิดปรากฎการณ์แปลกประหลาดขึ้น(ในความคิดหลวงพี่) มีเจ้าหน้าที่เตรียมผ้าขี้ริ้วผืนเล็กๆซึ่งชุบน้ำจนหมาดแล้วมาให้สาธุชนช่วยกันเช็ดเสื่อที่เราใช้นั่งฟังธรรมะ  </span><span style="font-size: large;"><span style="color: #f1c232;"><b>เกิดมาพึ่งเคยเห็นเขาใช้ผ้าเช็ดเสื่อข้างบนทีข้างล่างทีแล้วก็ค่อยๆม้วนเข้าเก็บ ทำอย่างนี้จนหมดม้วน</b></span></span><span style="color: #660000; font-size: large;"> กลุ่มอื่นๆก็แยกย้ายกันไปทำความสะอาดที่ต่างๆรวมถึงห้องน้ำด้วยจนทุกอย่างสะอาดเอี่ยมเรียบร้อยแล้วจึงนั่งรถกลับบ้านกัน</span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">       <b>นับจากนั้นมาหลวงพี่ก็ไปวัดเป็นประจำเกือบทุกอาทิตย์</b> แล้วหลวงพี่ก็เริ่มแยกตัวออกจากกลุ่มเพื่อนที่คบกันอยู่ แทนที่เลิกเรียนจะไปตีสนุ๊กเกอร์หรือดื่มเหล้าหรือเถลไถลอย่างเคยก็กลับบ้านเลย ตั้งใจอ่านหนังสือเรียน อ่านหนังสือธรรมะ ฟังเทปที่ซื้อมาจากวัด ฝึกสมาธิ เข้าวัดได้ไม่นานหลวงพี่ก็สมาทานศีล 5 เป็นประจำเลิกดื่มเหล้าได้ .. </span><span style="color: #660000; font-size: large;">ส่วนบุหรื่นั้นต้องอาศัยกำลังใจอีกนานพอสมควร </span><br />
<div style="text-align: center;">
<span style="color: red; font-size: large;"><b><br /></b></span></div>
<div style="text-align: center;">
<span style="color: red; font-size: large;"><b>เข้าใจรึยัง ทำใมโลกนี้จึงขาดกัลยาณมิตรไม่ได้?</b></span></div>
</div>
<div style="text-align: left;">
<br /></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">       เมื่อหลวงพี่เรียนจบนั้น ในวันรับปริญญาคุณพ่อคุณแม่ดีอกดีใจมาก หลวงพี่เป็นลูกคนเล็กในพี่น้องสามคน แต่เป็นคนแรกที่ได้รับปริญญาและด้วยอานุภาพของการเข้าวัดพระธรรมกายห้าหกเดือนหลวงพี่เรียนจบพร้อมด้วยเกียรตินิยมอันดับสอง .. ในรูปถ่ายวันนั้นคุณพ่อคุณแม่ยืนขนาบข้างบัณฑิตใหม่ในชุดครุย แต่ในมือขวาของหลวงพี่ระหว่างนิ้วชี้และนิ้วกลางมีบุหรื่อยู่หนึ่งมวน ..</span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">       เมื่อหลวงพี่มาทำงานที่ AIT ช่วงนั้นทางวัดเริ่มโปรโมทการอยู่ธุดงค์สุดสัปดาห์ </span><span style="color: red; font-size: large;">ครั้งแรกที่หลวงพี่มาอยู่ธุดงค์</span><span style="color: #660000; font-size: large;">จำได้เลย มันไม่ง่ายอย่างที่คิด ตอนนั้นกางกลดนอนกันในพื้นที่ 130 ไร่ข้างกำแพงวัด แถวๆหอฉันคาบเกี่ยวกับอาคารร้อยปีคุณยายในปัจจุบันนี่แหละ ตอนตีสี่กว่ามีพระอาจารย์ท่านนำนั่งสมาธิในโบสถ์ ความที่ยังไม่คุ้นเคยกับการนั่งสมาธินานๆ นั่งช่วงแรกๆก็ยังพอไหวแต่นานๆไปก็เริ่มเมื่อย ลืมตาขึ้นมาดูพระอาจารย์ ท่านก็นั่งหลังตรงหลับตานิ่งเฉย ก็นึกชมท่านในใจว่าท่านสง่างามดีเหลือเกิน นั่งนิ่งหลังตรงดีจัง ก็หลับตาต่อ อีก<b>ไม่นานเริ่มกระสับกระส่ายเพราะความเมื่อยก็ลืมตาขึ้นมาดูพระอาจารย์อีก ท่านก็นั่งของท่านเหมือนเดิม ไม่มีทีท่าจะเลิกนั่ง .. เหมือนที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อทัตตะฯเทศน์เป๊ะ</b> หลวงพี่เปลี่ยนจากคำภาวนาในใจว่าสัมมาอะระหัง .. สัมมาอะระหัง มาเป็น เลิกเฮอะ .. เลิกเฮอะ ..</span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">       ปกติธุดงค์ก็อยู่กันตั้งแต่เย็นวันศุกร์ เมื่อเข้าร่วมกิจกรรมวันอาทิตย์เสร็จจึงกลับบ้านกัน แต่ในครั้งนั้นบ่ายวันเสาร์หลวงพี่ก็ถอนกลดกลับ AIT แล้ว เพราะทนอยากบุหรื่ไม่ไหว ..</span></div>
<div style="text-align: left;">
<b><span style="color: #38761d; font-size: x-large;"><br /></span></b>
<b><span style="color: #38761d; font-size: x-large;">...จนมาถึงคืนวันลอยกระทง</span></b><span style="color: #660000; font-size: large;"> </span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">       จำได้แม่น คืนนั้นอยู่ที่ AIT เข้าวัดมาได้ประมาณหนึ่งปีแล้ว พึ่งซื้อบุหรี่ซองใหม่มาแกะบุหรี่ออกมาจุดสูบได้หนึ่งมวน นั่งดูบุหรี่ในมือ แล้วก็คิดว่า..</span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;">       "<b>ทำใมเราถึงได้ยอมเป็นทาสของมันมาได้ถึง 7-8 ปี แล้วนี่จะยอมเป็นทาสมันไปอีกนานแค่ไหน ? </b></span><b style="color: #660000; font-size: x-large;">"</b><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><b><br /></b></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><b> .. คิดได้ดังนั้นแล้วก็</b></span><span style="font-size: large;"><span style="color: #660000;"><b>โยนบุหรื่ซองใหม่ทั้งซองนั้นลงถังขยะ .. หักดิบประกาศอิสรภาพจากบุหรื่ได้แต่นั้นเป็นต้นมา</b></span></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">   </span><span style="color: #660000; font-size: large;"><b><span style="font-size: x-large;">    </span><span style="font-size: large;">มีคนถามว่าเอาเงินที่ไหนมาทำบุญ หลวงพี่ว่าแค่ส่วนที่เราประหยัดได้จากการที่ไม่ต้องจ่ายค่าเหล้าค่าบุหรี่นี่ก็เหลือเฟือแล้ว .. จริงมั้ย?</span></b></span></div>
<div style="text-align: right;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: right;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">5 สิงหาคม 2559 12:39</span></div>
<div style="text-align: left;">
<i style="background-color: orange;"><span style="color: #660000; font-size: large;"><a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=5494026868053235029#top1" style="background-color: orange;"></a></span></i></div>
<div style="text-align: left;">
<br /></div>
</div>
<div style="text-align: right;">
<i style="background-color: orange;"><span style="color: #660000; font-size: large;"><a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=5494026868053235029#top1" style="background-color: orange;"> กลับขึ้นข้างบน  </a></span></i><br />
<i style="background-color: orange;"><span style="color: #660000; font-size: large;"><a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=5494026868053235029#top1" style="background-color: orange;"><br /></a></span></i>
<br />
<div style="text-align: left;">
<br /></div>
<div style="text-align: left;">
<b><span style="color: white; font-size: large;"><b style="background-color: #660000;">
<a href="https://www.blogger.com/null" id="z6"></a>  บทที่ 6  </b></span></b></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><b><br /></b></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><b>“ค่าน้ำนม”</b></span></div>
</div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">       ไม่รู้เหมือนกันทำใมเพลงๆนี้จึงเป็นที่นิยมของขี้เมาทั้งหลาย พอเมาได้ที่แล้วมักจะได้ยินไอ้ขี้เมาประสานเสียงร้องเพลงนี้เสมอ (รึว่ามันจะเป็นเฉพาะวงเหล้าที่หลวงพี่เคยเป็นสมาชิกเท่านั้น?) ฝ่ายฝรั่งขี้เมาก็ชอบเพลง <b>Bohemian rhapsody</b> ของวง Queen พอถึงท่อน .. <b>Mama , ooh ooh ooh ooh , didn’t mean to make you cry ..  ละก็ ประสานเสียงกันเอ่อ.. ระงมทีเดียว</b></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: center;">
<span style="color: #3d85c6; font-size: large;">คลิ๊ก ฟังเพลง</span><span style="color: #660000; font-size: medium;"> </span><b style="color: #660000;"><a href="https://www.youtube.com/watch?v=3p4MZJsexEs">Bohemian rhapsody</a></b></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: x-large;">       </span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: x-large;">     ใกล้ถึงวันแม่แล้ว เขียนเรื่องแม่ อุทิศบุญกุศลให้ท่านดีกว่า ..</span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">       เชื่อว่าแม่ทุกคนรักลูกอย่างมากมายปานแก้วตาดวงใจด้วยกันทั้งนั้น แต่หลวงพี่ว่าคุณแม่ของหลวงพี่นี่แหละเป็นหนึ่งในยอดคุณแม่ที่รักลูกที่สุด</span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">       <b>คุณแม่เป็นลูกคนโตของครอบครัว</b> ท่านได้เรียนถึงแค่ชั้นป.4 ก็ต้องออกจากโรงเรียนมาช่วยคุณตาคุณยายทำมาหากินเลี้ยงน้อง คุณตาคุณยายประกอบอาชีพทำขนมขายเป็นอุตสาหกรรมในครอบครัว ตอนกลางวันเป็นช่วงเวลาของการผลิต ตกเย็นก็เข็นรถออกมาขายที่ป้ายรถเมล์หน้าวัดบางพลัดใน </span><span style="color: #660000; font-size: large;">เป็นขนมไทยๆพวก ตะโก้ ขนมชั้น ทองหยิบ ทองหยอด ฝอยทอง คุณแม่ก็ถ่ายทอดวิทยายุทธนี้มา</span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<br /></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiny0q6Xs8RTe73kfWRZFk9SrQjg0KCIGY9FMYTVMxEbmCzTGM10i11muZHFjVeVS5QMQjKRty8hC1S4aeIdoi8ctEzxAWK5ud0s8A62lgHeuudWDk6FOXfxU2jcrpeYJnoz63TbVe203UD/s1600/21ca7f0e9d03403e96fa6b5589ffeb89-s.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiny0q6Xs8RTe73kfWRZFk9SrQjg0KCIGY9FMYTVMxEbmCzTGM10i11muZHFjVeVS5QMQjKRty8hC1S4aeIdoi8ctEzxAWK5ud0s8A62lgHeuudWDk6FOXfxU2jcrpeYJnoz63TbVe203UD/s400/21ca7f0e9d03403e96fa6b5589ffeb89-s.jpg" width="300" /></a></div>
<div style="text-align: left;">
<br /></div>
<table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody>
<tr><td style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhZvHIQiog9gOPRuR6XOW7UcQ5NZGWpOiXLd_0YR-SaTXbt5rD7efhG-dlMR8ScEI-PEs9tKhx0d1BUb3lPBxmts6waNqy5qqNRw_isIj30LiZZcySoxipjqpP1a6N0jDd2TKPaTStm5lMb/s1600/121755677.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><b><img border="0" height="242" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhZvHIQiog9gOPRuR6XOW7UcQ5NZGWpOiXLd_0YR-SaTXbt5rD7efhG-dlMR8ScEI-PEs9tKhx0d1BUb3lPBxmts6waNqy5qqNRw_isIj30LiZZcySoxipjqpP1a6N0jDd2TKPaTStm5lMb/s400/121755677.jpg" width="400" /></b></a></td></tr>
<tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span style="color: #660000; text-align: left;"><b><span style="font-size: small;">ขนมไทยๆพวก ตะโก้ ขนมชั้น ทองหยิบ ทองหยอด ฝอยทอง</span></b></span></td></tr>
</tbody></table>
<div style="text-align: left;">
<br /></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">        เมื่อมีครอบครัวแล้วเงินเดือนคุณพ่อคนเดียวไม่พอใช้ <b>คุณแม่จึงช่วยทำขนมขาย </b>หาเลี้ยงครอบครัวด้วย ยกเว้นช่วงที่ไปอยู่ที่เชียงใหม่และกาญจนบุรีแล้ว ก็เห็นคุณแม่ทำขนมขายมาแทบจะโดยตลอด ทั้งวันๆท่านจะนั่งอยู่หน้าเตาไฟ ทำไปก็ชิมไปคุณแม่จึงท้วมขึ้นๆจนเกินท้วมไปเยอะ ทั้งๆที่ดูจากรูปถ่ายแล้วสมัยสาวๆท่านเอวบางร่างน้อย เรียกว่าสวยพอตัวทีเดียว คุณแม่เริ่มมีโรคภัยไข้เจ็บมาเยือน ทั้งความดัน ทั้งเบาหวาน แถมโรคเครียดจากปัญหาครอบครัวที่มีรายได้ชักหน้าไม่ถึงหลัง </span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">       แม้จะเรียนหนังสือมาน้อยแต่ <b>คุณแม่เป็นนักอ่านหนังสือตัวฉกาจ </b>คุณแม่อ่านนิตยสารรายสัปดาห์และรายปักษ์หลายฉบับ เช่น บางกอก ทานตะวัน ขวัญเรือน กุลสตรีเป็นต้น </span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJeYM1doawscQbr3-bXQvNaL8apHfKtqrcNkVxH44L8nlUFonlHR4g8JPpZCO5CkgXoeuG_Y7U4I8xmRlpFC6A0ivGyY6pfMNfvEhxggrFvnNHTNZBnRrEj5K7mT30AtaMn2N4CKHKFd9d/s1600/images+%25282%2529.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJeYM1doawscQbr3-bXQvNaL8apHfKtqrcNkVxH44L8nlUFonlHR4g8JPpZCO5CkgXoeuG_Y7U4I8xmRlpFC6A0ivGyY6pfMNfvEhxggrFvnNHTNZBnRrEj5K7mT30AtaMn2N4CKHKFd9d/s320/images+%25282%2529.jpg" width="320" /></a></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
</div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhWvgpFUJDyHvS9Luf6lYYqxcPM7GDAV4JGqfmK9aXc8ML4T-cpzG0kaRTLL7sQY3OSHSkQgsfe67n6rzzSAQvRYT4LXxnKZtMi8LFs7d2WO5_7kJoGNWPtykgWZW8hwmK5tOs2dnFMYVgV/s1600/images+%25283%2529.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhWvgpFUJDyHvS9Luf6lYYqxcPM7GDAV4JGqfmK9aXc8ML4T-cpzG0kaRTLL7sQY3OSHSkQgsfe67n6rzzSAQvRYT4LXxnKZtMi8LFs7d2WO5_7kJoGNWPtykgWZW8hwmK5tOs2dnFMYVgV/s400/images+%25283%2529.jpg" width="275" /></a></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<br /></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh-Uwc1mP-bR2Jt2NU75L2NIX_SnDZ_NwoU1etAcPanvIGfc5OYspxoJ9De5ikwQJmDgtlAR9r9wTvt4U8y3MQiLBJ8FmwOQfvZcH4i8iBI9cpZLU-2J6c9etVYcz_1ONMK_Bww1m5qZP8D/s1600/19144660f.jpg" imageanchor="1"><img border="0" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh-Uwc1mP-bR2Jt2NU75L2NIX_SnDZ_NwoU1etAcPanvIGfc5OYspxoJ9De5ikwQJmDgtlAR9r9wTvt4U8y3MQiLBJ8FmwOQfvZcH4i8iBI9cpZLU-2J6c9etVYcz_1ONMK_Bww1m5qZP8D/s400/19144660f.jpg" width="281" /></a></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<br /></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<br /></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgNcgUT3JLcTA2r6nw43kyXZ5YT8zQOT6ZMcQqhKI1nskcecfnq1IL5n4COUU9fXjPZtVeGRtaG4Ej8eFRk0L7U74sAtc6G03ONK3j_gRcib6GQZpgQU59v7CcqqEk3MFgWJuTUJg4fOeeB/s1600/images+%25284%2529.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgNcgUT3JLcTA2r6nw43kyXZ5YT8zQOT6ZMcQqhKI1nskcecfnq1IL5n4COUU9fXjPZtVeGRtaG4Ej8eFRk0L7U74sAtc6G03ONK3j_gRcib6GQZpgQU59v7CcqqEk3MFgWJuTUJg4fOeeB/s400/images+%25284%2529.jpg" width="300" /></a></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<br /></div>
<div style="text-align: center;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><b>หลวงพี่ถ่ายทอดนิสัยรักการอ่านหนังสือ</b></span></div>
<div style="text-align: center;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><b>มาจากคุณแม่นี่แหละ </b></span></div>
<div style="text-align: center;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><b><br /></b></span></div>
<div style="text-align: center;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><b><br /></b></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">       <b>ท่านเป็นผู้ที่มีศรัทธาในแพทย์แผนปัจจุบันมาก</b> อีกทั้งไม่ต้องเสียค่ารักษาพยาบาลเพราะอาศัยสวัสดิการที่คุณพ่อทำงานการไฟฟ้าฯ คุณแม่จึงชอบไปโรงพยาบาลหาหมอเป็นประจำ กลับมาแต่ละทีได้ยามาเป็นถุงๆ แต่ละมื้อทั้งก่อนและหลังอาหารเห็นท่านกินยาตามหมอสั่งครั้งละหลายเม็ดมาก </span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">       ช่วงวัยรุ่นที่หลวงพี่ติดเพื่อน ไม่ค่อยจะกลับบ้านตรงเวลา (บ่อยครั้งก็ไม่กลับเลยทีละหลายๆวัน) แต่ที่หลวงพี่เจอทุกครั้งตอนกลับมาถึงบ้านก็คือคุณแม่จะนั่งสัปหงกรออยู่</span><span style="color: #660000; font-size: large;"> <b><span style="color: #660000;">ไม่ว่าจะดึกดื่นเที่ยงคืน ตีหนึ่งตีสอง และเมื่อเห็นหลวงพี่แล้วคำถามที่ท่านจะถามเสมอก็คือ</span></b></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: center;">
<span style="color: red; font-size: large;"><b> “กินข้าวหรือยังลูก?” </b></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">       ไม่รอฟังคำตอบ ท่านจะลุกขึ้นเซแซ่ดๆเข้าครัวไปหาอาหารมาให้ลูกชายตัวแสบของท่าน .. </span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">        เมื่อหลวงพี่ใกล้จะเรียนจบ คุณพ่อเริ่มมีตำแหน่งหน้าที่การงานดีขึ้น คุณแม่จึงได้เลิกขายขนม แต่สุขภาพของท่านก็แย่มากแล้ว </span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="font-size: large;"><span style="color: #660000;">       </span><b><span style="background-color: #660000; color: white;"> ปี 2528  </span></b><span style="color: #660000;"> </span></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="font-size: large;"><span style="color: #660000;"><br /></span></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="font-size: large;"><span style="color: #660000;"><b>เป็นปีแรก </b>ที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อท่านอนุญาตพระธรรมทายาทให้บวชอยู่ต่อได้ </span></span><span style="color: #660000; font-size: large;">ก่อนหน้านั้นเมื่อจบโครงการแล้วต้องลาสิกขาหมดหรือไม่ก็ย้ายไปอยู่วัดอื่น </span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg1mMLKrYEjxAyGMFxm5hHDguvs6Jwege-YGyMnLDzolLYvZU7_5b2P533-MkNL3s1eoA5sIonpJqUcTEWMxpkqGmpumzqBqlHS7-SpZngQqARZ0Vig9pEzPvYcqKc5Zw2NTd9nOUqye4mE/s1600/CnfotRdVUAANPXf+%25281%2529.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="265" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg1mMLKrYEjxAyGMFxm5hHDguvs6Jwege-YGyMnLDzolLYvZU7_5b2P533-MkNL3s1eoA5sIonpJqUcTEWMxpkqGmpumzqBqlHS7-SpZngQqARZ0Vig9pEzPvYcqKc5Zw2NTd9nOUqye4mE/s400/CnfotRdVUAANPXf+%25281%2529.jpg" width="400" /></a></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><b>และเป็นปีแรก </b>ด้วยที่มีการรับสมัครบวชธรรมทายาทรุ่นเข้าพรรษา หลวงพี่ละอยากจะสมัครบวชจริงๆ แต่ติดที่พึ่งเรียนจบทำงานได้แค่ปีเศษ </span><span style="font-size: large;"><span style="color: #38761d; font-size: large;"><b>ก็เฝ้าบอกตัวเองว่ารออีกนิดให้พร้อมอีกสักหน่อยจะมาบวชสักหนึ่งพรรษาแน่นอน</b></span></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">       <b>..เมื่อหลวงพี่ทำงานแล้วก็ย้ายเข้าไปพักที่ AIT แล้วก็ถึงวันที่หลวงพี่ได้ทำหน้าที่ลูกที่ดี </b>ด้วยการ <b>ขับรถพาคุณแม่มาวัดพระธรรมกายเป็นครั้งแรก.. </b></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">       จำได้ว่าวันอาทิตย์นั้นคนเยอะทีเดียว บนศาลาจาตุมฯคนแน่นไปหมด หลวงพี่จึงหาที่นั่งใต้ร่มไม้ให้คุณแม่แถวๆสะพานใกล้ประตู 2 ดูคุณแม่ท่านมีความสุขมากทีเดียว ตอนเย็นวันนั้นเมื่อขับรถไปส่งท่านที่บ้านแถวนนทบุรี ท่านก็บอกว่า</span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: center;">
<span style="color: #6aa84f; font-size: large;"><b> “อาทิตย์หน้ามารับแม่ไปวัดอีกนะ แม่ชอบ” </b></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">       แล้วหลวงพี่ก็ขับรถกลับไปพักที่ AIT แน่นอน <b>หลวงพี่ปลื้มสุดๆ นึกถึงว่าจากนี้ไปจะพาทั้งคุณพ่อและคุณแม่ไปวัดบ่อยๆ </b></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">  <b> </b></span></div>
<div style="text-align: left;">
<b><span style="background-color: #660000; color: yellow; font-size: x-large;"> คืนนั้นเอง </span></b></div>
<div style="text-align: left;">
<b><span style="background-color: #660000; color: yellow; font-size: large;"><br /></span></b></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><b>ประมาณสี่ทุ่มหลวงพี่ได้รับโทรศัพท์ .. </b></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><b><br /></b></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><b>ได้ยินแล้วตัวชา .. </b></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000;"><b><span style="font-size: x-large;"><br /></span></b></span></div>
<div style="text-align: left;">
<b><span style="color: red; font-size: x-large;">คุณแม่เสียชีวิตแล้วเพราะเส้นโลหิตในสมองแตก .. </span></b></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><b><br /></b></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><b>หลวงพี่มั่นใจว่าท่านคงไปสู่สุคติ</b></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><b><br /></b></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><b>เพราะอย่างน้อยในวันสุดท้ายของชีวิต </b></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><b><br /></b></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><b>ท่านก็ได้ไปทำบุญที่วัดพระธรรมกาย </b></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><b><br /></b></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><b>เป็นทั้งครั้งแรกและครั้งสุดท้าย ..</b></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: blue; font-size: large;"><span style="color: #660000;">      </span><span style="color: #660000;"> </span><b><span style="color: #674ea7;">นับจากวันแรกที่เข้าวัดพระธรรมกายจนเรียนจบมีงานทำ ได้ฟังคำเทศน์คำสอนของพระเดชพระคุณหลวงพ่อทั้งสอง หลวงพี่ก็มีความตั้งใจที่จะตอบแทนพระคุณของคุณพ่อคุณแม่ให้ดีที่สุด รู้ว่าท่านต้องลำบากมาตลอดชีวิตทั้งเลี้ยงดูทั้งส่งให้เล่าเรียนจนจบการศึกษา แต่เมื่อท่านมาด่วนจากไป</span></b></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="font-size: large;"><b><span style="color: #674ea7;"><br /></span></b></span></div>
<div style="text-align: center;">
<span style="color: red;"><br /></span></div>
<div style="text-align: center;">
<span style="background-color: #660000; font-size: large;"><span style="color: red;"><b style="background-color: white;">สิ่งที่หลวงพี่ทำได้ก็คือขอลางาน</b></span></span></div>
<div style="text-align: center;">
<span style="background-color: #660000; font-size: large;"><span style="color: red;"><b style="background-color: white;"><br /></b></span></span></div>
<div style="text-align: center;">
<span style="background-color: #660000; font-size: large;"><span style="color: white;"><b style="background-color: white;"><span style="color: red;">เพื่อบวชตอบแทนบุญคุณท่าน</span><span style="color: #351c75;"> </span></b></span></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">       หลวงพี่ลางานได้สามอาทิตย์อุปสมบทที่วัดใกล้ๆบ้าน ไม่ใช่แค่บวชเณรหน้าไฟอย่างที่นิยมทำกัน เช้าวันแรกในชีวิตพระด้วยความที่อยากจะเอาบุญให้โยมแม่และโปรดโยมพ่อ ถึงเวลาบิณฑบาตหลวงพี่ก็สะพายบาตรเดินดุ่มๆมาที่บ้าน ระหว่างเดินมาตามซอยมีเด็กน้อยใส่บาตรด้วย รู้สึกปลื้มใจ มีความสุขจัง </span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">       ตกสายวันนั้นก็เกิดเรื่องใหญ่ขึ้นที่วัด มีเสียงร้องถามกันว่า “วันนี้ใครไปบิณฑบาตรทับสายวัดอื่นเขา?” ไม่นานก็มีเสียงตอบแบบไม่พอใจว่า “พระใหม่ ไม่รู้เรื่อง” หลวงพี่ก็คิดในใจ เฮ้อ <b>บิณฑบาตเอาบุญให้โยมก็ผิด ..</b></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">       หลวงพี่ก็เลยหลับตานั่งสมาธิ กะจะเอาบุญละเอียดอุทิศให้โยมแม่ .. ไม่นานก็ได้ยินเสียงลอยมาตามลมว่า “อวดเคร่ง นั่งสมาธิ เดี๋ยวก็บ้าหรอก”<b> อ้าว นั่งสมาธิก็ผิดอีก ..</b></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">เห็นท่าไม่ดีหลวงพี่จึงกลับบ้านไปบอกโยมพ่อมากราบลาพระอุปัชฌาย์ <b>ขอย้ายวัด .. ไปวัดไหนดีหนอ?</b></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">       <b>ทั้งๆที่ไม่เคยรู้จักพระเดชพระคุณหลวงพ่อทัตตะฯเป็นการส่วนตัว</b> บ่ายวันนั้นหลวงพี่ให้โยมพ่อขับรถมาส่งที่อาศรมบัณฑิต เข้าไปกราบพระเดชพระคุณหลวงพ่อเล่าเรื่องราวให้ท่านฟัง ท่านเมตตามากบอกให้ไปพักอยู่กับพระธรรมทายาทที่สองพันไร่ท้ายวัดโน่น<b> (ต่อมาพระภิกษุธรรมทายาทรุ่นนี้แหละที่เรียกกันว่าพระภิกษุรุ่น 1 ของวัดพระธรรมกาย) </b></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: blue; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: blue; font-size: large;">      </span><span style="color: #3d85c6; font-size: large;"><b><span style="color: blue;"> นับเป็นช่วงหนึ่งที่มีความสุขที่สุดในชีวิตเลยทีเดียว</span><span style="color: #3d85c6;"> </span></b></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">       ตอนนั้นที่สองพันไร่คือทุ่งนาฟ้าโล่ง อาคารที่พักของพระธรรมทายาทเป็นกุฏิจากชั่วคราว ห้องน้ำมีท้องฟ้าเป็นหลังคา กลางคืนยุงชุมมาก กิจวัตรประจำวันก็ง่ายๆ ตื่นแต่มืด สวดมนต์ทำวัตร นั่งสมาธิ บิณฑบาตร ช่วยกันรับบุญทำความสะอาด ฟังธรรม ตอนนั้นพระครูปลัดสุวัฒนโพธิคุณ (พม.ดร.สมชาย ฐานวุฑโฒ) ท่านพึ่งจะบวชอุทิศชีวิต และท่านได้รับมอบหมายให้มาเป็นพระอาจารย์ </span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">ที่หลวงพี่ชอบที่สุดคือช่วงสวดมนต์ตอนค่ำ มีพระธรรมทายาทรูปหนึ่งเสียงท่านเพราะมาก เวลาท่านสวดบทชุมนุมเทวดานั้น หลวงพี่มีความรู้สึกเหมือนกับมีเทวดาจำนวนมากมาชุมนุมอยู่โดยรอบจริงๆเพื่อฟังพระเจริญพระพุทธมนต์ .. </span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">ทำใมชีวิตที่มีน้อยเหลือเกิน แค่จีวร บิณฑบาต เสนาสนะ และคิลานเภสัช จึงให้ความสุขได้มากมายถึงเพียงนี้?</span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi74RBKbmxMFyw_H8gR2I1XMx4bAq6H_zn6_sy5kWm6kI5kKLCHp9I8IhnVnSpabR77aeS2q3u3WPeE1IemY8jeBRFPe_yTSfXKKIF4yl1P1FrhdtXnAjG-QCP7QKayhoz89dDCLaS8PoHX/s1600/%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B8%25E0%25B8%258F%25E0%25B8%25B4%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25812.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi74RBKbmxMFyw_H8gR2I1XMx4bAq6H_zn6_sy5kWm6kI5kKLCHp9I8IhnVnSpabR77aeS2q3u3WPeE1IemY8jeBRFPe_yTSfXKKIF4yl1P1FrhdtXnAjG-QCP7QKayhoz89dDCLaS8PoHX/s400/%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B8%25E0%25B8%258F%25E0%25B8%25B4%25E0%25B8%2588%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25812.png" width="400" /></a></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">       ช่วงเวลาแห่งความสุขผ่านไปเร็วเหลือเกิน สามอาทิตย์ผ่านไปโยมพ่อก็มาตาม หลวงพี่บอกท่านว่าไม่อยากสึกเลย ขอบวชต่อไปเรื่อยๆ แต่ท่านไม่ยอม หลวงพี่ก็คิดในใจว่าโยมแม่ก็พึ่งเสีย เราออกไปทำงานทดแทนบุญคุณโยมพ่อให้เต็มที่ก่อนก็แล้วกัน</span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">      <b> ..บ่ายวันนั้นเอง ไม่ทราบว่าพระเดชพระคุณหลวงพ่อธัมมชโยท่านรู้ได้อย่างไรว่ามีพระท้ายวัดจะลาสิกขา ท่านเรียกให้หลวงพี่ไปพบที่ในวัด..</b></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><b><br /></b></span></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhibxCjDeRB-cifffXjbMfvOwcB__oNfFqENn_tq0ByjsVO423-27_ARUJYZZmcZZTEihkvs-6tE-Jjy9RrTgSx_xntXbWHqTI7EX0YOaIiQCzhaMhk3YEOk2yhh36nMb3A_yrAeujC8v2C/s1600/samunchon303.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhibxCjDeRB-cifffXjbMfvOwcB__oNfFqENn_tq0ByjsVO423-27_ARUJYZZmcZZTEihkvs-6tE-Jjy9RrTgSx_xntXbWHqTI7EX0YOaIiQCzhaMhk3YEOk2yhh36nMb3A_yrAeujC8v2C/s400/samunchon303.jpg" width="338" /></a></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><b><br /></b></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">       โอวาทของท่านในวันนั้นจะดังก้องอยู่ในใจของหลวงพี่ตลอดมาและตลอดไป </span><span style="color: #660000; font-size: large;">ท่านมองดูหลวงพี่ด้วยความเมตตาแล้วกล่าวว่า</span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: orange; font-size: large;"><b><span style="color: orange;">     </span><span style="color: blue;">" เมื่อลูกลาสิกขาไปใช้ชีวิตในทางโลก เมื่อรู้แล้วว่าในโลกนี้ไม่มีความสุขที่แท้จริง ให้กลับมาหาหลวงพ่อ .. หลวงพ่อรออยู่ .."</span></b></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="font-size: large;"><span style="color: #660000;">      </span><b><span style="color: red;"> แล่วท่านก็เอื้อมมือมาผลักผ้าสังฆาฏิตกลงจากบ่าของหลวงพี่ เป็นสัญญาณว่าความเป็นพระภิกษุครั้งแรกของหลวงพี่สิ้นสุดลงแล้ว </span></b></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: red; font-size: large;"><b><br /></b></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">      <b>.. ตอนนั้นหลวงพี่มีความตั้งใจจะกลับมาบวชให้เร็วที่สุด </b>แต่หลวงพี่ไม่รู้หรอกว่าจะต้องใช้เวลาอีกถึง 19 ปี กว่าที่หลวงพี่จะได้กลับมาบวชอีกครั้งหนึ่ง</span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">       หลวงพี่ไม่แน่ใจว่าพระเดชพระคุณหลวงพ่อท่านได้บวชพระมากี่หมื่นกี่แสนรูปแล้ว แต่ที่หลวงพี่มั่นใจก็คือ คงมีไม่กี่รูปหรอกที่ท่านลาสิกขาให้ .. ไม่รู้ควรจะภูมิใจหรือไม่ .. <b>หลวงพี่เป็นหนึ่งในนั้น</b></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">      </span></div>
<div style="text-align: center;">
<span style="color: #660000; font-size: x-large;"><b>ขออุทิศบุญกุศลทั้งหมดทั้งสิ้น</b></span></div>
<div style="text-align: center;">
<span style="color: #660000; font-size: x-large;"><b><br /></b></span></div>
<div style="text-align: center;">
<span style="color: #660000; font-size: x-large;"><b>ที่เกิดจากการเขียนบทความนี้</b></span></div>
<div style="text-align: center;">
<span style="color: #660000; font-size: x-large;"><b><br /></b></span></div>
<div style="text-align: center;">
<span style="color: #660000; font-size: x-large;"><b>ให้แก่.....</b></span></div>
<div style="text-align: center;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><b><br /></b></span></div>
<div style="text-align: center;">
<span style="color: white; font-size: x-large;"><b style="background-color: blue;"> โยมแม่นงนุช วิทักษบุตร </b></span></div>
<div style="text-align: center;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><b><br /></b></span></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjWzXDpP6jxOEJY4sPrfpjfkxyZkZUI1-kHzqIBTAO4P-8bUHpGIQnz9y_2IbHBMd9xx1ljJUw5mQWHkVtBuGXteWBKF3cRPM__feaIJd2GFMHpzU8MfX6Px11IBpjn7JT0lxP0PA2aYP_V/s1600/256_2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjWzXDpP6jxOEJY4sPrfpjfkxyZkZUI1-kHzqIBTAO4P-8bUHpGIQnz9y_2IbHBMd9xx1ljJUw5mQWHkVtBuGXteWBKF3cRPM__feaIJd2GFMHpzU8MfX6Px11IBpjn7JT0lxP0PA2aYP_V/s400/256_2.jpg" /></a></div>
<div style="text-align: left;">
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: right;">
<span style="color: #660000; font-size: large;">6  ส.ค. 2559 13:00</span><br />
<span style="color: #660000; font-size: large;"><br /></span>
<span style="color: #660000; font-size: large;"><i style="color: black; font-size: medium;"><span style="color: #660000; font-size: large;"><a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=5494026868053235029#top1" style="background-color: orange;"> กลับขึ้นข้างบน  </a></span></i></span></div>
<div style="text-align: left;">
<i style="background-color: orange;"><span style="color: #660000; font-size: large;"><a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=5494026868053235029#top1" style="background-color: orange;"></a></span></i></div>
<div style="text-align: left;">
<br /></div>

เขาว่าหลวงพี่เป็นผู้มีอิทธิพล The series

อ่านเพิ่มเติม »

บทที่ 14 อุ้มหัวใจไป...อุ้มผาง (เขาว่าหลวงพี่เป็น...ผู้มีอิทธิพล The series)

บทที่ 13 : เทือกเขาถนนธงชัยสู่สมุทรสงคราม (เขาว่าหลวงพี่เป็น...ผู้มีอิทธิพล The series)

ฟังความจริง!!! จากปากพระอาจารย์หัวหน้าศูนย์ รุกป่าอุ้มผาง

เขาว่าหลวงพี่เป็นผู้มีอิทธิพล The series

ฟอร์มรายชื่อติดต่อ