Buddhism under crisis

บทที่ 11  :  ชีวิตใหม่...ในเพศสมณะ 
 
 
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjtalsEHToKraQuQVPy2eNY4vIkuoVEte1QBwhfAQAs_nxqKrioRSx-whfnBWI2kdRfc4_6OYTLh5WH6pLTmwTKEPQ1EGWF44S645IMaih2Xo8kiSDqSI4VJOJ06UqHlcwhrcKdBktmZDmt/s1600/ordination-02+%25281%2529.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="265" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjtalsEHToKraQuQVPy2eNY4vIkuoVEte1QBwhfAQAs_nxqKrioRSx-whfnBWI2kdRfc4_6OYTLh5WH6pLTmwTKEPQ1EGWF44S645IMaih2Xo8kiSDqSI4VJOJ06UqHlcwhrcKdBktmZDmt/s400/ordination-02+%25281%2529.jpg" width="400" /></a></div>
 
 
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
</div>
เขาว่าหลวงพี่เป็น...ผู้มีอิทธิพล 
 โดยพระธาดา จรณธโร  
ประธานมูลนิธิธรรมชาติพิสุทธิ์ (องค์กรสาธารณประโยชน์) 
...................................... 
 
 
         คืนวันนั้นหลวงพี่พักค้างที่ศูนย์โตเกียว (ก็คืนอพาร์ทเม้นท์ไปแล้ว จะไปเช่าโรงแรมนอนก็ใช่ที่) แต่เพื่อเป็นการเอาฤกษ์เอาชัยก่อนบวช จึงนั่งสมาธิทั้งคืนไม่ได้เอนหลังเลย 
 
         พูดถึงการนั่งสมาธิทั้งคืนหรือการอยู่ในอิริยาบถสาม ยืนเดินนั่งไม่นอนนั้น คือการสมาทานธุดงค์ข้อเนสัชชิกังคัง เรียกกันสั้นๆว่าเนสัชฯ เป็นข้อปฏิบัติอย่างยิ่งยวดอย่างหนึ่งในพระพุทธศาสนาเพื่อเผาผลาญกิเลสให้เร่าร้อน 
 
 
<table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody>
<tr><td style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhR80vIh2Y5NJNQGeb3lS904sKMNOhPN73EU2yuQuMgL1z0yUqfpJ8en0OAFuXyu9Hoab0vHFS85NPQPE75-0DpdnRfj-xx-WGRVjfqjMj0XPvWuZ4R2pJUD9I99N-Ts-BqxSyZVeVdoCXq/s1600/%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%258A%25E0%25B8%258A%25E0%25B8%25B4%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%2587%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%2587.jpg" imageanchor="1" style="background-color: white; margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhR80vIh2Y5NJNQGeb3lS904sKMNOhPN73EU2yuQuMgL1z0yUqfpJ8en0OAFuXyu9Hoab0vHFS85NPQPE75-0DpdnRfj-xx-WGRVjfqjMj0XPvWuZ4R2pJUD9I99N-Ts-BqxSyZVeVdoCXq/s400/%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2599%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%258A%25E0%25B8%258A%25E0%25B8%25B4%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%2587%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%2587.jpg" width="353" /></a></td></tr>
<tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><h3 style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 24px; margin: 22px 0px; padding: 0px; text-transform: uppercase;">
เนสัชชิกังคะ เป็นหนึ่งในธุดงค์วัตร 13</h3>
</td></tr>
</tbody></table>
         สมัยหลวงพี่เข้าวัดใหม่ๆ ตอนนั้นยังไม่มีสวนพนาวัฒน์ ได้มีโอกาสตามหมู่คณะขึ้นไปนั่งสมาธิที่สวนบัวรีสอร์ทจังหวัดเชียงใหม่ และได้ไปที่อุทยานแห่งชาติดอยสุเทพ-ปุยด้วย ที่นี่เองที่ได้มีโอกาสปฏิบัติธรรมกับพระเดชพระคุณหลวงพ่อธัมมชโย ได้ฟังธรรมะที่หาฟังได้ยาก อีกทั้งปกิณกะเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยบุญบันเทิงอีกมากมาย อย่างเช่นตำนานยอดกัลยาณมิตรแคแสด (ลองไปถามคนเข้าวัดมานานๆดูนะว่าเธอคือใคร) จำได้ว่าคืนสุดท้ายก่อนลงจากดอยสุเทพ-ปุย มีบางท่านปรารภความเพียรอยากจะนั่งเนสัชฯยันเช้า หลวงพี่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ก็เลยลองนั่งกับเขาด้วย เริ่มนั่งกันตั้งแต่ประมาณสี่ทุ่ม ผลเป็นอย่างไรหรือ? ต้องบอกว่าสู้ไม่ไหว ปวดขา ปวดหลังแทบแย่ นั่งได้ไม่ถึงตีสองก็ต้องยอมแพ้ แล้วก็เข็ดไม่กล้านั่งเนสัชฯเลยอีกเป็นสิบปี เดินขึ้นยอดภูเขาฟูจิยังง่ายกว่าอีก 
 
        มาช่วงสุดท้ายก่อนบวชตอนอยู่ญี่ปุ่นนี่เอง ที่หลวงพี่ฝึกจนสามารถนั่งสมาธิทั้งคืนได้โดยไม่ต้องเอนหลัง(ไม่ใช่เพราะสมาธิดีมากมายอะไร อาศัยความอดทนและความเพียรเป็นหลัก) แต่จะทำเฉพาะในวันพระใหญ่คืนพระจันทร์เต็มดวง และนานๆครั้งเท่านั้น ไม่ได้ทำบ่อยๆ  
 
         เช้าขึ้นมาวันที่ 19 ก็นั่งรถไฟไปสนามบิน (ที่จำวันที่ได้แม่นเพราะมีตราประทับที่พาสพอร์ทเล่มนั้นซึ่งยังเก็บไว้อยู่) แล้วนั่งเครื่องบินมาเมืองไทย ตอนนั้นเครื่องยังมาลงที่ดอนเมือง เพราะสุวรรณภูมิยังไม่เปิดใช้ จำได้ว่าคิดจะเข้าไปทำธุระบางอย่างที่ในกรุงเทพฯ แต่แล้วก็เกิดความคิดขึ้นว่า อุตส่าห์ลาออกจากงานจะมาบวช ถ้าเกิดไปโดนรถชนตายในกรุงเทพฯ อดบวชละก็ผิดแผนหมดเลย ว่าแล้วก็ตัดใจเรียกแท็กซี่เข้าวัดมารายงานตัวเข้าโครงการทันที 
 
 
 
<table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody>
<tr><td style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhlne2E0oY0EHZH1HitmbAcFiGtb-QlQ5UCNPE-Sq_v7ihCToEKfYbkxPdF0rDlET6AvDb1SFuG5JUtF9mgn_K9HuabLBSRcKlP_9q8z5rWUE0EiIVADLnJWXQ-WyoaKEYHprB_0MPV9oBg/s1600/taxi.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="205" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhlne2E0oY0EHZH1HitmbAcFiGtb-QlQ5UCNPE-Sq_v7ihCToEKfYbkxPdF0rDlET6AvDb1SFuG5JUtF9mgn_K9HuabLBSRcKlP_9q8z5rWUE0EiIVADLnJWXQ-WyoaKEYHprB_0MPV9oBg/s400/taxi.jpg" width="400" /></a></td></tr>
<tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">ตัดใจ ไม่ไปทำธุระในกรุงเทพฯ ตัดสินใจเรียก taxi เข้าวัดรายงานตัวทันที </td></tr>
</tbody></table>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
 </div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
 </div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
ยังจำความรู้สึกคืนแรกของการเป็นธรรมทายาทได้ </div>
 
 
         มันคือการเปลี่ยนสิ่งแวดล้อมแบบกระทันหัน จะบอกว่าคล้ายเอาปลาน้ำจืดไปปล่อยทะเลก็อาจจะเกินไป แต่คงทำให้พอเห็นภาพ ทางโครงการอนุญาตให้มีข้าวของส่วนตัวได้แค่หนึ่งกล่องเล็กๆเท่านั้น ส่วนที่พักนั้นก็อยู่รวมกัน มีพื้นที่ให้ธรรมทายาทแต่ละคนกว้างประมาณเมตรเศษๆ คืนแรก(และคืนถัดๆมาและแทบทุกคืนจนถึงปัจจุบันนี้)อากาศร้อนอบอ้าวมาก นอนแทบไม่หลับ แถมยังมีเสียงกรนของเพื่อนธรรมทายาทอีก ก็นึกถึงว่าสองคืนที่แล้วนี่เอง เรายังอยู่ในอพาร์ทเมนท์ส่วนตัว กว้างขวางสบายสุดๆ แต่แล้วก็รีบสลัดความคิดนั้นทิ้งไป  
 
 
<table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody>
<tr><td style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJb8gbxfiAL2vSfTL4GCcRQ9OQv8E1LnULeVP7thAke7DJqyZ7q8nAG98KjE5gsZWz6ksRQEgUSg1r-VQfk_jQBhD4hJt_CDC2nUiPKfurr6s8OJYbUZgRlZ0yApT_S5lV0Rr4Bn8zdsax/s1600/570218_301.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="265" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJb8gbxfiAL2vSfTL4GCcRQ9OQv8E1LnULeVP7thAke7DJqyZ7q8nAG98KjE5gsZWz6ksRQEgUSg1r-VQfk_jQBhD4hJt_CDC2nUiPKfurr6s8OJYbUZgRlZ0yApT_S5lV0Rr4Bn8zdsax/s400/570218_301.jpg" width="400" /></a></td></tr>
<tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">หลวงพี่ทำตัวว่านอนสอนง่าย ให้ความเคารพพระอาจารย์ พระพี่เลี้ยง </td></tr>
</tbody></table>
 
 
          เพราะเคยเป็นมาทั้งลูกน้องและผู้บังคับบัญชา จึงรู้ดีว่าอะไรจะปวดหัวเท่าหัวหน้าที่เจอลูกน้องดื้อไม่เชื่อฟังคำสั่งนั้นเป็นไม่มี หลวงพี่จึงพยายามปฏิบัติตามคำแนะนำของพระอาจารย์ พระพี่เลี้ยง แม้ว่าด้วยอายุทางโลกแล้วท่านยังอายุน้อยๆกันแทบทั้งนั้น แต่จำได้ว่าเคยได้ยินหลวงพ่อเทศน์ที่ใดที่หนึ่งว่าคนที่สามารถออกบวชก่อนเราได้แสดงว่าบุญของท่านมีมากกว่าเรา อีกอย่างเพื่อนๆธรรมทายาทที่เข้ามารายงานตัวก่อนหน้านั้นก็ล้วนแต่ทำตัวว่านอนสอนง่าย ไม่ถือเนื้อถือตัว ว่าอย่างไรก็ว่าตามกัน  
 
 
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgYak_aR8yGzIueImW1oTu8zhL2bFEZa9g5TlL0kMuq9RQvg8XWEYQlVkVHLK_FWGmwTHn_Z-HxSR4l8HglrYKYguZuIzRWUGv0ukNfuBFpkyLuWWMCIxf4WKkmxf_3r72OkhYYKIr1EV_r/s1600/1434081829.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgYak_aR8yGzIueImW1oTu8zhL2bFEZa9g5TlL0kMuq9RQvg8XWEYQlVkVHLK_FWGmwTHn_Z-HxSR4l8HglrYKYguZuIzRWUGv0ukNfuBFpkyLuWWMCIxf4WKkmxf_3r72OkhYYKIr1EV_r/s400/1434081829.jpg" width="271" /></a></div>
          
 
        ภายหลังจึงมารู้ว่าเพื่อนๆที่มาอบรมด้วยกันในรุ่นนี้นั้น ล้วนแล้วแต่ไม่ธรรมดา เป็นนักธุรกิจก็เยอะ เป็นผู้บริหารองค์กรใหญ่ๆก็แยะ เป็นข้าราชการระดับสูงก็มาก ทุกคนล้วนตั้งใจมาบวชบูชาธรรม 60 ปีพระเดชพระคุณหลวงพ่อกัน ซึ่งก็ทำให้พระเดชพระคุณหลวงพ่อท่านปลื้มเป็นพิเศษถึงกับตั้งชื่อธรรมทายาทรุ่นนี้ว่ารุ่น”เนื้อนาบุญ” มีบางครั้งพระเดชพระคุณหลวงพ่อท่านมาเยี่ยมถึงไซท์อบรม ซึ่งเหล่าธรรมทายาทก็ต่างมีความปลื้มปีติกันเป็นอย่างมาก 
 
 
        ช่วงแรกของการอบรมจะเน้นที่ การฝึกระเบียบลุกนั่งกราบไหว้ การท่องบทขานนาคและพิธีกรรมงานบวช เตรียมตัวเป็นพระแท้เป็นเนื้อนาบุญให้ญาติโยม  
 
 
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjUQwUyxdlFZqEJxqapngel59-95sdXsaw-3uopYLRaO-aUB3cWBRO2VIMLPmJ-KsOOcr4QYNeCEAfARLz4xW4NT4A5rEWuEvXICij7oBjHhn0IWffMVFJBriMtzIDiMq5nrdnQoLo9mFNR/s1600/CnfotRdVUAANPXf+%25281%2529.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="265" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjUQwUyxdlFZqEJxqapngel59-95sdXsaw-3uopYLRaO-aUB3cWBRO2VIMLPmJ-KsOOcr4QYNeCEAfARLz4xW4NT4A5rEWuEvXICij7oBjHhn0IWffMVFJBriMtzIDiMq5nrdnQoLo9mFNR/s400/CnfotRdVUAANPXf+%25281%2529.jpg" width="400" /></a></div>
 
 
        เมื่อถึงวันขอขมาผู้ปกครองเพื่อบรรพชาเป็นสามเณร หลวงพี่แอบคิดว่าถ้าคุณพ่อคุณแม่ยังมีชีวิตอยู่ ท่านคงจะปลื้มมากที่ลูกชายของท่านกำลังจะได้บรรพชาอุปสมบท 
         
 
        แล้วก็มาถึงวันที่สำคัญที่สุดคือวันอุปสมบทซึ่งตรงกับวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2547 มันเป็นความภาคภูมิใจอย่างสูงสุดในชีวิตที่หลวงพี่ได้เข้าพิธีอุปสมบทที่อุโบสถวัดพระธรรมกาย โบสถ์หลังนี้แหละที่ตระหง่านสง่างามสะดุดตาหลวงพี่ตั้งแต่ย่างเท้าก้าวแรกมาถึงวัดพระธรรมกายเมื่อปลายปี 2526 ผ่านไป 21 ปี หลวงพี่ก็ได้มาอุปสมบทถูกต้องตามพุทธาณุญาตภายในโบสถ์หลังนี้ 
 
 
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
 </div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
 </div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjNYBYTvaWF5C94ColI9OEXeuw0A8z7sXdk8cKeKNlgxZF-SYL0abArdldr456vSKaVy7mDxHIKEOII-MOCKfxWSTu4uz-AWGJydWdHNhVWnp7eGo84pVUsXPqlrqMqI3By23OntAKyyOB1/s1600/dhammakaya-temple-Ubhosod.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="265" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjNYBYTvaWF5C94ColI9OEXeuw0A8z7sXdk8cKeKNlgxZF-SYL0abArdldr456vSKaVy7mDxHIKEOII-MOCKfxWSTu4uz-AWGJydWdHNhVWnp7eGo84pVUsXPqlrqMqI3By23OntAKyyOB1/s400/dhammakaya-temple-Ubhosod.jpg" width="400" /></a></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
 </div>
 
 
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhNxJdldmzoQDHZD9ojRxr1BCxjHIdHL9N33x-ViJT_m9gcUTvCJtDjMxvPUGNeniXy7B24d_tqeCq5jXZb9sw94EAlKJkugWuNn7gI3tGiq3tdnlOk-PwSWhMTMhvyj-S8xm7YNL0mZqeI/s1600/14053668_1717127588540557_4626308955743590253_o.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="265" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhNxJdldmzoQDHZD9ojRxr1BCxjHIdHL9N33x-ViJT_m9gcUTvCJtDjMxvPUGNeniXy7B24d_tqeCq5jXZb9sw94EAlKJkugWuNn7gI3tGiq3tdnlOk-PwSWhMTMhvyj-S8xm7YNL0mZqeI/s400/14053668_1717127588540557_4626308955743590253_o.jpg" width="400" /></a></div>
 
 
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgA94ZG9y8RP_roHwn7wfUohkRclp__09KWwvca5tGfli5_29NvAYnGIvsIFLx1M7daxMD8w_dOpFsVPn5oZmEgqqRlltz283VqyOfZGRy7dYkBSFwzUte6uiGLbxjIdWMnBY_Afd93wvma/s1600/13937731_1717128771873772_8198247256712422041_o.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="265" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgA94ZG9y8RP_roHwn7wfUohkRclp__09KWwvca5tGfli5_29NvAYnGIvsIFLx1M7daxMD8w_dOpFsVPn5oZmEgqqRlltz283VqyOfZGRy7dYkBSFwzUte6uiGLbxjIdWMnBY_Afd93wvma/s400/13937731_1717128771873772_8198247256712422041_o.jpg" width="400" /></a></div>
 
 
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi8qXC-ihk4mopu2_PkCyDbo0V97Y10dXYHHRzZcgRVG4oAHOy7GWAwqAsolR1bu-XwZpIq8BC6N3qT87oay1b-TwdT5av_pEG0R5-h3Y1ys4LTcmDZmzVXSLEsjLW8rNeF8Dcd-3OUanZ3/s1600/13995446_1717129641873685_2546525264342492999_o.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="265" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi8qXC-ihk4mopu2_PkCyDbo0V97Y10dXYHHRzZcgRVG4oAHOy7GWAwqAsolR1bu-XwZpIq8BC6N3qT87oay1b-TwdT5av_pEG0R5-h3Y1ys4LTcmDZmzVXSLEsjLW8rNeF8Dcd-3OUanZ3/s400/13995446_1717129641873685_2546525264342492999_o.jpg" width="400" /></a></div>
 
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjzbxk3XJXk8F8MaqhQHhnBHQNX6zEWvaFNJAyhUKDd2ot8wQt6aGBp0_iKyBlLxOc3S1aDG5BoE7tCitUNx55Xcx3TPvQQAgXN4TLAvmjktq4M4QQbHtdNLo3Nz-rHebBOEjcUEe8qhiln/s1600/14068401_1717129871873662_7899579852324620064_o.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="265" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjzbxk3XJXk8F8MaqhQHhnBHQNX6zEWvaFNJAyhUKDd2ot8wQt6aGBp0_iKyBlLxOc3S1aDG5BoE7tCitUNx55Xcx3TPvQQAgXN4TLAvmjktq4M4QQbHtdNLo3Nz-rHebBOEjcUEe8qhiln/s400/14068401_1717129871873662_7899579852324620064_o.jpg" width="400" /></a></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
 </div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhvIk8npQxCI1ZS6XHBUUV-BaHbNWppfaCoiIJSelKjbQiHjGNa8My48aXzC-YrOrym4DKLh98ofZat4I66FSObSuhhUd9W9LPElv819At2wny6atJAyAukhkr_nBSfbM7cP8NYOn0PRi9D/s1600/13907026_1717131148540201_4166597537098586287_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhvIk8npQxCI1ZS6XHBUUV-BaHbNWppfaCoiIJSelKjbQiHjGNa8My48aXzC-YrOrym4DKLh98ofZat4I66FSObSuhhUd9W9LPElv819At2wny6atJAyAukhkr_nBSfbM7cP8NYOn0PRi9D/s400/13907026_1717131148540201_4166597537098586287_n.jpg" width="265" /></a></div>
 
 
<div style="text-align: center;">
 </div>
<div style="text-align: center;">
จะมีความปลื้มใด ..... เทียบได้กับ</div>
<div style="text-align: center;">
ความปลื้มที่ถูกคณะสงฆ์สวดญัตติจตุถกรรม</div>
<div style="text-align: center;">
ยกฐานะจากสามเณรขึ้นเป็นพระภิกษุนั้น</div>
<div style="text-align: center;">
ไม่มีอีกแล้ว </div>
 
...................................... 
คลิ๊ก ฟังเพลง <a href="https://www.youtube.com/watch?v=l6wxNmyBT3I">ชีวิตสมณะ</a> 
 
จากเรือนเหมือนนกที่จากคอน 
ไม่อาวรณ์ เมื่อจรจากมา 
สร้างชีวี ให้มีคุณค่า 
แสวงหาแต่หนทางพระนิพพาน 
 
มีผ้าแค่เพียงสามผืน 
ทั้งหลับตื่นมีแต่ความชื่นบาน 
สมบัติมีแต่อัฐบริขาร 
เลี้ยงสังขารด้วยอาหารสาธุชน 
 
ฝึกตนทนหิวบำเพ็ญตบะ 
ด้วยคันถะวิปัสสนาทุกแห่งหน 
รักธรรมะวินัย ยิ่งกว่าชีวิตตน 
หวังหลุดพ้นวัฏฏะ ชนะมาร 
 
เที่ยวจาริกทำประโยชน์ให้กับโลก 
ดับทุกข์โศกโรคทางใจในสังสารฯ 
ดั่งอาทิตย์สลายมืดห้วงจักรวาล 
ทุกส่ำสัตว์สุขสราญด้วยธรรมกาย 
 
 
นี่แหละคือชีวิตสมณะ 
ที่สละกายใจน้อมถวาย 
แด่องค์พระสัมมา ตราบจนกว่าชีพวาย 
มุ่งทำงานถึงวันสุดท้าย ชนะมาญ 
...................................... 
 
 
 
<div style="text-align: right;">
18  ส.ค. 2559 20:46</div>
<div style="text-align: right;">
 </div>
<div>
<div>
<div style="text-align: right;">
โดยพระธาดา จรณธโร 
 </div>
<div style="text-align: right;">
ประธานมูลนิธิธรรมชาติพิสุทธิ์ 
(องค์กรสาธารณประโยชน์)</div>
 
 อ่านบทนำ - บทที่ 6ได้ที่  
<a href="http://buddhisthotissue.blogspot.jp/2016/08/series_1.html">http://buddhisthotissue.blogsp ot.jp/2016/08/series_1.html</a> 
 
 
<div>
อ่านบทที่ 7 : ชีวิตคือการเดินทาง ได้ที่</div>
</div>
<div>
<a href="http://buddhisthotissue.blogspot.com/2016/08/7-series.html">http://buddhisthotissue.blogspot.com/2016/08/7-series.html</a></div>
<div>
 </div>
<div>
อ่านบทที่ 8 : Been there .. Done that ..</div>
<div>
<a href="http://buddhisthotissue.blogspot.sg/2016/08/8-been-there-done-that-series.html">http://buddhisthotissue.blogspot.sg/2016/08/8-been-there-done-that-series.html</a> 
 อ่านบทที่ 9 : My way 
<a href="http://buddhisthotissue.blogspot.jp/2016/08/9-my-way-series.html">http://buddhisthotissue.blogspot.jp/2016/08/9-my-way-series.html</a> 
 
อ่านบทที่ 10 : ซาโยนาระ 
<a href="http://buddhisthotissue.blogspot.jp/2016/08/10-series.html">http://buddhisthotissue.blogspot.jp/2016/08/10-series.html</a></div>
</div>

บทที่ 11 ชีวิตใหม่..ในเพศสมณะ (เขาว่าหลวงพี่เป็น...ผู้มีอิทธิพล The series)

บทที่ 11 : ชีวิตใหม่...ในเพศสมณะ เขาว่าหลวงพี่เป็น...ผู้มีอิทธิพล โดยพระธาดา จรณธโร ประธานมูลนิธิธรรมชาติพิสุทธิ์ (องค์กรสาธ...

อ่านเพิ่มเติม »

บทที่ 11 ชีวิตใหม่..ในเพศสมณะ (เขาว่าหลวงพี่เป็น...ผู้มีอิทธิพล The series)

ฟอร์มรายชื่อติดต่อ